Το Συμβούλιο εκκαθαρίζει τη νέα νομοθεσία της ΕΕ με αυστηρότερες κυρώσεις και διευρυμένο κατάλογο αδικημάτων.
Tο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εξέδωσε επίσημα οδηγία για την προστασία του περιβάλλοντος μέσω του ποινικού δικαίου. Ο νόμος θα βελτιώσει τη διερεύνηση και τη δίωξη αδικημάτων περιβαλλοντικού εγκλήματος. Η οδηγία θεσπίζει ελάχιστους κανόνες σε επίπεδο ΕΕ για τον ορισμό των ποινικών αδικημάτων και κυρώσεων. Αντικαθιστά τον προηγούμενο νόμο που χρονολογείται από το 2008. Ο νόμος θα ισχύει μόνο για αδικήματα που διαπράττονται εντός της ΕΕ. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να επεκτείνουν τη δικαιοδοσία τους σε αδικήματα που έχουν διαπραχθεί εκτός της επικράτειάς τους. Τα κράτη μέλη έχουν στη διάθεσή τους δύο έτη από την έναρξη ισχύος της οδηγίας για να προσαρμόσουν τους εθνικούς τους κανόνες στην οδηγία.
Διευρυμένη λίστα αδικημάτων
Ο αριθμός των συμπεριφορών που θα συνιστούν ποινικό αδίκημα θα αυξηθεί από εννέα σε 20. Νέα αδικήματα περιλαμβάνουν εμπορία ξυλείας, παράνομη ανακύκλωση ρυπογόνων εξαρτημάτων πλοίων και σοβαρές παραβάσεις της νομοθεσίας για τα χημικά.
Ο νέος νόμος εισάγει επίσης μια ρήτρα «εγκεκριμένου αδικήματος» που εφαρμόζεται όταν ένα αδίκημα που αναφέρεται στην οδηγία διαπράττεται εκ προθέσεως και προκαλεί την καταστροφή ή ανεπανόρθωτη ή μακροχρόνια ζημία στο περιβάλλον.
Ποινές και κυρώσεις
Τα εκ προθέσεως αδικήματα που προκαλούν το θάνατο ενός ατόμου θα τιμωρούνται με μέγιστη ποινή φυλάκισης τουλάχιστον δέκα ετών (τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να προβλέπουν ακόμη αυστηρότερες ποινές στην εθνική τους νομοθεσία). Άλλα αδικήματα θα οδηγήσουν σε φυλάκιση έως πέντε ετών. Η ανώτατη ποινή φυλάκισης για παραβατικά αδικήματα θα είναι τουλάχιστον οκτώ χρόνια.
Για τις εταιρείες τα πρόστιμα θα είναι τουλάχιστον 5% του συνολικού παγκόσμιου τζίρου για τις πιο σοβαρές παραβάσεις ή εναλλακτικά 40 εκατ. ευρώ. Για όλες τις άλλες παραβάσεις, το μέγιστο πρόστιμο θα είναι τουλάχιστον 3% του κύκλου εργασιών ή εναλλακτικά 24 εκατ. ευρώ.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι τα φυσικά πρόσωπα και οι εταιρείες ενδέχεται να τιμωρηθούν με πρόσθετα μέτρα, όπως η υποχρέωση του παραβάτη να αποκαταστήσει το περιβάλλον ή να αποζημιώσει τη ζημιά, αποκλείοντάς τα από την πρόσβαση σε δημόσια χρηματοδότηση ή ανακαλώντας τις άδειες ή τις άδειές τους.
