Έρευνα του UT Arlington διαπιστώνει ότι οι μονάδες επεξεργασίας λυμάτων εξακολουθούν να μην αφαιρούν αποτελεσματικά τα επικίνδυνα μικροπλαστικά
Παρά την πρόοδο στην επεξεργασία των λυμάτων, μικροσκοπικά πλαστικά σωματίδια, μικροπλαστικά, εξακολουθούν να γλιστρούν, θέτοντας πιθανούς κινδύνους για την υγεία και το περιβάλλον, σύμφωνα με νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Άρλινγκτον.
Επειδή το πλαστικό είναι φθηνό στην παραγωγή αλλά ελαφρύ και ανθεκτικό, οι κατασκευαστές το βρήκαν ιδανικό για χρήση σε σχεδόν κάθε καταναλωτικό αγαθό, από τη συσκευασία τροφίμων και ποτών μέχρι ρούχα και προϊόντα ομορφιάς. Το μειονέκτημα είναι ότι όταν ένα πλαστικό αντικείμενο φτάνει στο τέλος της ωφέλιμης ζωής του, δεν εξαφανίζεται ποτέ πραγματικά. Αντίθετα, διασπάται σε όλο και μικρότερα κομμάτια που ονομάζονται μικροπλαστικά – σωματίδια πέντε χιλιοστών ή λιγότερο, περίπου στο πλάτος μιας γόμας μολυβιού – που καταλήγουν στο χώμα και το νερό μας.
- ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Aκτινοβολημένα τρόφιμα: Είναι ασφαλή ή πρέπει να τα αποφεύγουμε; – Πώς τα ξεχωρίζουμε
«Αυτό που διαπίστωσε η συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση είναι ότι ενώ οι περισσότερες εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων μειώνουν σημαντικά τα φορτία μικροπλαστικών, η πλήρης απομάκρυνση παραμένει ανέφικτη με τις τρέχουσες τεχνολογίες», δήλωσε η Un-Jung Kim , επίκουρη κσθηγήτρια Περιβαλλοντικών Επιστημών στο UT Arlington και ανώτερος συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο Science of the Total Environment .
«Ως αποτέλεσμα, πολλά μικροπλαστικά επανεισάγονται στο περιβάλλον, μεταφέροντας πιθανότατα άλλους υπολειμματικούς επιβλαβείς ρύπους στα λύματα, όπως οι χημικές ουσίες Bisphenols, PFAS και αντιβιοτικά», πρόσθεσε η Δρ Κιμ. «Αυτά τα μικροπλαστικά και οι οργανικοί ρύποι θα υπήρχαν σε ίχνος, αλλά μπορούμε να εκτεθούμε μέσω απλών ενεργειών όπως το πόσιμο νερό, το πλύσιμο ρούχων ή το πότισμα φυτών, οδηγώντας σε πιθανές μακροπρόθεσμες σοβαρές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία, όπως καρδιαγγειακές παθήσεις και καρκίνος».
Σύμφωνα με τη μελέτη, μία από τις κύριες προκλήσεις για την ανίχνευση και τον μετριασμό των μικροπλαστικών είναι η έλλειψη τυποποιημένων μεθόδων δοκιμών. Οι ερευνητές ζητούν επίσης μια ενοποιημένη προσέγγιση για τον καθορισμό του μεγέθους των σωματιδίων που χαρακτηρίζονται ως μικροπλαστικό.
«Διαπιστώσαμε ότι η αποτελεσματικότητα των θεραπειών ποικίλλει ανάλογα με την τεχνολογία που χρησιμοποιούν οι κοινότητες και τον τρόπο με τον οποίο μετρώνται τα μικροπλαστικά για τον υπολογισμό των ποσοστών αφαίρεσης», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Jenny Kim Nguyen. «Ένας τρόπος για την καλύτερη αντιμετώπιση του αυξανόμενου ζητήματος των μικροπλαστικών είναι η ανάπτυξη τυποποιημένων μεθόδων δοκιμών που παρέχουν μια σαφέστερη κατανόηση του ζητήματος».
«Αυτή η εργασία μας βοηθά να κατανοήσουμε το τρέχον πρόβλημα των μικροπλαστικών, ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις τους στην υγεία και να δημιουργήσουμε καλύτερες προσπάθειες μετριασμού», δήλωσε ο Karthikraj Rajendiran , συν-συγγραφέας της μελέτης και επίκουρος καθηγητής έρευνας από το Ερευνητικό Κέντρο Οστικών Μυών της UTA στο College of Nursing and Health Innovations.
Η ομάδα τονίζει επίσης την ανάγκη για μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τα μικροπλαστικά για να βοηθήσει τους καταναλωτές να κάνουν πιο φιλικές προς το περιβάλλον επιλογές. Ενώ οι κοινότητες πρέπει να λάβουν μέτρα για τη βελτίωση της ανίχνευσης και ελέγχου μικροπλαστικών στην παρακολούθηση της ποιότητας των λυμάτων και του νερού, οι καταναλωτές μπορούν ήδη να κάνουν τη διαφορά επιλέγοντας να αγοράσουν ρούχα και υφάσματα με λιγότερα πλαστικά όποτε είναι εφικτό, γνωρίζοντας ότι οι μικροΐνες είναι το πιο κοινό μικροπλαστικό που απελευθερώνεται συνεχώς από τα λύματα.
https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S004896972500453X?via%3Dihub
