Η δική μας σφυρίδα είναι… μεγαλύτερη! Σύγκριση ελάχιστου επιτρεπόμενου μεγέθους αλίευσης διαφόρων ψαριών με την Ισπανία

Συγκρίναμε το ελάχιστο μέγεθος αλίευσης των ψαριών στις ελληνικές θάλασσες και την ισπανική Μεσόγειο – Οι διαφορές στο λαβράκι, το μπαρμπούνι, τη σφυρίδα, το μουσμούλι και τον αστακό.

Η συνολική ποσότητα και το μέγεθος ψαριών που αλιεύονται σε μια συγκεκριμένη περίοδο καθορίζεται από την νομοθεσία και μπορεί να εξαρτηθεί από τη συγκέντρωση των ψαριών στην αλιευτική περιοχή, την ένταση της αλιευτικής προσπάθειας που καταβάλλεται στην περιοχή και την αλιευτική απόδοση του χρησιμοποιούμενου εργαλείου. Αυτή η σχέση δείχνει ότι υπάρχει ένας αριθμός προσεγγίσεων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη ρύθμιση των συνολικών αλιευμάτων και, ως εκ τούτου, της θνησιμότητας λόγω αλιείας που επιβάλλεται σε ένα θαλάσσιο αλιευτικό απόθεμα.

Το ελάχιστο μέγεθος αλίευσης (ΕΜΑ) είναι το ελάχιστο μήκος του ψαριού ώστε να αλιευθεί και φυσικά να πουληθεί και να καταναλωθεί. Το ΕΜΑ εξαρτάται από το είδος του ψαριού και την φύση / βιοποικιλότητα του αλίπεδου. Τα ΕΜΑ ποικίλλουν σε διάφορες χώρες και περιοχές ανά τον κόσμο. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση ισχύει ο Κανονισμός (ΕΚ) αρ. 1967/2006.

Σύμφωνα με τους όρους του Κανονισμού για την αλιεία, τα κράτη μέλη «εξουσιοδοτούνται» να θεσπίζουν μέτρα διατήρησης για τη συμμόρφωση με τις περιβαλλοντικές υποχρεώσεις της ΕΕ σχετικά με τις θαλάσσιες περιοχές και τα αλιευτικά πεδία. Τα κράτη μέλη εξουσιοδοτούνται επίσης να θεσπίσουν περιοχές προστασίας βάσει των οδηγιών για τους οικοτόπους ή τα άγρια πτηνά που παρέχουν προστασία οικοτόπων για απειλούμενα είδη, χλωρίδα και πανίδα Ειδικές Ζώνες Διατήρησης (SAC). Ωστόσο, ο κανονισμός για την αλιεία προβλέπει ότι τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν τέτοια μέτρα μόνο εντός των κυρίαρχων υδάτων τους και μόνο όσον αφορά τα σκάφη που φέρουν τη σημαία τους. Επιπλέον, τα μέτρα που θεσπίζονται δεν πρέπει να επηρεάζουν την αλιεία άλλων κρατών μελών και πρέπει να είναι συμβατά με τους στόχους της ΚΑΠ.

Υπάρχουν σοβαροί λόγοι πίσω από τους νόμους της αλιείας. Οι ρυθμίσεις προορίζονται για τη διατήρηση και τη βελτίωση των πληθυσμών των ψαριών. Οι βιολόγοι αλιείας μελετούν τα υδάτινα σώματα για να ελέγξουν τον αριθμό των ψαριών και την υγεία των πληθυσμών των ψαριών. Εάν υπάρχει πρόβλημα με το απόθεμα ψαριών, δημιουργούνται κανονισμοί για να βοηθήσουν στη διατήρηση της υγείας του πληθυσμού των ψαριών και οι λιμενικές αρχές, ελέγχουν για να βεβαιωθούν ότι τηρούνται οι κανονισμοί αλιείας.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι κανονισμών αλιείας. Για παράδειγμα τα όρια στον αριθμό των ψαριών που μπορούν να αλιευθούν έχουν σκοπό να εμποδίσουν τους ψαράδες να πιάσουν πάρα πολλά ψάρια ταυτόχρονα. Τα όρια μεγέθους προορίζονται για την προστασία των ψαριών μεγέθους ωοτοκίας προτού πιαστούν. Οι περίοδοι αλιείας προστατεύουν τα ψάρια κατά τη διάρκεια της ωοτοκίας και περιορίζουν τα αλιεύματα στα βαριά αλιευμένα νερά.

Εάν ψαρεύετε, είναι σημαντικό να γνωρίζετε τους κανόνες και τους κανονισμούς. Η άγνοια του νόμου δεν αποτελεί δικαιολογία. Το ψάρεμα είναι ένα υπέροχο προνόμιο. Η τήρηση των κανονισμών αλιείας είναι ευθύνη που τη συνοδεύει και στοχεύει στην διατήρηση των αλιευτικών αποθεμάτων σε βιώσιμο επίπεδο.

Στον συγκριτικό πίνακα που ακολουθεί μπορεί να δει κανείς πως το θεσμοθετημένο ελάχιστο μέγεθος αλίευσης διαφόρων δημοφιλών ψαριών και καρκινοειδών μεταξύ Ελλάδας και Ισπανίας (αλιεία στην Μεσόγειο) είναι όμοια με μερικές διαφορές. Για παράδειγμα το ΕΜΑ στην Ελλάδα για το λαβράκι είναι 25cm ενώ στην Ισπανία 23cm, ενώ το μπαρμπούνι έχει ΕΜΑ στην Ελλάδα τα 11cm, ενώ στην Ισπανία τα 12cm.