Μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για τη βιώσιμη διαχείριση των απορριμμάτων τροφίμων προς την παραγωγή ανανεώσιμων πόρων και τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου.
Μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Illinois Urbana-Champaign διερευνά τη σκοπιμότητα υλοποίησης της παραγωγής ενέργειας από τα απόβλητα τροφίμων στην πολιτεία του Ιλινόις των ΗΠΑ. Οι ερευνητές διεξήγαγαν μια ολοκληρωμένη ανάλυση της εφοδιαστικής αλυσίδας, για να καθορίσουν εάν ένα σύστημα μετατροπής των απορριμμάτων τροφίμων σε ενέργεια και άλλα βιοπροϊόντα θα ήταν κερδοφόρο στο Ιλινόις. Πρώτον, χρησιμοποίησαν γεωχωρικά δεδομένα για να εντοπίσουν πιθανές τοποθεσίες. Στη συνέχεια, ανέλυσαν τεχνολογικούς και οικονομικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων του κόστους μεταφοράς, παραγωγής και εγκαταστάσεων, καθώς και τα έσοδα και την απόδοση των επενδύσεων.
Η αναερόβια χώνευση είναι μια βιολογική διαδικασία που αποσυνθέτει την οργανική πρώτη ύλη χρησιμοποιώντας πλούσια οργανικά υλικά όπως η λάσπη λυμάτων, η ζωική κοπριά ή τα απόβλητα αυλής. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί σε αυτόνομες εγκαταστάσεις ή σε μονάδες επεξεργασίας λυμάτων για μια διαδικασία συν-πέψης. Το βιοαέριο που προκύπτει μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία μπορεί να μεταφερθεί στους καταναλωτές μέσω περιφερειακών δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας. Η διαδικασία αποδίδει επίσης πρόσθετα βιοπροϊόντα, συμπεριλαμβανομένων βιολιπασμάτων και υλικών στρωμνής για ζώα που μπορούν να πωληθούν σε γεωργικούς παραγωγούς.
«Αυτή είναι μια ευκαιρία για μονάδες επεξεργασίας λυμάτων, αλλά δείξαμε επίσης ότι υπάρχει δυνατότητα για νέες αυτόνομες εγκαταστάσεις να παρέχουν μια υπηρεσία που μπορεί να αποφέρει έσοδα ενώ αντιμετωπίζει μια περιβαλλοντική ανησυχία που επί του παρόντος δεν έχει αντιμετωπιστεί. Μια νέα βιομηχανία θα μπορούσε να δημιουργηθεί γύρω από αυτό» δήλωσε ο Luis F. Rodriguez , αναπληρωτής καθηγητής στο ABE και συν-συγγραφέας της εργασίας.
Η μελέτη έδειξε ότι η εγκατάσταση αναερόβιων χωνευτών σε μονάδες επεξεργασίας λυμάτων συνολικής ετήσιας δυναμικότητας 9,3 εκατομμυρίων μετρικών τόνων θα μπορούσε να αποφέρει απόδοση επένδυσης 8,3%, ενώ θα μειώσει το διοξείδιο του άνθρακα κατά περίπου ένα εκατομμύριο μετρικούς τόνους ετησίως. Οι πιο σημαντικοί παράγοντες που επηρέασαν τα αποτελέσματα ήταν οι επενδύσεις κεφαλαίου, το λειτουργικό κόστος και η τιμή ανακύκλωσης, η οποία είναι μια χρέωση υπηρεσιών για τη διάθεση των απορριμμάτων.
Η διαθεσιμότητα των απορριμμάτων τροφίμων είναι επίσης ένας σημαντικός παράγοντας, συμπεριλαμβανομένης της πρόκλησης της διαλογής και της μεταφοράς των απορριμμάτων τροφίμων από τα νοικοκυριά. Στη μελέτη, οι Uen και Rodriguez υποθέτουν ότι η ποσότητα των απορριμμάτων τροφίμων σχετίζεται άμεσα με την κατανομή της πυκνότητας του πληθυσμού. Αυτό σημαίνει ότι οι εγκαταστάσεις θα συλλέγουν απορρίμματα σε ακτίνα δέκα μιλίων από κατοικημένες περιοχές. Για να εκτιμήσουν τα έσοδα, οι ερευνητές συμπεριέλαβαν τη χονδρική τιμή ηλεκτρικής ενέργειας και τις τρέχουσες τιμές λιπασμάτων.
Η εργασία, «Μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για τη βιώσιμη διαχείριση απορριμμάτων τροφίμων προς την παραγωγή ανανεώσιμων πόρων και τη μείωση των GHG», δημοσιεύεται στο Journal of Cleaner Production [ doi.org/10.1016/j.jclepro.2023.137251 ].
Πηγή: aces.illinois.edu
