Πώς ο τύπος πρωτεΐνης επηρεάζει τη μυϊκή ανάπτυξη μετά την προπόνηση
Μια νέα επιστημονική μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις έρχεται να ταράξει τα νερά στη διατροφή δείχνοντας ότι ο τύπος του κρέατος που καταναλώνουμε μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τον ρυθμό με τον οποίο το σώμα χτίζει μυς. Οι ερευνητές διερεύνησαν πώς δύο διαφορετικά είδη κρεατικών γευμάτων – με διαφορετική περιεκτικότητα σε λίπος, αλλά ίση ποσότητα πρωτεΐνης – επιδρούν στη βραχυπρόθεσμη μυϊκή ανάπτυξη αμέσως μετά την άσκηση. Οι ερευνητές συνέκριναν μπιφτέκια από κιμά χοιρινού κρέατος με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και άπαχα που περιείχαν την ίδια ποσότητα πρωτεΐνης για να δουν πώς το καθένα επηρέασε τη βραχυπρόθεσμη μυϊκή ανάπτυξη.
Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο American Journal of Clinical Nutrition, προκάλεσαν έκπληξη στους επιστήμονες, καθώς έδειξαν ότι η ποσότητα πρωτεΐνης από μόνη της δεν αρκεί· αυτό που φαίνεται να παίζει κρίσιμο ρόλο είναι η μορφή της τροφής και ο βαθμός επεξεργασίας της. Ο επικεφαλής της μελέτης, καθηγητής Nicholas Burd, εξήγησε ότι «δεν είναι όλες οι πηγές ζωικής πρωτεΐνης ίδιες», υπογραμμίζοντας πως το σώμα ανταποκρίνεται διαφορετικά ανάλογα με τον τύπο και τη σύνθεση της τροφής.
Η ομάδα του Burd είχε στο παρελθόν αποδείξει ότι η κατανάλωση ολόκληρων αυγών μετά την άσκηση οδηγεί σε μεγαλύτερη σύνθεση μυϊκής πρωτεΐνης σε σχέση με την κατανάλωση ίσης ποσότητας πρωτεΐνης μόνο από ασπράδια, ενώ είχε βρει ότι ο σολομός προσφέρει πιο ισχυρή μυϊκή απόκριση από ένα τεχνητό μείγμα θρεπτικών συστατικών με τις ίδιες αναλογίες. Αυτές οι ενδείξεις ενισχύουν την ιδέα ότι οι ολόκληρες, λιγότερο επεξεργασμένες τροφές λειτουργούν πιο αποτελεσματικά ως «καύσιμο» για την ανάπτυξη μυών.
Στο νέο πείραμα, οι επιστήμονες συνεργάστηκαν με το Εργαστήριο Επιστήμης Κρέατος του Πανεπιστημίου του Ιλινόις για να δημιουργήσουν δύο είδη μπιφτεκιών με διαφορετικά ποσοστά λίπους, προερχόμενα από το ίδιο ζώο ώστε να διασφαλιστεί η ακρίβεια στα θρεπτικά χαρακτηριστικά. Χρειάστηκε ένας χρόνος για να επιτευχθούν οι σωστές αναλογίες, με τα δείγματα να ελέγχονται εξονυχιστικά σε εξωτερικό εργαστήριο πριν χρησιμοποιηθούν στο πείραμα.
Στη δοκιμή συμμετείχαν 16 νέοι, δραστήριοι εθελοντές. Αφού τους έγινε έγχυση ειδικά σημασμένων αμινοξέων, εκτέλεσαν προπόνηση ποδιών με βάρη και στη συνέχεια κατανάλωσαν ένα από τρία γεύματα: το ένα πλούσιο σε λίπος, το δεύτερο πιο άπαχο και το τρίτο ένα ρόφημα υδατανθράκων. Οι ερευνητές μέτρησαν την ενσωμάτωση των αμινοξέων στον μυϊκό ιστό και πήραν επαναλαμβανόμενες βιοψίες για να υπολογίσουν τον ρυθμό σύνθεσης πρωτεΐνης.
Το εντυπωσιακό εύρημα ήταν ότι όσοι κατανάλωσαν το άπαχο κρέας (άπαχο χοιρινό μπιφτέκι) εμφάνισαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα αμινοξέων στο αίμα και εντονότερη μυϊκή απόκριση από εκείνους που έφαγαν το πιο λιπαρό χοιρινό μπιφτέκι. Αντίθετα, το πλούσιο σε λιπαρά κρέας σχεδόν εξουδετέρωσε τη θετική επίδραση της προπόνησης, με αποτέλεσμα παρόμοια μυϊκή ανάπτυξη με όσους κατανάλωσαν μόνο το ρόφημα υδατανθράκων.
Ο Burd παραδέχτηκε ότι αυτό το αποτέλεσμα ήταν απρόσμενο, καθώς προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει το αντίθετο για τροφές όπως ο σολομός ή τα ολόκληρα αυγά, όπου τα φυσικά λιπαρά φαίνεται να ενισχύουν τη μυϊκή ανάπτυξη. Εικάζει ότι η διαδικασία άλεσης και ανάμειξης των διαφορετικών τύπων κρέατος ενδέχεται να επηρέασε τον ρυθμό πέψης και απορρόφησης των αμινοξέων.
Η γενική εικόνα που προκύπτει είναι πως η προπόνηση με βάρη παραμένει το κύριο ερέθισμα για τη δημιουργία μυϊκής πρωτεΐνης, αλλά η σωστή επιλογή τροφής μπορεί να «ξεκλειδώσει» το υπόλοιπο δυναμικό του οργανισμού. Οι ολόκληρες, λιγότερο επεξεργασμένες τροφές φαίνεται να λειτουργούν πιο αποτελεσματικά ως ερέθισμα για τη μυϊκή ανάπτυξη.
Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από το πρόγραμμα Pork Checkoff του Εθνικού Συμβουλίου Χοιρινού Κρέατος, χωρίς όμως ο φορέας να εμπλακεί στον σχεδιασμό ή την ανάλυση των δεδομένων. Το κρέας που εξετάστηκε στην έρευνα ήταν χοιρινό — ένα τρόφιμο που, όπως φαίνεται, έχει ακόμα μυστικά να αποκαλύψει για τη σχέση του με τη φυσική απόδοση και την αποκατάσταση μετά την προπόνηση.
