Οι εθνικές αρχές δημόσιας υγείας στη Φινλανδία παρακολουθούν την κατάσταση μετά από τοπικές αναφορές για εστίες Yersinia.
Δύο εστίες οροτύπου O:3 της Yersinia enterocolitica έχουν αναφερθεί στο Φινλανδικό Ινστιτούτο Υγείας και Ευημερίας (THL) τις τελευταίες εβδομάδες από τις περιοχές του Νότιου Σάβο και του Ελσίνκι-Ουουσίμαα. Ένα άλλο ύποπτο κρούσμα έχει καταγραφεί στην περιοχή Pirkanmaa, αλλά τα δείγματα ασθενών δεν έχουν οροτυποποιηθεί.
Οι καταναλωτές εμφάνισαν συμπτώματα και νόσησαν από τις αρχές έως τα μέσα Φεβρουαρίου. Συνολικά 39 κρούσματα σημειώθηκαν σε όλη τη Φινλανδία τον Φεβρουάριο του 2022. Τον Φεβρουάριο του 2022, πέντε κρούσματα Yersinia enterocolitica από το Νότιο Σάβο αναφέρθηκαν στο Μητρώο Λοιμωδών Νόσων, το οποίο διαχειρίζεται το THL.
Το THL δεν έρχεται συχνά αντιμέτωπο με την εμφάνιση λοιμώξεων από Yersinia και τα στελέχη που απομονώνονται από τους ασθενείς δεν υποβάλλονται τακτικά στο εργαστήριο αναφοράς του οργανισμού για οροτυποποίηση.
Οι τοπικές αρχές για την ασφάλεια των τροφίμων αναφέρουν ύποπτες τροφιμογενείς εστίες στο Εθνικό Μητρώο εστιών τροφίμων και υδάτων, το οποίο διατηρείται από τη Φινλανδική Αρχή Τροφίμων (Ruokavirasto) και το THL.
Το THL ζήτησε από τις νοσοκομειακές και περιφερειακές υπηρεσίες να παρακολουθούν την τοπική κατάσταση και να αναφέρουν ύποπτες τροφιμογενείς εστίες.
Ο οργανισμός ζήτησε επίσης από τα κλινικά εργαστήρια να υποβάλουν απομονωθέντα στελέχη ασθενών που σχετίζονται με εστίες, ώστε να μπορούν να καταχωρούν και να συμπεριλάβουν πληροφορίες οροτύπου και βιοτύπου Yersinia enterocolitica, εάν υπάρχουν.
Όπως αναφέρει το FSN, μεταξύ 1995 και 2018, αναφέρθηκαν 13.344 περιπτώσεις Yersinia enterocolitica στη Φινλανδία με ετήσια διακύμανση από 414 έως και 876 λοιμώξεις.
Η yersiniosis είναι μια λοίμωξη που προκαλείται από το βακτήριο Yersinia enterocolitica. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα στα παιδιά είναι διάρροια, πυρετός και κοιλιακός πόνος. Σε μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες, ο δεξιός κοιλιακός πόνος και ο πυρετός θα μπορούσαν να είναι τα κύρια ζητήματα. Τα συμπτώματα συνήθως αναπτύσσονται τέσσερις έως επτά ημέρες μετά την έκθεση και διαρκούν μία έως τρεις εβδομάδες.
