Η σειρά της κατανάλωσης των τροφίμων πιο σημαντική από την ταχύτητα κατανάλωσης.
Ανεξαρτήτως της ταχύτητας κατανάλωσης τροφής, όταν λαμβάνονται πρώτα τα λαχανικά, δεν επηρεάζονται οι μεταγευματικές συγκεντρώσεις γλυκόζης στο αίμα και ινσουλίνης όταν καταναλώνεται κατάλληλη ποσότητα λαχανικών. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα τυχαιοποιημένες ελεγχόμενης μελέτης σε γυναίκες, που πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του πανεπιστημίου του Κιότο στην Ιαπωνία και δημοσιεύθηκε στην Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής (NIH).
Ο αριθμός των ατόμων με διαβήτη υπολογίζεται επί του παρόντος σε 537 εκατομμύρια και προβλέπεται να αυξηθεί σε 783 εκατομμύρια έως το 2045, με περισσότερο από το 90% αυτών να υπολογίζεται ότι είναι διαβήτης τύπου 2. Ο διαβήτης είναι γνωστό ότι ευθύνεται για την ανάπτυξη διαφόρων επιπλοκών, όπως η νεφρική ανεπάρκεια, η νέα εμφάνιση τύφλωσης καθώς και του ακρωτηριασμού κάτω άκρων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο στόχος της θεραπείας για το ΣΔ2 επικεντρώνεται στην πρόληψη ή την καθυστέρηση των επιπλοκών και τη διατήρηση της ποιότητας ζωής του ασθενούς και αυτοί οι στόχοι επιτυγχάνονται με την κατάλληλη διαχείριση της υπεργλυκαιμίας σύμφωνα με την Αμερικανική Ένωση Διαβήτη (ADA) και την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη Μελέτη του Διαβήτη. Η μεταγευματική αύξηση της γλυκόζης στο αίμα και το μέσο εύρος των γλυκαιμικών εκδρομών (MAGE) σχετίζονται με την παθογένεση μικρο- και μακροαγγειακών επιπλοκών σε άτομα με διαβήτη και τη συχνότητα εμφάνισης ΣΔ2.
Τα άτομα με γρήγορες διατροφικές συνήθειες έχει αναφερθεί ότι έχουν αυξημένο κίνδυνο διαβήτη και παχυσαρκίας. Για να διερευνήσουν εάν η ταχύτητα κατανάλωσης ενός δοκιμαστικού γεύματος (ντομάτα, μπρόκολο, τηγανητό ψάρι και βραστό λευκό ρύζι) επηρεάζει τα μεταγευματικά επίπεδα γλυκόζης, ινσουλίνης, τριγλυκεριδίων και ελεύθερων λιπαρών οξέων, 18 νεαρές, υγιείς γυναίκες κατανάλωναν ένα πρωινό 671 kcal γρήγορα (σε 10 λεπτά) και αργά (σε 20 λεπτά) με λαχανικά πρώτα και αργή ταχύτητα (σε 20 λεπτά) με υδατάνθρακες πρώτα σε τρεις ξεχωριστές ημέρες.
Οι συμμετέχοντες της μελέτης ήταν 21 υγιείς εθελόντριες του Πανεπιστημίου γυναικών του Κιότο, οι οποίες ενημερώθηκαν για το σκοπό, το πρωτόκολλο και τους κινδύνους της έρευνας πριν ξεκινήσει η μελέτη. Καμία από αυτές δεν ήταν καπνίστρια ή έγκυος, και όλες ήταν απαλλαγμένες από διατροφικές διαταραχές, μεταβολικές ασθένειες, άλλες δίαιτες και οποιαδήποτε φάρμακα και συμπληρώματα που εντοπίστηκαν ότι επηρεάζουν τα επίπεδα γλυκόζης, ινσουλίνης και λιπιδίων στο αίμα τους. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε 3 ομάδες με 7 συμμετέχοντες η καθεμία και όλοι κατανάλωναν τα ίδια δοκιμαστικά γεύματα για τρεις ημέρες και κάθε ημέρα μελέτης είχε διαφορά 1 εβδομάδας με τρία διαφορετικά διατροφικά μοτίβα γρήγορης και αργής ταχύτητας με λαχανικά πρώτα και αργής ταχύτητας με υδατάνθρακες πρώτα, εναλλάξ.
Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντικές βελτιώσεις στα μεταγευματικά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και ινσουλίνης, τόσο από τη γρήγορη όσο και από την αργή κατανάλωση, εάν κατανάλωναν πρώτα τα λαχανικά, σε σύγκριση με εκείνα της αργής κατανάλωσης με τους υδατάνθρακες να καταναλώνονται πρώτοι. Είναι ενδιαφέρον ότι δεν υπήρχε σημαντική διαφορά μεταξύ της γρήγορης και της αργής κατανάλωσης στα επίπεδα γλυκόζης αίματος και ινσουλίνης μετά το γεύμα, εφόσον καταναλώνονταν πρώτα τα λαχανικά, αν και η μεταγευματική γλυκόζη αίματος, ήταν σημαντικά χαμηλότερη στην αργή κατανάλωση λαχανικών πρώτα από εκείνη της γρήγορης κατανάλωσης με τα λαχανικά.
Έτσι τα αποτελέσματά υποδεικνύουν ότι εκτός από την ποσότητα ενέργειας, υδατανθράκων, λιπών, πρωτεϊνών, διαιτητικών ινών και άλλων θρεπτικών συστατικών, η σειρά τροφής, αντί της ταχύτητας φαγητού, είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας για τις μεταγευματικές αποκρίσεις γλυκόζης αίματος και ινσουλίνης. Είναι απαραίτητο να αποφεύγετε την κατανάλωση μόνο υδατανθράκων, όπως βραστό ρύζι, ζυμαρικά και ψωμί, για την πρόληψη της αύξησης της γλυκόζης στο αίμα μετά το γεύμα.
