Επιστήμονες βρήκαν ένζυμα βακτηρίων ικανά να διασπάσουν το πλαστικό των μπουκαλιών
Μια μεγάλης κλίμακας παγκόσμια μελέτη, υπό την καθοδήγηση του Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας King Abdullah (KAUST), αποκάλυψε ότι αυτοί οι θαλάσσιοι μικροοργανισμοί είναι ευρέως διαδεδομένοι και έχουν γενετική προετοιμασία να καταναλώνουν το ανθεκτικό πλαστικό.
Η αξιοσημείωτη ικανότητά τους προέρχεται από ένα διακριτό δομικό χαρακτηριστικό σε ένα ένζυμο που διασπά το πλαστικό και ονομάζεται PETase. Αυτό το χαρακτηριστικό, γνωστό ως μοτίβο M5, λειτουργεί ως μια μοριακή υπογραφή που σηματοδοτεί πότε ένα ένζυμο μπορεί πραγματικά να διασπάσει το PET πλαστικό.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Τα οφέλη αλλά και οι άγνωστες παρενέργειες της συχνής κατανάλωσης τυριού cottage
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Ακτινίδιο: Στη φλούδα κρύβονται τα πιο θρεπτικά συστατικά, αλλά μπορούμε να τη φάμε;
Το μοτίβο M5 λειτουργεί ως «δακτυλικό αποτύπωμα» που υποδεικνύει τη λειτουργικότητα του ενζύμου. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα γονίδια M5-PETase είναι ιδιαίτερα ενεργά σε όλο τον ωκεανό, ειδικά σε περιοχές με μεγάλη πλαστική ρύπανση.
Για να κατανοήσουν την έκταση της εξάπλωσης αυτών των ενζύμων, οι ερευνητές εξέτασαν πάνω από 400 δείγματα από όλες τις θάλασσες του πλανήτη. Λειτουργικά ένζυμα PETase που περιέχουν το μοτίβο M5 βρέθηκαν σε σχεδόν 80% των υδάτων που εξετάστηκαν, από την επιφάνεια μέχρι βάθη σχεδόν δύο χιλιομέτρων.
Παρόλο που αυτή η προσαρμογή αποκαλύπτει την ανθεκτικότητα της φύσης, οι ερευνητές είναι συγκρατημένοι. Προειδοποιούν ότι η μικροβιακή διαδικασία διάσπασης είναι πολύ αργή για να αντισταθμίσει την τεράστια ροή πλαστικών αποβλήτων που εισέρχονται στους ωκεανούς κάθε χρόνο.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Αυτές είναι οι πασίγνωστες μάρκες που «σέρνονται» στα δικαστήρια για τρόφιμα που προκαλούν παιδικό διαβήτη και λιπώδες ήπαρ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Μπαράζ ανακλήσεων στεγνωτηρίων σε όλη την Ευρώπη λόγω σοβαρού κινδύνου πυρκαγιάς – Η λίστα με τις μάρκες και τα μοντέλα
Ωστόσο, η ανακάλυψη αυτή έχει μεγάλη σημασία για την επίγεια ανακύκλωση. Τα ένζυμα PETase που εξελίχθηκαν αυθόρμητα στον βυθό μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μοντέλα για να βελτιστοποιηθούν στο εργαστήριο. Αυτό θα μπορούσε να επιταχύνει τη δημιουργία ταχύτερων και πιο αποτελεσματικών ενζύμων για τη διάσπαση των πλαστικών σε μονάδες επεξεργασίας, προσφέροντας έναν ισχυρό νέο σύμμαχο στον αγώνα κατά της πλαστικής ρύπανσης.
