Μακροοικονομική μελέτη σε 190 χώρες δείχνει ότι η νόσος δεν είναι μόνο κρίση υγείας αλλά και μακροχρόνια απειλή για την παγκόσμια παραγωγικότητα
Νέα μελέτη μακροοικονομικής μοντελοποίησης που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications εκτιμά ότι ο διαβήτης θα μειώσει την παγκόσμια οικονομική παραγωγή κατά 5,177 τρισεκατομμύρια δολάρια (περίπου 4,6 τρισεκατομμύρια ευρώ) μεταξύ 2021 και 2050, σε 190 χώρες και εδάφη. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί περίπου στο 0,12% του προβλεπόμενου παγκόσμιου ΑΕΠ, με εκτιμώμενο κόστος ανά κάτοικο 591 δολάρια (περίπου 530 ευρώ) σε παγκόσμιο επίπεδο. Για να αντιληφθεί κανείς την κλίμακα, το συνολικό κόστος ξεπερνά το ΑΕΠ της Ιαπωνίας για το 2021.
Η μελέτη συνέκρινε ένα σενάριο βάσης που αντικατοπτρίζει τις τρέχουσες τάσεις χωρίς πρόσθετες παρεμβάσεις, και ένα αντιπαραθετικό σενάριο που υποθέτει πλήρη εξάλειψη του διαβήτη χωρίς επιπλέον κόστος. Η διαφορά στο προβλεπόμενο ΑΕΠ μεταξύ των δύο σεναρίων αποτελεί τον μακροοικονομικό φόρτο της νόσου. Το μοντέλο ενσωμάτωσε εκτιμήσεις για την αποτελεσματική προσφορά εργασίας και τη συσσώρευση φυσικού κεφαλαίου, λαμβάνοντας υπόψη αλλαγές στο εργατικό δυναμικό, την παραγωγικότητα, τις δαπάνες θεραπείας, τις αποταμιεύσεις και τα δημογραφικά πρότυπα. Τα δεδομένα για την επίπτωση και επιπολασμό του διαβήτη προήλθαν από τη Βάση Δεδομένων Παγκόσμιου Φόρτου Νόσου 2021 (GBD 2021).
Ποιες χώρες χάνουν περισσότερα και γιατί
Το οικονομικό κόστος δεν κατανέμεται ομοιόμορφα. Σε απόλυτους αριθμούς, οι ΗΠΑ παρουσιάζουν τις μεγαλύτερες συνολικές απώλειες, ακολουθούμενες από Κίνα και Ινδία. Σε σχέση με το ΑΕΠ, οι μεγαλύτερες απώλειες εντοπίζονται στο Κουβέιτ, τις ΗΠΑ και τη Νότια Κορέα. Σε κόστος ανά κάτοικο, πρώτες είναι η Γουιάνα, οι ΗΠΑ και η Σιγκαπούρη. Η Βόρεια Αμερική έχει τον υψηλότερο προβλεπόμενο μακροοικονομικό φόρτο παγκοσμίως, παρότι αντιπροσωπεύει μόνο το 7% των ετών ζωής προσαρμοσμένων για αναπηρία (DALYs) που αποδίδονται στον διαβήτη σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το παράδοξο είναι ότι οι χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος φέρουν δυσανάλογα μεγάλο νοσολογικό βάρος, αντιπροσωπεύοντας το 81% των παγκόσμιων DALYs, με τη Νότια Ασία να συνεισφέρει σχεδόν το ένα τέταρτο του παγκόσμιου νοσολογικού φόρτου. Ωστόσο, λόγω μικρότερων οικονομιών, χαμηλότερων μισθών και διαφορετικών δομών κόστους υγειονομικής περίθαλψης, οι χρηματικές απώλειες εμφανίζονται μικρότερες σε δολαριακούς όρους. Οι χώρες υψηλού εισοδήματος αναμένεται να χάσουν περίπου 3,217 τρισεκατομμύρια δολάρια (περίπου 2,9 τρισεκατομμύρια ευρώ), με κόστος ανά κάτοικο που υπερβαίνει τα 2.500 δολάρια (περίπου 2.240 ευρώ).
Τι μπορεί να αλλάξει αν γίνουν παρεμβάσεις
Η μελέτη εξέτασε και ενδιάμεσα σενάρια. Μείωση του φόρτου του διαβήτη κατά 10% έως το 2050 θα απέφερε παγκόσμια οικονομικά οφέλη της τάξης των 95 δισεκατομμυρίων δολαρίων (περίπου 85 δισεκατομμύρια ευρώ), ενώ μείωση κατά 20% θα απέφερε κέρδη περίπου 190 δισεκατομμυρίων δολαρίων (περίπου 170 δισεκατομμύρια ευρώ). Αν τα επίπεδα επίπτωσης και θνητότητας μειώνονταν στα χαμηλότερα παγκοσμίως παρατηρούμενα επίπεδα, τα συνολικά παγκόσμια μακροοικονομικά κέρδη θα έφταναν τα 1,11 τρισεκατομμύρια δολάρια (περίπου 1 τρισεκατομμύριο ευρώ).
Οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι ο διαβήτης αντιμετωπίζεται συχνά αποκλειστικά ως πρόβλημα υγείας, ενώ τα ευρήματα δείχνουν ότι είναι ταυτόχρονα οικονομική απειλή μακροπρόθεσμης κλίμακας, μέσω του κόστους υγειονομικής περίθαλψης, της αναπηρίας, της μειωμένης παραγωγικότητας και των πρόωρων θανάτων. Η κλιμακούμενη επίπτωση της νόσου λόγω γήρανσης πληθυσμών, διατροφικής ανασφάλειας, σωματικής αδράνειας και ατμοσφαιρικής ρύπανσης καθιστά την επένδυση στην πρόληψη και τη θεραπεία εξίσου οικονομική επιλογή όσο και ζήτημα δημόσιας υγείας.
