Στις γυναίκες τα επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, ίσως είναι λανθασμένα λόγω της απώλειας αίματος κατά την περίοδο.
Νέα έρευνα που θα παρουσιαστεί στο φετινό Ετήσιο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Μελέτη του Διαβήτη (EASD) στο Αμβούργο της Γερμανίας και δημοσιεύεται στο περιοδικό Diabetes Therapy, προτείνει μείωση του ορίου διάγνωσης για τον διαβήτη τύπου 2 ( T2D ) σε γυναίκες ηλικίας κάτω των 50 ετών, καθώς η φυσική απώλεια αίματος μέσω της εμμήνου ρύσεως θα μπορούσε να επηρεάσει τη διαχείριση του σακχάρου στο αίμα τους. Η μελέτη είναι από τον Dr Adrian Heald, το Salford Royal Hospital, UK, και τους συνεργάτες του.
Η μελέτη έδειξε ότι οι γυναίκες μικρότερης ηλικίας με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (T2D) φαίνεται να έχουν υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας από τους άνδρες χωρίς να είναι σαφείς οι υποκείμενοι μηχανισμοί. Ωστόσο, είναι γνωστό ότι οι γυναίκες διαγιγνώσκονται κατά μέσο όρο με T2D σε μεγαλύτερη ηλικία από τους άνδρες.
Σε αυτή τη νέα μελέτη, οι συγγραφείς διερεύνησαν εάν ένας παράγοντας που συμβάλλει στην καθυστερημένη διάγνωση στις γυναίκες μπορεί να είναι η διαφορά στην κατανομή της HbA1c σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες έναντι ανδρών της ίδιας ηλικίας, λόγω της υποκατάστασης αιμοσφαιρίνης που συνδέεται με την απώλεια αίματος κατά την περίοδο. Ο μηχανισμός πίσω από αυτό θα μπορούσε να είναι η μικρότερη επιβίωση των ερυθροκυττάρων (ερυθρά αιμοσφαίρια) που οδηγεί σε μικρότερη έκθεση της αιμοσφαιρίνης στη γλυκόζη σε σύγκριση με άτομα που δεν έχουν έμμηνο ρύση. Δεδομένου ότι η διάγνωση της T2D βασίζεται επίσης στην HbA1c, η χρήση του ίδιου εύρους αναφοράς ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου, θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει σε υποδιάγνωση T2D στις γυναίκες και χαμένες ευκαιρίες για παρέμβαση.
Με βάση τα αποτελέσματα πειραματικής μελέτης που αξιολόγησε τις διαφορές φύλου και ηλικίας σε 146.907 συμμετέχοντες στον διαβήτη τύπου 2, οι ερευνητές υπολόγισαν τα αποτελέσματα της μείωσης του ορίου για τη διάγνωση του διαβήτη από HbA1c (48 mmol/mol) κατά 4,2% σε 46 mmol/mol για γυναίκες κάτω των 50 ετών. Εάν γίνει αυτό, 35.345 θα είναι οι μη διαγνωσμένες γυναίκες στην Αγγλία που θα πρέπει να επαναταξινομηθούν ως διαγνωσμένες με T2D (17% περισσότερες από τις τρέχουσες 208.000 καταγεγραμμένες γυναίκες με T2D ηλικίας κάτω των 50 ετών). Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής και η θεραπεία για τον διαβήτη θα ξεκινούσαν στη συνέχεια για αυτές τις γυναίκες, επιτρέποντας τη βελτίωση των αποτελεσμάτων της υγείας τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα.
Για να διαβάσετε τη μελέτη πατήστε ΕΔΩ.
