Νέα μελέτη αποκαλύπτει το χάσμα ανάμεσα στις προθέσεις και τη συμπεριφορά των καταναλωτών αναφορικά με την καλή διαβίωση των ζώων
Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, οι περισσότεροι Μαλτέζοι λαμβάνουν υπόψη τους την καλή διαβίωση των ζώων όταν αγοράζουν τρόφιμα, ωστόσο το κόστος εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για πιο ηθικές επιλογές. Η μελέτη αποτελεί αποτέλεσμα συνεργασίας μεταξύ ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Μάλτας και το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, οι οποίοι διερεύνησαν τις στάσεις και τις αγοραστικές συμπεριφορές των καταναλωτών στη Μάλτα όσον αφορά τα τρόφιμα που δεν επιβαρύνουν τα ζώα.
Από τους 384 συμμετέχοντες, σχεδόν οι μισοί (49%) δήλωσαν πρόθυμοι να πληρώσουν περισσότερα για προϊόντα φιλικά προς την καλή διαβίωση των ζώων. Παρ’ όλα αυτά, οι περισσότεροι έθεσαν ως ανώτατο όριο μια αύξηση της τιμής κατά 10%. Το 27% απάντησε ότι η προθυμία εξαρτάται από το κόστος, ενώ ένας στους πέντε δήλωσε πλήρη απροθυμία να πληρώσει παραπάνω.
Παρόλο που το 64% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι λαμβάνει υπόψη του την ευημερία των ζώων στις αγοραστικές του αποφάσεις, η μελέτη ανέδειξε μια σαφή ασυνέπεια ανάμεσα στις ηθικές πεποιθήσεις και τη συμπεριφορά στο ταμείο. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι μοναδικό για τη Μάλτα, καθώς έχει παρατηρηθεί και σε αντίστοιχες ευρωπαϊκές έρευνες.
Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν επίσης να αξιολογήσουν τις συνθήκες εκτροφής διαφόρων ζώων. Οι αγελάδες γαλακτοπαραγωγής θεωρήθηκαν ότι απολαμβάνουν τις καλύτερες συνθήκες, ενώ τα κοτόπουλα κρεατοπαραγωγής και τα χοίρια τις χειρότερες. Τα κουνέλια, οι όρνιθες ωοπαραγωγής και τα ψάρια κατατάχθηκαν σε ενδιάμεσες θέσεις.
Το επίπεδο γνώσης σχετικά με την καλή διαβίωση των ζώων κρίθηκε μέτριο, με την τηλεόραση, το διαδίκτυο και τις εφημερίδες να αποτελούν τις βασικές πηγές πληροφόρησης. Παράλληλα, υπήρξε ευρεία υποστήριξη προς τις ετικέτες πιστοποίησης καλής διαβίωσης, με το 84% των ερωτηθέντων να στηρίζει την καθιέρωση μιας εθνικής ετικέτας.
Όταν ρωτήθηκαν τι θα έπρεπε να περιλαμβάνει μια τέτοια ετικέτα, η πλειοψηφία (59%) ζήτησε διαφάνεια σε όλα τα στάδια της παραγωγής, από τις συνθήκες εκτροφής και μεταφοράς, μέχρι τη χρήση αντιβιοτικών και τη διαδικασία σφαγής.
Τέλος, οι γυναίκες αποδείχθηκαν πιο πρόθυμες από τους άνδρες να δαπανήσουν περισσότερα για προϊόντα που σέβονται την καλή διαβίωση των ζώων. Οι κάτοικοι των πόλεων φάνηκαν πιο επικριτικοί προς τις συνθήκες των φαρμών και πιο θετικοί στην ιδέα μιας εθνικής ετικέτας σε σχέση με τους κατοίκους της υπαίθρου. Από την άλλη πλευρά, οι επιχειρηματίες ήταν οι λιγότερο υποστηρικτικοί απέναντι στην πρόταση.
