Ιδεολογία και φαιά ουσία: τι εξετάζει η πολιτική νευροεπιστήμη στην Ολλανδία
Μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Iscience επανεξετάζει έναν γνωστό ισχυρισμό της πολιτικής νευροεπιστήμης: ότι ο συντηρητισμός συνδέεται με μεγαλύτερη αμυγδαλή (μέρος του εγκεφάλου) και μικρότερο πρόσθιο προσαγωγίδιο φλοιό (ACC – όγκος της φαιάς ουσίας του πρόσθιου φλοιού του προσαγωγίου). Αντί για μικρά, μονοδιάστατα δείγματα, οι ερευνητές στη νέα μελέτη, χρησιμοποίησαν μεγάλο και αντιπροσωπευτικό πληθυσμό ενηλίκων σε ένα πολυκομματικό, πολυδιάστατο πολιτικό περιβάλλον, για να δουν τι πραγματικά αντέχει στον έλεγχο.
Στη μελέτη συμμετείχαν 928 άτομα από την Amsterdam Open MRI Collection, με πλούσιες μετρήσεις ιδεολογίας πέρα από το απλό «αριστερά–δεξιά» και καταγραφή κομματικών επιλογών. Η ανάλυση έγινε σε δύο στάδια: πρώτα διερευνητικά στον μισό πληθυσμό, με προεγγραφή (preregistration) των υποθέσεων που προέκυψαν, και έπειτα επιβεβαιωτικά στον υπόλοιπο μισό. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκαν αναλύσεις σε όλο τον εγκέφαλο για να εντοπιστούν τυχόν άλλες περιοχές που σχετίζονται με την ιδεολογία.
Το εύρημα ότι η αμυγδαλή παίζει ρόλο στις πολιτικές πεποιθήσεις επιβεβαιώθηκε καθώς σύμφωνα με τους ερευνητές υπάρχει μικρή, θετική συσχέτιση ανάμεσα στον συντηρητισμό και τον όγκο της αμυγδαλής. Για το ACC (το πιο σημαντικό συστατικό του κοιλιακού κροταφικού φλοιού) δεν βρέθηκε συνεπής σχέση με την ιδεολογία, άρα ο παλιός ισχυρισμός περί μικρότερου ACC στους φιλελεύθερους δεν επιβεβαιώθηκε με τρόπο σταθερό. Εμφανίστηκε επίσης αδύναμη, θετική σύνδεση ανάμεσα στον συντηρητισμό και τον δεξιό ατρακτοειδή φλοιό (fusiform gyrus), περιοχή που σχετίζεται με οπτική αναγνώριση κατηγοριών (π.χ. πρόσωπα, λέξεις).
Οι διαφορές είναι μικρού μεγέθους και δεν ορίζουν άτομα· είναι στατιστικές τάσεις, όχι «βιολογικό πεπρωμένο». Η αμυγδαλή εμπλέκεται στην επεξεργασία απειλής και συναισθήματος, ο ατρακτοειδής φλοιός στην επεξεργασία οπτικών και κοινωνικών κατηγοριών. Το ότι βλέπουμε δομικές συσχετίσεις δεν σημαίνει αιτιότητα ούτε επιτρέπει διαγνώσεις από μια μαγνητική.
Η εικόνα δείχνει ότι έχει νόημα να μελετηθεί περισσότερο η λειτουργική συνδεσιμότητα—πώς «συνομιλούν» αμυγδαλή, ACC και άλλες περιοχές—σε διαφορετικές χώρες και πολιτικά συστήματα. Με λίγα λόγια: μικρό αλλά σταθερό σήμα για την αμυγδαλή, καμία συνεπής στήριξη για το ACC, υπαινικτική σύνδεση με τον δεξιό ατρακτοειδή.