Νέα επιστημονική μελέτη καταγράφει πώς μεταβάλλονται εποχικά η διαθέσιμη βοσκήσιμη ύλη και η βοσκοϊκανότητα των λιβαδιών της Φλώρινας ανάλογα με το υψόμετρο, αξιοποιώντας επιτόπιες μετρήσεις και δορυφορική τηλεπισκόπηση. Η εργασία πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και δημοσιεύθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2026 στο επιστημονικό περιοδικό Land του MDPI.
Η έρευνα κάλυψε δύο διαδοχικά έτη, το 2015 και το 2016, στην Περιφερειακή Ενότητα Φλώρινας. Οι επιστήμονες διαχώρισαν τα λιβάδια σε τρεις υψομετρικές ζώνες: ημιορεινά στα 480–900 μέτρα, ορεινά στα 900–1.500 μέτρα και υποαλπικά πάνω από τα 1.500 μέτρα. Εγκαταστάθηκαν 30 πειραματικοί κλωβοί, δέκα ανά υψομετρική ζώνη, για τη συστηματική μέτρηση της διαθέσιμης φυτομάζας.
Η βοσκήσιμη υπέργεια βιομάζα συλλεγόταν σε προηγουμένως άκοπες επιφάνειες και υπολογιζόταν σε ξηρά ουσία ανά εκτάριο. Οι ερευνητές εφάρμοσαν συντελεστή αξιοποίησης 50%, θεωρώντας ότι το μισό της μετρούμενης βοσκήσιμης παραγωγής μπορεί να καταναλωθεί από τα ζώα, ενώ το υπόλοιπο πρέπει να παραμένει ως υπολειμματική βιομάζα.
Για τη χαρτογράφηση χρησιμοποιήθηκαν δορυφορικές εικόνες Landsat 8 και οι δείκτες βλάστησης NDVI και OSAVI. Η προσέγγιση επέτρεψε τη χωρική αποτύπωση των βοσκοτόπων και των εποχικών μεταβολών της βλάστησης σε μια περιοχή με έντονο ανάγλυφο και υψομετρικό εύρος από 480 έως 2.334 μέτρα.
Οι μετρήσεις έδειξαν ότι η παραγωγή βοσκήσιμης ύλης κορυφώθηκε το καλοκαίρι και μειώθηκε το φθινόπωρο και στις τρεις ζώνες. Τα υποαλπικά λιβάδια παρουσίασαν την υψηλότερη μέση εποχική παραγωγή, φθάνοντας το πρώτο έτος τα 1.231 kg ξηράς ουσίας ανά εκτάριο. Η μεγαλύτερη επιμέρους τιμή καταγράφηκε επίσης στα υποαλπικά λιβάδια το καλοκαίρι του πρώτου έτους, στα 1.698,90 kg/ha. Οι διαφορές παραγωγικότητας μεταξύ των δύο ετών δεν ήταν στατιστικά σημαντικές.
Η μεγαλύτερη παραγωγή ανά μονάδα έκτασης δεν αντιστοιχούσε στη μεγαλύτερη συνολική βοσκοϊκανότητα. Τα ορεινά λιβάδια, έκτασης 33.435,70 ha, μπορούσαν να υποστηρίξουν τη μεγαλύτερη συνολική ζωική μονάδα, με εποχικό μέσο όρο 11.190,04 AU το πρώτο και 11.026,39 AU το δεύτερο έτος. Η διαφορά σχετίζεται με τη μεγαλύτερη διαθέσιμη έκταση και την εννεάμηνη περίοδο βόσκησης, έναντι επτά μηνών στα υποαλπικά λιβάδια.
Οι χωρικοί χάρτες καταγράφουν παράλληλα εποχική μετατόπιση της διαθέσιμης τροφής προς μεγαλύτερα υψόμετρα: τα ημιορεινά λιβάδια παρέχουν περισσότερους πόρους στην αρχή της περιόδου, ενώ το καλοκαίρι τα ορεινά και υποαλπικά διατηρούν υψηλότερη παραγωγικότητα καθώς οι χαμηλότερες ζώνες ξηραίνονται. Τα δεδομένα μπορούν να υποστηρίξουν τον χρονικό και χωρικό σχεδιασμό της βόσκησης και την προσαρμογή της κτηνοτροφικής διαχείρισης στην πραγματική διαθεσιμότητα φυσικής ζωοτροφής.
Πηγή: Land
Αναφορά: Mountousis, Ioannis, Maria Yiakoulaki, Maria Koidou, Dimitrios Kapsalis, Vassilios Dotas, and Konstantinos Papanikolaou. 2026. “Monitoring Variations in Forage Production and Grazing Capacity Across Grasslands in Different Altitudinal Zones in Northwestern Greece Using Remote Sensing Techniques” Land 15, no. 10: 1767. https://doi.org/10.3390/land15101767
