Οι γυναίκες στην επιστήμη είναι λιγότερο πιθανό να λάβουν εύσημα για το έργο που κάνουν, από τους άνδρες ομολόγους τους, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά ένα μεγάλο σύνολο διοικητικών δεδομένων από πανεπιστήμια, τα οποία αποκάλυψαν ακριβώς ποιος συμμετείχε και αμείφθηκε σε διάφορα ερευνητικά προγράμματα.
Τα δεδομένα συνδέονταν με πληροφορίες των συγγραφέων σχετικά με διπλώματα ευρεσιτεχνίας και τα άρθρα που δημοσιεύθηκαν σε επιστημονικά περιοδικά, ώστε να εξακριβώσουν ποιοι άνθρωποι που εργάζονταν σε μεμονωμένα έργα έλαβαν αμοιβή για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας και τα περιοδικά και ποιοι όχι.
“Υπάρχει ένα σαφές χάσμα μεταξύ του ρυθμού με τον οποίο οι γυναίκες και οι άνδρες κατονομάζονται ως συν-συγγραφείς σε δημοσιεύσεις”, δήλωσε στο Eurekalert η Julia Lane, συν-συγγραφέας της μελέτης και καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. “Το χάσμα είναι ισχυρό, επίμονο και ανεξάρτητο από τον τομέα της έρευνας”.
Και υπήρχε ένα ακόμα μεγαλύτερο κενό. Όπως αποκαλύφθηκε, οι γυναίκες δεν είναι τόσο πιθανό όσο οι άνδρες να κατονομαστούν σε διπλώματα ευρεσιτεχνίας που σχετίζονται με έργα στα οποία εργάστηκαν και οι δύο, με το χάσμα να φτάνει στο 59%.
Τα διοικητικά δεδομένα που ήταν η βάση για τη μελέτη αυτή, προήλθαν από το σύνολο δεδομένων UMETRICS, το οποίο περιείχε λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με χρηματοδοτούμενα ερευνητικά προγράμματα για 52 κολλέγια και πανεπιστήμια από το 2013 έως το 2016. Περιελάμβανε πληροφορίες για 128.859 άτομα που εργάστηκαν σε 9.778 ερευνητικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων μελών ΔΕΠ, μεταπτυχιακών φοιτητών, μεταδιδακτορικών ερευνητών, ερευνητικού προσωπικού και προπτυχιακών φοιτητών.
Αυτή η μελέτη έδειξε ότι σε κάθε επίπεδο θέσης, οι γυναίκες ήταν λιγότερο πιθανό από τους άνδρες να λάβουν εύσημα και αναγνώριση. Η διαφορά ήταν ιδιαίτερα εμφανής σε προηγούμενα στάδια της σταδιοδρομίας τους. Για παράδειγμα, μόνο 15 από τις 100 γυναίκες μεταπτυχιακές φοιτήτριες κατονομάστηκαν ποτέ ως συγγραφέας σε μια δημοσίευση, σε σύγκριση με 21 από τους 100 άνδρες μεταπτυχιακούς φοιτητές.
Επιπλέον, σε όλους τους επιστημονικούς τομείς, οι γυναίκες ήταν λιγότερο πιθανό να λάβουν αναγνώριση: από τους τομείς όπου είναι η πλειοψηφία (όπως στον τομέα της υγείας) σε εκείνες όπου είναι η μειονότητα (όπως στον τομέα της μηχανικής).
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι γυναίκες ήταν ακόμη λιγότερο πιθανό να αναφέρονται ως συγγραφέας σε αυτό που οι επιστήμονες θεωρούν “υψηλής επίδρασης” άρθρα.
Μια συμπληρωματική πηγή δεδομένων για τη μελέτη ενίσχυσε τα αποτελέσματα. Μια έρευνα σε περισσότερους από 2.400 επιστήμονες αποκάλυψε ότι οι γυναίκες και άλλες ιστορικά περιθωριοποιημένες ομάδες πρέπει συχνά να καταβάλουν σημαντικά περισσότερες προσπάθειες για να αναγνωριστούν οι επιστημονικές τους συνεισφορές.
Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι το 43% των γυναικών δήλωσαν ότι είχαν αποκλειστεί από μια επιστημονική εργασία στην οποία είχαν συνεισφέρει, σε σύγκριση με το 38% των ανδρών. Οι γυναίκες ήταν επίσης πιο πιθανό από τους άνδρες να αναφέρουν ότι άλλοι υποτίμησαν τη συμβολή τους και ότι αντιμετώπισαν διακρίσεις, στερεότυπα και προκαταλήψεις.
Η νέα έρευνα που βασίζεται στα διοικητικά δεδομένα της UMETRICS και τα αποτελέσματα της έρευνας υπερβαίνει την παροχή νέων πληροφοριών σχετικά με τις αιτίες του μακροχρόνιου χάσματος μεταξύ των φύλων στην ερευνητική παραγωγή. Η εργασία παρουσιάζει μια νέα και πλούσια υποδομή δεδομένων που μπορεί να παρέχει πληροφορίες σχετικά με την οργάνωση της επιστήμης και θα μπορούσε να ενημερώσει τεκμηριωμένες πολιτικές για την αύξηση της ποικιλομορφίας στην επιστήμη.
