Καθώς τα νερά της τεχνητής λίμνης υποχωρούν δραματικά, τα κτίσματα του εγκαταλελειμμένου χωριού εγείρουν σοβαρά ερωτήματα
Το βυθισμένο χωριό Κάλλιο στη Δωρίδα αναδύεται ολοένα και περισσότερο, καθώς τα νερά της λίμνης του Μόρνου υποχωρούν με ανησυχητικούς ρυθμούς. Οι κάτοικοι της περιοχής παρατηρούν καθημερινά τη στάθμη της λίμνης να μειώνεται, αποκαλύπτοντας τα θαμμένα στο νερό κτίσματα του χωριού που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν. Μαζί τους, αναδύονται και οι μνήμες από το παρελθόν.
Η τεχνητή λίμνη του Μόρνου ολοκληρώθηκε το 1980. Τότε, οι κάτοικοι του Κάλλιου αναγκάστηκαν να μετακομίσουν σε υψόμετρο 390 μέτρων και να δημιουργήσουν νέο οικισμό. Ωστόσο, η πλειονότητα μετακινήθηκε στην Αθήνα και σε άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας.
Σήμερα, στον νέο οικισμό Κάλλιο μένουν περίπου 60 άνθρωποι. Αυτοί οι κάτοικοι παρακολουθούν καθημερινά να αναδύονται από τα νερά της λίμνης οι παιδικές τους μνήμες, τα υπάρχοντά τους και όλα όσα άφησαν πίσω.
Συνολικά 80 σπίτια στο βυθισμένο χωριό, μαζί με την εκκλησία και το Δημοτικό τους Σχολείο, «θυσιάστηκαν» για να εξασφαλιστεί η ύδρευση της Αθήνας.
«Καμπανάκι» για το νερό της Αττικής
Η έντονη υποχώρηση των υδάτων του Μόρνου χτυπάει καμπανάκι συναγερμού όχι μόνο στην άμεση περιοχή της Δωρίδας. Το πρόβλημα επηρεάζει και την ευρύτερη περιοχή από την οποία υδροδοτείται η Αττική.
Η Αττική λαμβάνει νερό από διάφορες πηγές, όπως ο Μόρνος, ο Εύηνος, η Κωπαΐδα και η Υλίκη. Η μείωση της στάθμης των υδάτων στον Μόρνο σηματοδοτεί την ευρύτερη ανησυχία για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων που τροφοδοτούν την πρωτεύουσα.
