Περισσότεροι από τους μισούς εργαζομένους που συμμετείχαν σε νέα έρευνα για τη διανομή φαγητού μέσω εφαρμογών στη Νέα Υόρκη δήλωσαν ότι έχουν τραυματιστεί στη δουλειά, ενώ τέσσερις στους δέκα πληρούν τα κριτήρια σοβαρής ψυχολογικής δυσφορίας. Η έρευνα του CUNY Graduate School of Public Health and Health Policy σε συνεργασία με το Worker’s Justice Project εξετάζει για πρώτη φορά με τόσο συγκεκριμένο τρόπο τη σχέση ανάμεσα στις συνθήκες εργασίας που διαμορφώνουν οι ψηφιακές πλατφόρμες και την υγεία των διανομέων.
Η έκθεση με τίτλο «Driven by Algorithms: Unsafe Work in NYC Food Delivery» βασίζεται σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε από τον Μάρτιο έως τον Μάιο του 2026 και περιλαμβάνει 561 εργαζομένους οι οποίοι προσλήφθηκαν και από τις πέντε δημοτικές διαμερίσματα της Νέας Υόρκης. Από τους 805 εργαζομένους που προσεγγίστηκαν, 618 απάντησαν στην έρευνα και 561 πληρούσαν τα κριτήρια και ολοκλήρωσαν τη διαδικασία. Το ερωτηματολόγιο ήταν διαθέσιμο στα αγγλικά, ισπανικά, γαλλικά και μπανγκλά. Οι ίδιοι οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα αποτελέσματα περιγράφουν το συγκεκριμένο δείγμα και δεν πρέπει να θεωρούνται στατιστικά αντιπροσωπευτικά του συνόλου των διανομέων της πόλης. Πάνω από 80% των εργαζομένων δήλωσαν ότι οι εφαρμογές καθορίζουν σε μεγάλο ή πολύ μεγάλο βαθμό κρίσιμες πλευρές της εργασίας τους, όπως τον χρόνο μέσα στον οποίο πρέπει να ολοκληρωθεί μια παραγγελία, τη διαδρομή που θα ακολουθήσουν και τις ώρες εργασίας. Η πίεση για υψηλές αξιολογήσεις φαίνεται να επηρεάζει άμεσα τη συμπεριφορά τους. Τα δύο τρίτα δήλωσαν ότι βιάζονται για να παραδώσουν εγκαίρως, 56% ότι εργάζονται όταν ο καιρός είναι κακός και 30% ότι συνεχίζουν να δουλεύουν ακόμη και όταν αισθάνονται πολύ άρρωστοι. Περισσότεροι από τους μισούς, 52%, φοβούνται ότι μπορεί να απενεργοποιηθεί ο λογαριασμός τους και να χάσουν την πρόσβαση στην εφαρμογή εάν δεν παραδίδουν αρκετά γρήγορα. Το ζήτημα έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή για τους περισσότερους η διανομή δεν αποτελεί περιστασιακή απασχόληση. Το 96% δήλωσε ότι η διανομή μέσω εφαρμογών ήταν η μοναδική του δουλειά τον προηγούμενο μήνα, ενώ το 98% αντλούσε τουλάχιστον το μισό εισόδημά του από τη διανομή και το 53% δήλωσε ότι αυτή ήταν η μοναδική πηγή εισοδήματος της οικογένειάς του.
Συνολικά, 53% των ερωτηθέντων ανέφεραν τραυματισμό που σχετιζόταν με την εργασία, ποσοστό που οι ερευνητές αντιστοιχίζουν σε 48 τραυματισμούς ανά 100 εργαζομένους πλήρους απασχόλησης. Η αναλογία αυτή είναι πάνω από πέντε φορές υψηλότερη από το εθνικό ποσοστό που χρησιμοποιήθηκε ως σύγκριση για τους διανομείς. Παράλληλα, 46% όλων των συμμετεχόντων δήλωσαν ότι είχαν τραυματιστεί αρκετά σοβαρά ώστε να χρειαστούν ιατρική φροντίδα ή να χάσουν ημέρες εργασίας. Το 30% δεν διέθετε ασφάλιση υγείας. Η ψυχική υγεία εμφανίζει εξίσου έντονη επιβάρυνση. Το 40% των εργαζομένων πληρούσε τα κριτήρια σοβαρής ψυχολογικής δυσφορίας, έναντι 8% των ενηλίκων στη Νέα Υόρκη σύμφωνα με τη σύγκριση που χρησιμοποιεί η έκθεση. Οι ερευνητές αναφέρουν επίσης ότι το ποσοστό είναι περίπου δέκα φορές υψηλότερο από εκείνο που καταγράφεται μεταξύ εργαζομένων ηλικίας εργασίας σε εθνικό επίπεδο. Ο όρος severe psychological distress χρησιμοποιείται για ένα επίπεδο ψυχικής επιβάρυνσης που μπορεί να συνδέεται με ανάγκη άμεσης επαγγελματικής φροντίδας ψυχικής υγείας. Οι κίνδυνοι δεν περιορίζονται στα τροχαία ατυχήματα ή στις πτώσεις. Το 36% δήλωσε ότι έχει δεχθεί σωματική επίθεση κατά την εργασία, ενώ 86% ανέφεραν κλοπή εξοπλισμού ή προσωπικών αντικειμένων, με τις απώλειες να ανέρχονται κατά μέσο όρο σε περίπου 2.100 δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 1.800 ευρώ.
Ιδιαίτερη θέση στην έρευνα έχει η λεγόμενη deactivation, δηλαδή η απώλεια πρόσβασης του εργαζομένου στην πλατφόρμα. Το 70% των ερωτηθέντων είχε επικοινωνήσει με κάποια εφαρμογή σχετικά με ζήτημα απενεργοποίησης τον προηγούμενο μήνα, όμως μόλις 37% αυτών δήλωσαν ότι το πρόβλημα επιλύθηκε ικανοποιητικά. Όταν ρωτήθηκαν ποια αλλαγή θα ήθελαν περισσότερο στη δουλειά τους, το 56% επέλεξε την προστασία από την απενεργοποίηση. Οι εργαζόμενοι έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση σε δύο συγκεκριμένες αλλαγές, την επίλυση μιας υπόθεσης απενεργοποίησης μέσα σε 24 ώρες και την παροχή προειδοποίησης 14 ημερών πριν χάσουν την πρόσβαση στην εφαρμογή. Για τους ερευνητές, η αβεβαιότητα αυτή αποτελεί μέρος του συνολικού εργασιακού κινδύνου, επειδή η απώλεια πρόσβασης στην πλατφόρμα μπορεί να σημαίνει άμεση απώλεια εισοδήματος. Τα ευρήματα έρχονται να προστεθούν σε προηγούμενη έρευνα του CUNY που είχε δημοσιευθεί το 2024 στο Journal of Urban Health και είχε εξετάσει 1.650 διανομείς στη Νέα Υόρκη. Εκεί, το 22% είχε αναφέρει τραυματισμό και το 21% επίθεση κατά την εργασία, ενώ οι εργαζόμενοι που εξαρτώνταν πλήρως από τη διανομή για το εισόδημά τους είχαν 61% υψηλότερη πιθανότητα τραυματισμού και 36% υψηλότερη πιθανότητα επίθεσης σε σχέση με όσους έκαναν τη συγκεκριμένη εργασία ως συμπληρωματική απασχόληση.
Οι ίδιοι οι ερευνητές επισημαίνουν ότι πρόκειται για δεδομένα έρευνας σε συγκεκριμένο δείγμα και ότι χρειάζεται περαιτέρω μελέτη για να αποσαφηνιστούν οι μηχανισμοί που συνδέουν τον τρόπο λειτουργίας των εφαρμογών με τα προβλήματα υγείας. Το εύρημα που καταγράφεται με σαφήνεια είναι ότι οι εργαζόμενοι που συμμετείχαν στην έρευνα αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα υψηλή πίεση για ταχύτητα, έκθεση σε δυσμενείς συνθήκες και κινδύνους στον δρόμο, οικονομική εξάρτηση από τις εφαρμογές και σημαντική επιβάρυνση της σωματικής και ψυχικής τους υγείας.
