‘Ερευνα για την ανακύκλωση ανθρώπινων ούρων ως αποτελεσματικό και βιώσιμο λίπασμα.
Οι βακτηριακές κοινότητες στο έδαφος είναι τόσο ανθεκτικές στα ανθρώπινα ούρα όσο και τα συνθετικά λιπάσματα, σύμφωνα με μια νέα μελέτη από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Birmingham και το L’Institut Agro Montpellier στη Γαλλία, που δημοσιεύθηκε στο Applied Soil Ecology. Επομένως η ανακύκλωση του σωματικού υγρού ως λίπασμα για γεωργικές καλλιέργειες μπορεί να θεωρηθεί μια βιώσιμη πρόταση.
Ακόμη και όταν εφαρμόζονται σε υψηλές δόσεις, τα αποθηκευμένα ούρα ενός έτους είχαν μικρή επίδραση στις βακτηριακές κοινότητες του εδάφους και παρήγαγαν ελάχιστη αλλαγή στο pH και την αλατότητα του εδάφους. Ωστόσο, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η λίπανση των ούρων αύξησε τις σχετικές ποσότητες των ομάδων νιτροποίησης και απονιτροποίησης σε σύγκριση με το συνθετικό λίπασμα, υπονοώντας ότι θα μπορούσαν να εκπέμπονται περισσότερα οξείδια του αζώτου κατά τη λίπανση με ούρα. Οι ερευνητές ζητούν περαιτέρω μελέτες σχετικά με τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της λίπανσης των ούρων, ιδιαίτερα όσον αφορά την παραγωγή οξειδίου του αζώτου και την αλατότητα του εδάφους.
Η συν-συγγραφέας της μελέτης Manon Rumeau, από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ, σχολίασε: “Η έρευνά μας υπογραμμίζει τη δυνατότητα της ανακύκλωσης των ανθρώπινων ούρων για τη βελτίωση της αγροτικής βιωσιμότητας, τη μείωση της ρύπανσης των λυμάτων και τη μείωση της εξάρτησης από συνθετικά λιπάσματα. Τα αποθηκευμένα ούρα μπορούν να εφαρμοστούν με ασφάλεια σε ένα φυτό- σύστημα εδάφους χωρίς να επηρεάζει αρνητικά το μικροβίωμα του εδάφους».
Τα φρέσκα ούρα αποτελούνται κατά 95% από νερό και το υπόλοιπο 5% αποτελείται από αμινοενώσεις, όπως ουρία ή κρεατινίνη, οργανικά ανιόντα και ανόργανα άλατα που τα καθιστούν πηγή βιοδιαθέσιμων θρεπτικών και μικροθρεπτικών συστατικών για την ανάπτυξη των φυτών.
Οι επιστήμονες γονιμοποίησαν μια καλλιέργεια σπανακιού με δύο διαφορετικές δόσεις ανθρώπινων ούρων διαχωρισμένων από την πηγή και αποθήκευσης, συγκρίνοντας αυτές με μια επεξεργασία συνθετικού λιπάσματος και μια επεξεργασία νερού χωρίς λίπανση, που διεξήχθη σε τέσσερις δεξαμενές εδάφους σε συνθήκες θερμοκηπίου. Μετά από 12 μήνες αποθήκευσης, τα ούρα είχαν εξαντλημένο μικροβίωμα αλλά περιείχαν λίγα κοινά στελέχη ούρων. Η αποθήκευση ούρων για αρκετούς μήνες, με την προκύπτουσα αύξηση της τιμής του pH (περίπου 9 αντί 6,5 για τα φρέσκα ούρα) και η συγκέντρωση ελεύθερης αμμωνίας τους θεωρείται επαρκής για την αδρανοποίηση των περισσότερων ανθρώπινων παθογόνων βακτηρίων και τη διάσπαση του εξωκυτταρικού DNA. Οι βακτηριακές κοινότητες του εδάφους ήταν ανθεκτικές στη λίπανση των ούρων με μόνο το 3% των ομάδων οργανισμών να επηρεάζονται. Η υψηλή συγκέντρωση άλατος των ούρων είχε μικρή ευδιάκριτη επίδραση στη βακτηριακή κοινότητα.
Διαβάστε ολόκληρη τη μελέτη εδώ.
