Η υποβρύχια παλαίωση κρασιού έχει αποκτήσει αυξανόμενη δημοτικότητα τα τελευταία χρόνια ως μια καινοτόμος μέθοδος που μπορεί να επεκτείνει την ποικιλία των διαθέσιμων προϊόντων κρασιού
Στην παραγωγή κρασιού, η τεχνολογία επηρεάζει τη χημική του σύνθεση, η οποία με τη σειρά της επηρεάζει τις οργανοληπτικές του ιδιότητες. Ως αποτέλεσμα, οι καινοτόμες τεχνικές παραγωγής διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην ανταγωνιστική αγορά οίνου. Η υποβρύχια παλαίωση κρασιού έχει αποκτήσει αυξανόμενη δημοτικότητα τα τελευταία χρόνια ως μια καινοτόμος μέθοδος που μπορεί να επεκτείνει την ποικιλία των διαθέσιμων προϊόντων και να προσφέρει μια συναρπαστική αφήγηση. Ορισμένες εταιρείες προσφέρουν πλέον αυτήν την υπηρεσία στους οινοπαραγωγούς, αν και εξακολουθεί να υπάρχει περιορισμένη γνώση σχετικά με τις επιπτώσεις της σε διαφορετικούς τύπους κρασιών.
Μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Foods, διερεύνησε τον αντίκτυπο της υποβρύχιας παλαίωσης εξετάζοντας ένα καλά δομημένο κόκκινο κρασί που βυθίστηκε για αρκετούς μήνες σε νερό πηγής, συγκρίνοντάς το με το ίδιο κρασί που παλαιώθηκε σε κελάρι για την ίδια περίοδο. Οι χημικές ιδιότητες των κρασιών αναλύθηκαν μετά την πρώτη (12 μήνες υποβρύχιας παλαίωσης και παλαίωσης σε κελάρι), τη δεύτερη (άλλους 12 μήνες) και την τρίτη περίοδο παλαίωσης (ακόμη 12 μήνες), για να διαπιστωθεί εάν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους.
Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν ότι η υποβρύχια παλαίωση είχε σημαντικό αντίκτυπο στη χημική σύνθεση των κρασιών. Το επίπεδο διαλυμένου οξυγόνου και η συνολική περιεκτικότητα σε ανθοκυανίνες επηρεάστηκαν κυρίως από τις διαφορετικές μεθόδους παλαίωσης, ενώ το φαινολικό προφίλ και οι χρωματικές ενώσεις έδειξαν μικρότερη επιρροή από τις επεξεργασίες. Η οργανοληπτική δοκιμή έδειξε ότι τα κρασιά που παλαιώθηκαν κάτω από το νερό και στο κελάρι έγιναν αντιληπτά διαφορετικά, ανάλογα με τη μέθοδο παλαίωσης αλλά και τον χρόνο αξιολόγησης (μετά από 12, 24 ή 36 μήνες). Πιο αναλυτικά, η 12μηνη υποβρύχια παλαίωση αξιολογήθηκε θετικά, προσφέροντας μεγαλύτερη εκφραστικότητα και μια πληρέστερη, πιο ολοκληρωμένη οσφρητική εμπειρία.
Τα αποτελέσματα των οργανοληπτικών δοκιμών υπογραμμίζουν τον τρόπο με τον οποίο η επίδραση του περιβάλλοντος διατήρησης στις οργανοληπτικές ιδιότητες έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στα πρώιμα στάδια της βελτίωσης μετά την εμφιάλωση, ενώ οι διαφορές τείνουν να εξαφανίζονται όταν η βελτίωση μετά την εμφιάλωση παραταθεί έως και 36 μήνες. Τα πρώτα αποτελέσματα μιας δεύτερης πειραματικής εκστρατείας φαίνεται να επιβεβαιώνουν τις τάσεις που εντοπίστηκαν στην πρώτη, αν και με λιγότερα στοιχεία. Ωστόσο σύμφωνα με τους ερευνητές, απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση για την ολοκληρωμένη κατανόηση της πολυπλοκότητας της υποβρύχιας παλαίωσης και του ευρύτερου αντίκτυπού της στην παραγωγή οίνου.
Για να διαβάσετε ολόκληρη τη μελέτη πατήστε ΕΔΩ
