Θα μπορούσε το μελλοντικό AI να λαχταρά ένα αγαπημένο φαγητό;
Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη (AI) να πεινάει; Μπορεί να αναπτύξει γεύση για ορισμένα τρόφιμα; Όχι ακόμα, αλλά μια ομάδα ερευνητών του Penn State αναπτύσσει μια νέα ηλεκτρονική γλώσσα που μιμείται τον τρόπο με τον οποίο η γεύση επηρεάζει αυτό που τρώμε με βάση τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας, οδηγώντας σε ΑΙ που επεξεργάζεται τις πληροφορίες περισσότερο σαν άνθρωπος. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η έννοια της γευστικής συναισθηματικής νοημοσύνης μπορεί να επεκταθεί και σε άλλα αισθητηριακά συστήματα, ωφελώντας το μελλοντικό ανθρωποειδές AI.
Ενώ η τεχνητή νοημοσύνη έχει κάνει μεγάλα βήματα τα τελευταία χρόνια, τα συστήματα AI δεν ενσωματώνουν την ψυχολογική πλευρά της ανθρώπινης νοημοσύνης. «Η κύρια εστίαση της δουλειάς μας ήταν πώς θα μπορούσαμε να φέρουμε το συναισθηματικό μέρος της νοημοσύνης στην τεχνητή νοημοσύνη», δήλωσε ο Saptarshi Das, αναπληρωτής καθηγητής Μηχανικής Επιστήμης και Μηχανικής στο Penn State και συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Nature Communications.
Ο Das σημείωσε ότι οι διατροφικές μας συνήθειες είναι ένα καλό παράδειγμα συναισθηματικής νοημοσύνης και της αλληλεπίδρασης μεταξύ της φυσιολογικής και ψυχολογικής κατάστασης του σώματος. Αυτό που τρώμε επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τη διαδικασία της γεύσης, η οποία μας βοηθά να αποφασίσουμε τι θα καταναλώσουμε με βάση τις γευστικές προτιμήσεις.
Οι υποδοχείς γεύσης στην ανθρώπινη γλώσσα μετατρέπουν τα χημικά δεδομένα σε ηλεκτρικές παρορμήσεις. Αυτά τα ερεθίσματα στέλνονται στη συνέχεια μέσω νευρώνων στον γευστικό φλοιό του εγκεφάλου, όπου διαμορφώνεται η αντίληψή μας για τη γεύση. Οι ερευνητές ανέπτυξαν μια απλοποιημένη βιομιμητική εκδοχή αυτής της διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένης μιας ηλεκτρονικής «γλώσσας» και ενός ηλεκτρονικού «γευστικού φλοιού». Οι τεχνητοί γευστικοί κάλυκες περιλαμβάνουν μικροσκοπικούς ηλεκτρονικούς αισθητήρες με βάση το γραφένιο και μπορούν να ανιχνεύσουν αέρια ή χημικά μόρια. Για παράδειγμα, όταν ανιχνεύει αλάτι ή χλωριούχο νάτριο, η συσκευή ανιχνεύει ιόντα νατρίου, εξήγησε ο Subir Ghosh, διδακτορικός φοιτητής στην επιστήμη της μηχανικής και μηχανικής και συν-συγγραφέας της μελέτης. «Αυτό σημαίνει ότι η συσκευή μπορεί να «γευτεί» αλάτι», είπε ο Ghosh.
Η διαδικασία είναι αρκετά ευέλικτη ώστε να εφαρμοστεί και στα πέντε βασικά προφίλ γεύσης: γλυκό, αλμυρό, ξινό, πικρό και umami. Ένα τέτοιο ρομποτικό σύστημα γεύσης έχει πολλά υποσχόμενες πιθανές εφαρμογές, είπε ο Das, που κυμαίνονται από δίαιτες επιμελημένες με AI βασισμένες στη συναισθηματική νοημοσύνη για απώλεια βάρους έως εξατομικευμένες προσφορές γευμάτων σε εστιατόρια. Ο επικείμενος στόχος της ερευνητικής ομάδας είναι να διευρύνει το εύρος γεύσης της ηλεκτρονικής γλώσσας.
Οι ερευνητές προσπαθουν τώρα να φτιάξουν σύστημα που θα μπορεί να μιμηθεί τους 10.000 περίπου υποδοχείς γεύσης που έχουμε στη γλώσσα μας που είναι ο καθένας ελαφρώς διαφορετικός σε σύγκριση με τους άλλους, κάτι που μας επιτρέπει να διακρίνουμε τις λεπτές διαφορές στις γεύσεις.
Penn State. Θα μπορούσε η μελλοντική τεχνητή νοημοσύνη να λαχταρά ένα αγαπημένο φαγητό;. ScienceDaily . Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2023 από www.sciencedaily.com / releases / 2023 / 10 / 231004132416.htm
Αναφορά περιοδικού :
- Subir Ghosh, Andrew Pannone, Dipanjan Sen, Akshay Wali, Harikrishnan Ravichandran, Saptarshi Das. Ένα γευστικό κύκλωμα αποκλειστικά 2D βιο-εμπνευσμένο για μίμηση της φυσιολογίας και της ψυχολογίας της συμπεριφοράς σίτισης . Nature Communications , 2023; 14 (1) DOI: 10.1038/s41467-023-41046-7
