Ο πληθωρισμός των τροφίμων συνεχίζει την ανοδική του πορεία, προκαλώντας απογοήτευση και οργή στους ψηφοφόρους του Τραμπ.
Το καλοκαίρι που πέρασε, μπροστά σε ένα τραπέζι γεμάτο τρόφιμα στο γήπεδο γκολφ του στο Νιου Τζέρσεϊ, ο Ντόναλντ Τραμπ υποσχέθηκε ότι θα μειώσει τις τιμές των τροφίμων «από την πρώτη ημέρα» της προεδρίας του. Ωστόσο, 96 ημέρες αργότερα, η πραγματικότητα απέχει πολύ από την υπόσχεση, καθώς οι τιμές των ειδών διατροφής όχι μόνο δεν έχουν μειωθεί, αλλά συνεχίζουν να αυξάνονται.
Στις πρώτες 100 ημέρες της θητείας του, ο Τραμπ κατάφερε να προκαλέσει αναταραχή στην ομοσπονδιακή διοίκηση, να αλλάξει πολιτική στάση στον πόλεμο της Ουκρανίας και να οδηγήσει την αμερικανική οικονομία σε ύφεση μέσω ενός νέου εμπορικού πολέμου. Ωστόσο, δεν έχει κάνει τίποτα ουσιαστικό για να μειώσει το κόστος ζωής των Αμερικανών, με τον πληθωρισμό στα τρόφιμα να φτάνει στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων δύο ετών.
Η απογοήτευση είναι έκδηλη τόσο στους υποστηρικτές του όσο και στο ευρύτερο εκλογικό σώμα. Ο δημοσκόπος Ματ ΜακΝτέρμοτ επισημαίνει ότι «η πραγματικότητα διαψεύδει τις προσδοκίες», ενώ η Ρεπουμπλικανή σύμβουλος Σάρα Λόνγκγουελ παρατηρεί ότι πολλοί από τους ψηφοφόρους του Τραμπ εκφράζουν ήδη έντονη δυσαρέσκεια.
Αντιμέτωπος με την αποτυχία, ο Τραμπ αρνήθηκε τα γεγονότα και σε δηλώσεις του υποστήριξε λανθασμένα ότι οι τιμές των αυγών έχουν πέσει κατά 93-94%, κάτι που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, όπως δείχνουν οι τρέχουσες τιμές και τα επίσημα στοιχεία.
Η οικονομική στρατηγική του Τραμπ, με αποκορύφωμα τον νέο εμπορικό πόλεμο, έχει προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στις αλυσίδες εφοδιασμού και αναμένεται να οδηγήσει σε νέες αυξήσεις τιμών, ιδίως σε εισαγόμενα τρόφιμα. Η Αμερική εισάγει ετησίως τρόφιμα αξίας 263 δισεκατομμυρίων δολαρίων, γεγονός που σημαίνει ότι οι επιπτώσεις στις τιμές θα είναι σημαντικές και ευρείες.
Δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η αποδοχή του Τραμπ για τη διαχείριση της οικονομίας καταρρέει, με την πλειοψηφία των Αμερικανών να θεωρούν ότι οι πολιτικές του έχουν βλάψει την οικονομία περισσότερο απ’ ό,τι την έχουν βοηθήσει.
Παρά τις εξαγγελίες του για μαζική αύξηση της παραγωγής ορυκτών καυσίμων και επιβολή δασμών για τη χρηματοδότηση κοινωνικών προγραμμάτων, οικονομολόγοι συμφωνούν ότι οι προτάσεις του είναι μη ρεαλιστικές και αδύνατο να εφαρμοστούν χωρίς να επιδεινωθεί περαιτέρω η κατάσταση.
