Το θέμα που αποφεύγουν να συζητήσουν οι αγρότες θεωρώντας ότι θα κάνει κακό και στην εικόνα τους και στη δουλειά τους σύμφωνα με μελέτη
Πολλοί άνθρωποι (ίσως το κάνετε και εσείς) αποφεύγουν να ξεκινήσουν ή να μπουν σε συζητήσεις εάν το θέμα είναι αμφιλεγόμενο ή μπορεί να οδηγήσει σε λογομαχία. Τώρα μία νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Κάνσας, βρήκε ποιο θέμα αποφεύγουν “δια ροπάλου” οι σύγχρονοι αγρότες.
Οι ερευνητές πραγματοποίησαν συνεντεύξεις με περισσότερους από 20 αγρότες στο Κάνσας και το Μιζούρι και διαπίστωσαν ότι προκειμένου να αποφύγουν πιθανές συγκρούσεις, λογομαχίες, αντιπαράθεση ακόμη και κοροϊδία με την οικογένειά τους, τους γείτονες και τα μέλη της κοινότητας, αποφεύγουν να συζήτησουν ένα παγκόσμιο πρόβλημα στο οποίο όμως εκείνοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή: την κλιματική αλλαγή και τις επιπτώσεις της στον κλάδο.
Τα αποτελέσματα των συνεντεύξεων έδειξαν ότι οι ερωτηθέντες είχαν μια σειρά από απόψεις για την κλιματική αλλαγή, από το να πεισθούν για τις επιπτώσεις της και να αναλάβουν δράση στις γεωργικές τους δραστηριότητες έως τον σκεπτικισμό — αλλά όλοι απέφυγαν να το συζητήσουν σε διάφορους βαθμούς.
“Οι άνθρωποι ανησυχούσαν για ποικίλες αντιδράσεις. Κάποιοι είπαν ότι δεν μπορούσαν καν να μιλήσουν γι’ αυτό με τις οικογένειές τους γιατί θα τους έριχναν περίεργες ματιές” δήλωσε ο Χονγκ Τιεν Βου, αναπληρωτής καθηγητής δημοσιογραφίας και μαζικής επικοινωνίας στο KU και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. «Αυτό ήταν μια ανησυχία χαμηλού επιπέδου, αλλά άλλοι είπαν ότι είχαν ακούσει ανθρώπους να γελούν μαζί τους ή ανησυχούσαν για το ότι οι γείτονές τους δεν συνεργάζονταν μαζί τους αν είχαν διαφορετικές απόψεις».
Η ομάδα έλαβε χρηματοδότηση από ιδιωτικούς δωρητές για να μελετήσει τις τοπικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Πήραν συνεντεύξεις από επιστήμονες στην πανεπιστημιούπολη και αγρότες στις γύρω κοινότητες σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τις απόψεις τους για αυτήν και πώς τους επηρεάζει. Οι αγρότες ήταν απρόθυμοι να συζητήσουν το θέμα στην κάμερα. Τελικά κατάφεραν να πάρουν συνέντευξη εκτός κάμερα και με την προϋπόθεσή της τήρησης της ανωνυμίας. Μόνο έτσι οι αγρότες συζήτησαν τις απόψεις τους για το θέμα, πώς επηρεάζει τη ζωή και την εργασία τους και γιατί αποφεύγουν να το συζητήσουν.
Οι ερευνητές εξέτασαν το θέμα μέσα από τη θεωρία της “σπείρας της σιωπής”, η οποία υποστηρίζει ότι όταν συζητούν αμφιλεγόμενα θέματα, οι άνθρωποι κρίνουν την επικρατούσα γνώμη των άλλων πριν αποφασίσουν αν θα μιλήσουν. Εάν αισθάνονται ότι είναι μειοψηφία, οι άνθρωποι συχνά επιλέγουν να μην συζητήσουν ένα θέμα, το οποίο μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένης της φίμωσης των ανθρώπων και της επιδείνωσης προβλημάτων που οι άνθρωποι επιλέγουν να μην αντιμετωπίσουν.
Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν την επικράτηση μιας σπείρας σιωπής μεταξύ των αγροτών του Κάνσας και του Μιζούρι. Οι ερωτηθέντες ήταν άνδρες και γυναίκες, ηλικίας από 20 έως 70 ετών. Όταν ρωτήθηκαν για τις σκέψεις τους σχετικά με την κλιματική αλλαγή, οι απαντήσεις κυμαίνονταν από το να πιστεύουν ότι είναι αληθινή, επιστημονικά αποδεδειγμένο και να έχει επιπτώσεις τώρα, έως το να είμαστε σκεπτικοί τόσο για την επικράτηση της όσο και για το εάν προκαλείται από τον άνθρωπο. Αλλά σε γενικές γραμμές, οι ερωτηθέντες ανέφεραν ότι γενικά αποφεύγουν να συζητούν το θέμα.
Οι αγρότες έδωσαν μια σειρά από λόγους για τους οποίους το αποφεύγουν. Πολλοί απλά δεν ήθελαν μια σύγκρουση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε βία ή σε καυγά με γείτονες ή μέλη της κοινότητας. Ορισμένοι φοβήθηκαν ότι θα μπορούσε να βλάψει την επιχείρησή τους, καθώς οι γείτονες μπορεί να είναι λιγότερο πιθανό να συνεργαστούν μαζί τους και να μοιραστούν εξοπλισμό ή οι άνθρωποι θα μπορούσαν να τους κάνουν μια αρνητική κριτική στο διαδίκτυο και να πουν στους ανθρώπους να μην αγοράζουν τα προϊόντα τους στις αγορές των αγροτών και σε άλλες περιοχές, εάν διαφωνούν με τις απόψεις τους.
Η θεωρία του σπιράλ της σιωπής υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι παραδοσιακά χρησιμοποιούσαν τα μέσα ενημέρωσης για να μετρήσουν την πολιτική γνώμη σε ένα δυνητικά αμφιλεγόμενο θέμα. Ωστόσο, οι ερωτηθέντες στη μελέτη ανέφεραν ότι ένιωθαν ότι τα μέσα ενημέρωσης πολιτικοποίησαν μόνο το θέμα και ως εκ τούτου δεν ήταν ένας αξιόπιστος τρόπος προσδιορισμού του πώς αισθάνονται οι άνθρωποι. Αντίθετα, πολλοί στράφηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου μπορούσαν να δουν αν οι άνθρωποι έκαναν ανάρτηση για το θέμα ή να βρουν άλλους για να το συζητήσουν, χωρίς να φοβούνται λογομαχίες ή αμφιλεγόμενες συζητήσεις.
Όταν ρωτήθηκαν πώς αντιμετωπίζουν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, αρκετοί αγρότες ανέφεραν ότι έλαβαν μέτρα όπως στροφή σε βιολογικές μεθόδους, αγρανάπαυση για την αντιμετώπιση της υπερβολικής χρήσης γης και αναζήτηση πληροφοριών για πιο βιώσιμες πρακτικές. Αρκετοί ανέφεραν επίσης ότι αισθάνονται απομονωμένοι γενικά και δεδομένου ότι αισθάνονταν ότι δεν μπορούσαν να συζητήσουν για την κλιματική αλλαγή, άρχισαν να γράφουν ημερολόγιο ως τρόπο επεξεργασίας των σκέψεών τους.
Υλικά που παρέχονται από το Πανεπιστήμιο του Κάνσας .
Αναφορά :Hong Tien Vu, Nhung Nguyen, Nazra Izhar, Vaibhav Diwanji. «Η κλιματική αλλαγή είναι πραγματική, αλλά δεν θέλω να μιλήσω γι’ αυτήν»: Ξετυλίγοντας το σπιράλ των επιπτώσεων της σιωπής σχετικά με την κλιματική αλλαγή μεταξύ των αγροτών της Μεσοδυτικής Αμερικής . Environmental Communication , 2025; 1 DOI: 10.1080/17524032.2025.2477260
