Οι πρωτογενείς μεταποιητές, η καρδιά της αλυσίδας εφοδιασμού, αντιμετωπίζουν μεγάλα εμπόδια στην επίτευξη των στόχων βιωσιμότητας της ΕΕ
Ο τομέας της μεταποίησης τροφίμων, ιδίως οι πρωτογενείς μεταποιητές, όπως οι μύλοι άλεσης τα εργοστάσια ζάχαρης και οι μεταποιητές γαλακτοκομικών προϊόντων, αποτελούν τον θεμελιώδη σύνδεσμο μεταξύ της γεωργίας και των τελικών προϊόντων τροφίμων. Ως βασικοί χρήστες ενέργειας και φυσικών πόρων στην ΕΕ, έχουν κρίσιμο ρόλο στην επίτευξη των φιλόδοξων κλιματικών στόχων της Ένωσης, δηλαδή της κλιματικής ουδετερότητας έως το 2050. Ωστόσο, η πορεία προς την απανθρακοποίηση αυτού του κλάδου είναι γεμάτη προκλήσεις που απαιτούν στοχευμένη στήριξη και αναγνώριση από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Οι πρωτογενείς μεταποιητές αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα εμπόδια σε σχέση με άλλους βιομηχανικούς τομείς. Πολλές διαδικασίες, όπως η ξήρανση η παστερίωση και η απόσταξη, απαιτούν συνεχή παροχή θερμότητας σε υψηλές θερμοκρασίες. Η μετάβαση από τα ορυκτά καύσιμα σε καθαρές πηγές θερμότητας, όπως η βιομάζα ή οι αντλίες θερμότητας, είναι τεχνικά περίπλοκη και δαπανηρή. Πρόκειται συχνά για επιχειρήσεις μεγάλου όγκου με σχετικά μικρά περιθώρια κέρδους. Οι τεράστιες αρχικές επενδύσεις που απαιτούνται για την εγκατάσταση νέων τεχνολογιών, όπως συστήματα δέσμευσης άνθρακα ή μεγάλα φωτοβολταϊκά, είναι συχνά απαγορευτικές χωρίς εξωτερική χρηματοδότηση. Επιπλέον, δεδομένου ότι η πρωτογενής μεταποίηση λειτουργεί σε μια παγκόσμια αγορά, οι αυστηρότερες ρυθμίσεις της ΕΕ χωρίς αντίστοιχα μέτρα από τρίτες χώρες θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο την ανταγωνιστικότητα και να οδηγήσουν σε «διαρροή άνθρακα», δηλαδή σε μεταφορά παραγωγής σε περιοχές με λιγότερο αυστηρούς περιβαλλοντικούς κανόνες.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Πώς να πλένετε τα μαξιλάρια στο πλυντήριο κρατώντας τη γέμιση αφράτη και χωρίς σβώλους
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Πώς να καθαρίζεις σωστά τα σουέτ παπούτσια ώστε να διατηρήσεις βελούδινη υφή και ζωντανό χρώμα
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη πρέπει να αναγνωρίσουν τη στρατηγική σημασία του κλάδου και να προσαρμόσουν τις πολιτικές τους για να καταστεί δυνατή η απανθρακοποίηση. Τα υφιστάμενα ταμεία της ΕΕ, όπως το Ταμείο Καινοτομίας, πρέπει να γίνουν πιο προσβάσιμα στους πρωτογενείς μεταποιητές. Απαιτούνται ειδικά προγράμματα επιχορηγήσεων και δανείων που στοχεύουν στις μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις του κλάδου των τροφίμων για τη χρηματοδότηση πιλοτικών έργων πράσινης τεχνολογίας και ενεργειακής απόδοσης. Πρέπει επίσης να δοθούν κίνητρα για την προμήθεια βιώσιμων γεωργικών συστατικών, συνδέοντας την παραγωγή των αγροτών με τη μεταποιητική βιομηχανία. Αυτό περιλαμβάνει την υποστήριξη της γεωργίας με χαμηλές εκπομπές άνθρακα και τη θέσπιση σαφών προτύπων. Τέλος, οι κανονισμοί της ΕΕ πρέπει να παρέχουν ένα σαφές μακροπρόθεσμο πλαίσιο, αποφεύγοντας τις συχνές αλλαγές που αποτρέπουν τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις. Η επιτάχυνση των διαδικασιών αδειοδότησης για έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όπως το βιοαέριο, στα εργοστάσια μεταποίησης είναι απαραίτητη.
