Πώς τα ερυθρά αιμοσφαίρια γίνονται «επιβλαβή» μετά από χρόνια διαβήτη
Η επιστημονική κοινότητα γνωρίζει εδώ και καιρό ότι τα άτομα με διαβήτη τύπου 2 διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για εμφράγματα και εγκεφαλικά επεισόδια. Ωστόσο μια νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Diabetes έρχεται να ρίξει φως στον ακριβή μηχανισμό αυτής της σύνδεσης. Σύμφωνα με τα ευρήματα των ερευνητών του Ινστιτούτου Καρολίνσκα ο χρόνος που ένα άτομο ζει με τη νόσο παίζει καθοριστικό ρόλο καθώς τα ερυθρά αιμοσφαίρια υφίστανται αλλαγές που τα καθιστούν άμεσα επιβλαβή για τα αιμοφόρα αγγεία. Η μελέτη δείχνει ότι όσο περισσότερο διαρκεί ο διαβήτης τόσο εντονότερη γίνεται αυτή η αρνητική επίδραση γεγονός που εξηγεί γιατί ο κίνδυνος επιπλοκών αυξάνεται με την πάροδο των ετών.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | ΠΡΟΣΟΧΗ-ΕΦΕΤ: Ανάκληση γνωστής σοκολάτας – Αποσύρονται δύο προϊόντα
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Η βιολογική αλήθεια πίσω από τις βραδινές λιγούρες
Η έρευνα η οποία διεξήχθη τόσο σε πειραματόζωα όσο και σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 έδειξε ότι τα ερυθρά αιμοσφαίρια ατόμων με μακροχρόνια νόσο προκαλούν δυσλειτουργία στο ενδοθήλιο των αγγείων. Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι αυτή η επιβλαβής δράση δεν παρατηρήθηκε σε άτομα που είχαν διαγνωστεί πρόσφατα με διαβήτη. Ωστόσο μετά από επτά χρόνια παρακολούθησης τα κύτταρα του αίματος των ίδιων ασθενών είχαν αναπτύξει τις ίδιες επικίνδυνες ιδιότητες. Αυτή η διαπίστωση υπογραμμίζει ότι η νόσος δρα συσσωρευτικά και ότι η έγκαιρη παρέμβαση είναι απαραίτητη πριν οι αλλαγές στα κύτταρα γίνουν μη αναστρέψιμες.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Νέα έρευνα: Πώς ο θηλασμός μειώνει τον κίνδυνο μητρικής κατάθλιψης σε βάθος χρόνου
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Το διατροφικό «σκουπίδι» που κερδίζει έδαφος στην ελληνική αγορά – Της Ελένης Τσαγκά
Οι ερευνητές κατάφεραν να εντοπίσουν ένα συγκεκριμένο μόριο το microRNA-210 το οποίο φαίνεται να ευθύνεται για τη δυσλειτουργία των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Όταν οι επιστήμονες αποκατέστησαν τα επίπεδα αυτού του μορίου στα κύτταρα η λειτουργία των αγγείων παρουσίασε βελτίωση. Το εύρημα αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό καθώς το microRNA-210 θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως βιοδείκτης για την έγκαιρη ανίχνευση του κινδύνου καρδιαγγειακών επιπλοκών. Η δυνατότητα εντοπισμού των ασθενών που διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο πριν ακόμη εμφανιστούν ορατές βλάβες στα αγγεία προσφέρει νέες ελπίδες για την πρόληψη σοβαρών καταστάσεων όπως η καρδιακή ανεπάρκεια. Αν οι γιατροί μπορούν να παρακολουθούν τις αλλαγές στα ερυθρά αιμοσφαίρια μέσω συγκεκριμένων εξετάσεων θα είναι σε θέση να προσαρμόζουν τη θεραπεία πριν προκληθούν μόνιμες καρδιαγγειακές βλάβες. Η ερευνητική ομάδα εργάζεται ήδη για να εξετάσει αν αυτά τα αποτελέσματα μπορούν να επιβεβαιωθούν σε μεγαλύτερες πληθυσμιακές μελέτες.
