Μελέτη των συγκεντρώσεων PFAS σε καταναλωτικά προϊόντα διαπιστώνει ότι το πρωτόκολλο της Υπηρεσίας Προστασίας του Περιβάλλοντος των ΗΠΑ πιθανότατα δεν «καταγράφει επαρκώς το PFAS που ενσωματώνεται σε καταναλωτικά προϊόντα».
Το τρέχον ρυθμιστικό σύστημα που βασίζεται στην αξιολόγηση κινδύνου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την κατανόηση των πηγών έκθεσης σε μια χημική ουσία ή μια κατηγορία χημικών ουσιών και από την πραγματοποίηση εύλογων εκτιμήσεων της έκθεσης σε ένα μέσο άτομο με βάση αυτές τις εκτιμήσεις. Στο Nature Geoscience που δημοσιεύτηκε στις 8 Απριλίου 2024, η Diana Ackerman Grunfeld του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας και οι συγγραφείς αξιολόγησαν μελέτες για τις συγκεντρώσεις ουσιών ανά και πολυφθοροαλκυλίου ( PFAS ) που ονομάζονται επίσης “για πάντα χημικά” σε μια ποικιλία καταναλωτικών προϊόντων και ομάδων προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων των συσκευασιών, για να βρουν το εύρος των μετρούμενων PFAS και τις συνολικές συγκεντρώσεις.
Υπενθυμίζεται ότι αναλύσεις της Ευρωπαϊκής Οργάνωσης Καταναλωτών (BEUC) έχουν βρει PFAS σε καθημερινά προϊόντα, όπως συσκευασίες φαστ φουντ, σκεύη για βάφλες, οδοντικό νήμα, κρέμες προσώπου, μπουφάν και στεγανωτικά σπρέι.
Η ομάδα της Grunfeld συνέκρινε τις συγκεντρώσεις τους με την πρόχειρη μέθοδο της Υπηρεσίας Προστασίας του Περιβάλλοντος των ΗΠΑ (1633) για τη μέτρηση του PFAS σε υδατικά δείγματα και διαπίστωσαν ότι το πρωτόκολλο της EPA έχασε μεγάλο μέρος του PFAS που μετρήθηκε σε αυτές τις άλλες μελέτες. “Εάν μόνο τα PFAS που αναφέρονται στην πρόχειρη μέθοδο 1633 χρησιμοποιούνταν για τον ποσοτικό προσδιορισμό του PFAS σε καταναλωτικά προϊόντα εντός αυτού του συνόλου δεδομένων, το σύνολο των ενσωματωμένων PFAS θα υποτιμούνταν ουσιαστικά.” Συμπεραίνουν, «[αυτό] υποδηλώνει ότι οι παραδοσιακές μέθοδοι που βασίζονται σε EPA δεν συλλαμβάνουν επαρκώς το PFAS που ενσωματώνεται στα καταναλωτικά προϊόντα και την πιθανή περιβαλλοντική τους επιβάρυνση».
Η EPA έθεσε επίσης πρόσφατα ομοσπονδιακά όρια για το PFAS στο πόσιμο νερό. Ενώ η υδάτινη υποδομή θα μπορούσε θεωρητικά να είναι πηγή, η μόλυνση του πόσιμου νερού από PFAS αποδίδεται συχνά στην περιβαλλοντική ρύπανση των υπόγειων υδάτων, γενικά από τη βιομηχανία ή την ιστορική χρήση των αφρού πυρόσβεσης που περιέχουν PFAS. Σε άλλο μέρος της μελέτης της έκθεσης σε PFAS, οι Ackerman Grunfeld et al. συγκέντρωσε διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με την παγκόσμια κατανομή του PFAS σε επιφανειακά και υπόγεια ύδατα. Διαπίστωσαν ότι «ένα μεγάλο μέρος των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων παγκοσμίως υπερβαίνει τις διεθνείς συμβουλές και κανονισμούς PFAS και ότι η μελλοντική περιβαλλοντική επιβάρυνση του PFAS είναι πιθανό να υποτιμηθεί».
Πηγή:foodpackagingforum
βιβλιογραφικές αναφορές
Ackerman Grunfeld, D. et al. (2024). ” Υποτιμημένη επιβάρυνση των ουσιών ανά και πολυφθοροαλκυλίου στα παγκόσμια επιφανειακά και υπόγεια ύδατα .” Γεωεπιστήμη της φύσης. DOI: 10.1038/s41561-024-01402-8
EPA. (2024). ” Η διοίκηση Μπάιντεν-Χάρις οριστικοποιεί το πρώτο εθνικό πρότυπο πόσιμου νερού για την προστασία 100 εκατομμυρίων ανθρώπων από τη ρύπανση PFAS .”
Άλλες πρόσφατες δημοσιεύσεις PFAS
Klingelhöfer, D., et al. (2024). Οι ουσίες «για πάντα» ανά και πολυφθοροαλκυλίου (PFAS): Μια κριτική καταγραφή της παγκόσμιας έρευνας για μια σημαντική απειλή υπό τους μεταβαλλόμενους κανονισμούς .» Χημειόσφαιρα. DOI: 10.1016/j.chemosphere.2024.141694
