Η ρύθμιση των UPF είναι πολύ “αδύναμη” από την πλευρά της κεντρικής πολιτικής.
Μια μελέτη από τρία πανεπιστήμια της Αυστραλίας διαπίστωσε ότι η ρύθμιση για τα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα (UPFs) αναθέτει ευρέως την ευθύνη στους καταναλωτές και όχι στη βιομηχανία τροφίμων, παγκοσμίως. Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Nature Food, εξέτασε περισσότερες από 400 ρυθμιστικές παρεμβάσεις σε 105 χώρες και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ρυθμιστική έμφαση δίνεται επί του παρόντος στη διαφάνεια και την αλλαγή της συμπεριφοράς των καταναλωτών, παρά στην αλλαγή συστημικών παραγόντων και στον τρόπο λειτουργίας της βιομηχανίας τροφίμων. Το 85,9% των παρεμβάσεων αλλάζουν το περιβάλλον των τροφίμων, με την πλειοψηφία να απευθύνεται σε αλλαγές στη διατροφική επισήμανση.
Τα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα αποτελούν μείζονα διατροφική ανησυχία που συνδέεται με την υψηλότερη εμφάνιση μη μεταδοτικών ασθενειών.
Το SAFE Europe υποστηρίζει κανονιστικές αλλαγές που αυξάνουν τη διαφάνεια στη σήμανση για τους καταναλωτές, αλλά τονίζει επίσης την ανάγκη για πραγματικό μετασχηματισμό στα συστήματα τροφίμων, μετατοπίζοντας την εστίαση από την ατομική ευθύνη στη συστημική ευθύνη.
Όπως αναφέρει η ισπανική εφημερίδα «El País», η Tanita Northcott, η κύρια συγγραφέας της μελέτης, συγκρίνει τη ρύθμιση για τα UPF με τη ρύθμιση για τον καπνό: «Αρχικά, μέτρα επικεντρώθηκαν στη συμπεριφορά των καταναλωτών, με εκπαιδευτικές εκστρατείες και εστίαση στη σήμανση. Όμως, μεγαλύτερες αλλαγές επιτεύχθηκαν μέσω συστημικών πολιτικών που στοχεύουν τη βιομηχανία μέσω της φορολογίας, των απαγορεύσεων διαφημίσεων και των περιορισμών μάρκετινγκ και συσκευασίας».
afefoodadvocacy.eu/upf-regulation-too-weak-on-systemic-policies-australian-study-highlights/
