Σύγκριση αιθέριου ελαίου ρίγανης έναντι συμβατικών απολυμαντικών για την καταπολέμηση βιοφίλμ salmonella και E. coli.
Η βακτηριακή απολύμανση επιφανειών από ανοξείδωτο χάλυβα στη βιομηχανία τροφίμων αποτελεί πρόκληση, λαμβάνοντας υπόψη τη ζημιά που που προκαλεί αυτή η διαδικασία. Επιπλέον, μια μειωμένη αποτελεσματικότητα των απολυμαντικών έχει συσχετιστεί με βιομεμβράνες που σχηματίζονται από προσκολλημένα βακτήρια που ζουν ενσωματωμένα σε μια εξωκυτταρική πολυμερή μήτρα. Η αντίσταση των βακτηρίων που σχετίζονται με το βιοφίλμ σε ένα συγκεκριμένο απολυμαντικό, μπορεί να είναι χίλιες φορές μεγαλύτερη από ότι στα μεμονωμένα βακτήρια και, κατά συνέπεια, να αυξήσει τον κίνδυνο τροφιμογενούς ασθένειας. Πιστεύεται ότι τα βιοφίλμ έχουν οδηγήσει σε περισσότερες από 4.000 περιπτώσεις τροφιμογενών ασθενειών τα τελευταία πέντε χρόνια, αναδεικνύοντας τη Salmonella Typhimurium και την Escherichia coli ως κορυφαία είδη.
Δεδομένου ότι ο ανοξείδωτος χάλυβας είναι το προτιμώμενο υλικό για την κατασκευή εξοπλισμού επεξεργασίας τροφίμων, είναι σημαντικό να αναζητούνται αποτελεσματικά και φιλικά απολυμαντικά για τον έλεγχο της μικροβιακής μόλυνσης, ενώ ταυτόχρονα να ελαχιστοποιείται η ζημιά σε αυτές τις επιφάνειες. Τα τελευταία χρόνια τα αιθέρια έλαια που προέρχονται από φυτά κερδίζουν την προσοχή στην ασφάλεια των τροφίμων λόγω των φυσικών αντιμικροβιακών ιδιοτήτων τους. Αυτά τα έλαια διαταράσσουν τα βακτηριακά βιοφίλμ στις επιφάνειες παρεμβαίνοντας στη βακτηριακή προσκόλληση.
Μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιδικό Pathogens στο Ειδικό Τεύχος Καινοτόμες Στρατηγικές για την Αντιμετώπιση της Μικροβιακής Ανάπτυξης Βιοφίλμ. συνέκρινε την επίδραση του αιθέριου ελαίου ρίγανης έναντι συμβατικών απολυμαντικών (υποχλωριώδους νατρίου, υπεροξειδίου του υδρογόνου και χλωριούχου βενζαλκονίου) έναντι της βιωσιμότητας των προσκολλημένων Salmonella Typhimurium και Escherichia coli O157:H7 σε ανοξείδωτο χάλυβα 304. Επιπλέον, αξιολογήθηκε η ζημιά σε επιφάνειες από ανοξείδωτο χάλυβα μετά από τις επεξεργασίες απολύμανσης, με ανάλυση απώλειας βάρους και μέσω οπτικής επιθεώρησης χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο φωτός.
Το αιθέριο έλαιο ρίγανης ήταν αποτελεσματικό στη διάσπαση των βιοφίλμ και των δύο βακτηρίων σε συγκεντρώσεις που κυμαίνονταν από 0,15 έως 0,52 mg mL. Όμως το πλεονέκτημα του ελαίου ρίγανης ήταν πως, σε σύγκριση με τις άλλες επεμβάσεις απολύμανσης, προκάλεσε τη μικρότερη ζημιά στον ανοξείδωτο χάλυβα, ενώ το υποχλωριώδες νάτριο προκάλεσε την πιο σοβαρή ζημιά. Επιπλέον, το ριγανέλαιο είχε επίσης προφανή προστατευτική επίδραση στον ανοξείδωτο χάλυβα καθώς οι απώλειες βάρους ήταν μικρότερες από τις επιφάνειες ελέγχου (μόνο απεσταγμένο νερό). Από την άλλη πλευρά, το υποχλωριώδες νάτριο προκάλεσε τη σοβαρότερη ζημιά στον ανοξείδωτο χάλυβα.
Συμπερασματικά, το έλαιο ρίγανης βρέθηκε ότι ελέγχει αποτελεσματικά την ανάπτυξη βιοφίλμ αναστέλλοντας την προσκόλληση βακτηριακών κυττάρων, καθώς και απολυμαίνοντας επιφάνειες που περιέχουν προσχηματισμένα βιοφίλμ, χωρίς να αλλοιώνουν τις επιφάνειες από ανοξείδωτο χάλυβα. Επέδειξε επίσης μια προστατευτική ικανότητα για τον ανοξείδωτο χάλυβα, καθώς είχε ως αποτέλεσμα χαμηλότερες απώλειες βάρους. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τις δυνατότητες του αιθέριου ελαίου ρίγανης ως βασικό απολυμαντικό σε περιβάλλοντα της βιομηχανίας τροφίμων, δικαιολογώντας περαιτέρω διερεύνηση των μηχανιστικών αντιβακτηριακών και αντιδιαβρωτικών ιδιοτήτων του για να αποσαφηνιστούν πιθανές εφαρμογές στην ολιστική, αποτελεσματική διαχείριση μικροβίων και υλικών στον τομέα.
Για να διαβάσετε τη μελέτη πατήστε ΕΔΩ.
https://doi.org/10.3390/pathogens12101245
