H ασπεργίλλωση εξελίσσεται σε σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας με παγκόσμια εμβέλεια
Η ασπεργίλλωση, μια μυκητιασική λοίμωξη που προκαλείται από το είδος Aspergillus εξελίσσεται σε σημαντική απειλή για την υγεία, ιδιαίτερα για τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού. Παρότι πρόκειται για έναν ευρέως διαδεδομένο μύκητα στο περιβάλλον, η εισπνοή των σπορίων του μπορεί να προκαλέσει από ήπιες αλλεργικές αντιδράσεις μέχρι σοβαρές και απειλητικές για τη ζωή λοιμώξεις, ιδίως σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα ή πνευμονική βλάβη. Η νόσος δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο, αλλά αποκτά διαστάσεις κινδύνου όταν η έκθεση σε υψηλά μυκητιακά φορτία συμβαίνει σε κλινικά περιβάλλοντα. Το πρόβλημα επιδεινώνεται από την ταχεία εξάπλωση στελεχών ανθεκτικών στα αντιμυκητιασικά φάρμακα, καθιστώντας την ασπεργίλλωση δύσκολη στη διάγνωση και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση.
Η πανδημία COVID-19 ανέδειξε την αυξημένη εμφάνιση μυκητιασικών συν-λοιμώξεων σε ασθενείς με σοβαρή νόσηση. Πολλοί από αυτούς, χωρίς να είναι παραδοσιακά ανοσοκατεσταλμένοι, εμφάνισαν διεισδυτική ασπεργίλλωση, ιδιαίτερα μετά από διασωλήνωση ή παρουσία συνδρόμου οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS). Οι αυξημένοι δείκτες ιντερλευκινών (IL-6, IL-10) σε τέτοιες περιπτώσεις φαίνεται να συμβάλλουν στην ανοσολογική δυσλειτουργία και στην ευαλωτότητα σε μυκητιασικές λοιμώξεις. Εκτός από το Aspergillus, άλλοι μύκητες όπως η Candida auris και η Mucor έχουν οδηγήσει σε επιδημίες, ιδιαίτερα στην Ινδία, προκαλώντας συναγερμό για τη σχέση μεταξύ ιογενών λοιμώξεων, φαρμακευτικής καταστολής του ανοσοποιητικού και μυκητιακής διείσδυσης.
Η εμφάνιση ανθεκτικών στελεχών Aspergillus fumigatus σε κοινά αντιμυκητιασικά όπως οι αζόλες συνδέεται με την υπερβολική χρήση γεωργικών μυκητοκτόνων. Η αντοχή μειώνει δραματικά τις θεραπευτικές επιλογές, προκαλώντας ανησυχία στην παγκόσμια ιατρική κοινότητα, ιδίως λόγω του περιορισμένου αριθμού διαθέσιμων φαρμακολογικών κατηγοριών. Παράλληλα, η έλλειψη ταχείας, ευαίσθητης και προσιτής διαγνωστικής τεχνολογίας καθιστά δύσκολη την έγκαιρη παρέμβαση. Η διάγνωση βασίζεται σε CT θώρακος, καλλιέργειες, καθώς και ειδικές εργαστηριακές δοκιμασίες όπως η γαλακτομαννάνη και η PCR, οι οποίες συχνά καθυστερούν ή δεν είναι διαθέσιμες σε όλα τα συστήματα υγείας.
Η κλιματική αλλαγή με τις αυξημένες θερμοκρασίες, την υγρασία, τις πλημμύρες και τις πυρκαγιές δημιουργούν ιδανικές συνθήκες για την εξάπλωση των μυκήτων. Παθογόνα που παλαιότερα περιορίζονταν γεωγραφικά, όπως η Coccidioides στις ΗΠΑ, επεκτείνουν το ενδημικό τους εύρος, με προβλέψεις για αύξηση των σχετικών λοιμώξεων έως και 50% μέχρι το 2100. Η μόλυνση από μούχλα σε πλημμυρισμένες περιοχές και η έκθεση σε καπνό πυρκαγιών έχει ήδη συνδεθεί με αιχμές στις μυκητιασικές λοιμώξεις του αναπνευστικού, προσθέτοντας έναν ακόμα παράγοντα κινδύνου στην εποχή των ακραίων καιρικών φαινομένων.
https://www.news-medical.net/health/Aspergillosis-A-Growing-Global-Crisis.aspx
