Γιατί οι πρακτικές ορισμένων γονιών μπορεί να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στις διατροφικές συμπεριφορές των παιδιών.
Από τα μεγαλύτερα άγχη που μπορεί να έχει ένας γονιός είναι το φαγητό που τρώει το παιδί του, με συχνή εστίαση στη ποσότητα, ανησυχώντας για την υγεία και την ευημερία του παιδιού τους, ειδικά αν αισθάνονται ότι το παιδί τους δεν τρώει αρκετά για να διατηρήσει την υγιή ανάπτυξή του.
Ωστόσο, μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Appetite έριξε φως στις πιθανές επιπτώσεις των γονικών πρακτικών που αφορούν το φαγητό στις συναισθηματικές και διατροφικές συμπεριφορές των παιδιών.
Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βόρειας Φλόριντα διαπίστωσαν ότι οι πρακτικές εξαναγκασμού των παιδιών να φάνε, σχετίζονται με φτωχότερη συναισθηματική ρύθμιση στα παιδιά προσχολικής ηλικίας, η οποία με τη σειρά της συνδέεται με συναισθηματική υπερκατανάλωση τροφής.
Η προσχολική ηλικία είναι μια διαμορφωτική περίοδος τόσο για τη συναισθηματική ρύθμιση όσο και για τις διατροφικές συνήθειες, καθώς τα παιδιά αναπτύσσουν μεγαλύτερη αυτονομία και αρχίζουν να αλληλεπιδρούν περισσότερο με συνομηλίκους.
Η συναισθηματική υπερκατανάλωση τροφής – η κατανάλωση τροφής ως απάντηση σε αρνητικά συναισθήματα όπως το άγχος ή η απογοήτευση – είναι γνωστό ότι συνδέεται με ανθυγιεινά διατροφικά πρότυπα, προβλήματα βάρους και πιθανές διατροφικές διαταραχές αργότερα στη ζωή.
Προηγούμενες μελέτες έχουν υποδείξει ότι οι καταναγκαστικές πρακτικές σίτισης, όπως η χρήση του φαγητού για τη διαχείριση της συμπεριφοράς ή των συναισθημάτων, μπορεί να ενθαρρύνουν τη συναισθηματική υπερκατανάλωση τροφής. Ωστόσο, οι μηχανισμοί που διέπουν αυτή τη σχέση παραμένουν ασαφείς.
Η νέα μελέτη είχε ως στόχο να διερευνήσει αν αυτές οι πρακτικές σίτισης συνδέονται με τη συναισθηματική υπερκατανάλωση τροφής μέσω της επίδρασής τους στην ικανότητα των παιδιών να ρυθμίζουν τα συναισθήματά τους. Επιπλέον, οι ερευνητές επιδίωξαν να προσδιορίσουν αν οι πρακτικές αυτές συνδέονται ομοίως με τη συναισθηματική υποφαγία, η οποία συχνά θεωρείται μια πιο φυσική αντίδραση στο στρες στα μικρά παιδιά.
Στη μελέτη συμμετείχαν 221 μητέρες παιδιών τεσσάρων και πέντε ετών που προσελήφθησαν μέσω των διαδικτυακών πλατφορμών Amazon Mechanical Turk και Prolific. Οι συμμετέχουσες συμπλήρωσαν έρευνες που αξιολογούσαν τις πρακτικές διατροφής τους, τις ικανότητες συναισθηματικής ρύθμισης του παιδιού τους και τις συμπεριφορές συναισθηματικής διατροφής του παιδιού. Συμπεριλήφθηκαν μόνο μητέρες για να διατηρηθεί η συνοχή, καθώς οι μητέρες είναι συχνά οι κύριοι φροντιστές και μπορεί να διαφέρουν από τους πατέρες στις προσεγγίσεις τους όσον αφορά τη σίτιση.
Η συναισθηματική ρύθμιση των παιδιών μετρήθηκε με τη χρήση επικυρωμένου καταλόγου ελέγχου που αξιολογούσε την ικανότητά τους να διαχειρίζονται την ένταση, τη διάρκεια και την έκφραση των συναισθημάτων. Η συναισθηματική υπερφαγία και η υποφαγία αξιολογήθηκαν μέσω ενός ερωτηματολογίου που εξέταζε πόσο συχνά τα παιδιά έτρωγαν περισσότερο ή λιγότερο από το συνηθισμένο ως απάντηση στα συναισθήματα.
