Νέα μελέτη φάσης 2 δείχνει ότι ένα σκεύασμα μπορεί να λύσει έναν από τους μεγαλύτερους περιορισμούς των φαρμάκων GLP-1
Ένα από τα πιο σοβαρά ζητήματα που έχουν αναδειχθεί με τη διάδοση των ενέσεων αδυνατίσματος τύπου GLP-1 και GIP/GLP-1 δεν είναι η αποτελεσματικότητά τους αλλά η σύνθεση της απώλειας βάρους που επιτυγχάνουν. Μελέτες έχουν δείξει ότι σημαντικό μέρος του χαμένου βάρους κατά τη χρήση αυτών των φαρμάκων προέρχεται από μυϊκή μάζα και όχι αποκλειστικά από λίπος, κάτι που μακροπρόθεσμα μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τον μεταβολισμό, τη σωματική δύναμη και να αυξήσει τον κίνδυνο σαρκοπενίας. Νέα κλινική μελέτη φάσης 2 που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Medicine από ερευνητές του AdventHealth Translational Research Institute στις ΗΠΑ εξέτασε αν ένα συνδυαστικό φάρμακο μπορεί να αντιμετωπίσει ακριβώς αυτό το πρόβλημα.
Το φάρμακο που δοκιμάστηκε ονομάζεται απιτεγρομάμπη και είναι ένα αντίσωμα που αναστέλλει την ενεργοποίηση της μυοστατίνης, μιας πρωτεΐνης που ρυθμίζει τη μυϊκή μάζα και αναστέλλει τη μυϊκή ανάπτυξη όταν ενεργοποιείται. Η απουσία του γονιδίου μυοστατίνης έχει συνδεθεί σε προηγούμενες μελέτες με σημαντικά αυξημένη μυϊκή δύναμη και μάζα, κάτι που καθιστά την αναστολή της ένα λογικό θεραπευτικό στόχο για την προστασία των μυών κατά τη διάρκεια της απώλειας βάρους. Στη μελέτη συμμετείχαν 102 ενήλικες που λάμβαναν ήδη την εβδομαδιαία ένεση τιρζεπατίδης. Οι μισοί έλαβαν επιπλέον απιτεγρομάμπη και οι άλλοι μισοί εικονικό φάρμακο.
Και οι δύο ομάδες παρουσίασαν παρόμοια συνολική απώλεια βάρους, επιβεβαιώνοντας ότι η απιτεγρομάμπη δεν επηρεάζει την αποτελεσματικότητα της τιρζεπατίδης. Η διαφορά εντοπίστηκε στη σύνθεση της απώλειας βάρους. Στην ομάδα που έλαβε το συνδυασμό, η άλιπη μυϊκή μάζα αντιπροσώπευε μόλις το 14,6% της συνολικής απώλειας βάρους σε έξι μήνες, ενώ στην ομάδα ελέγχου έφτανε το 30,2%. Στην πράξη, η ομάδα της απιτεγρομάμπης έχασε περίπου 1,9 κιλά λιγότερη μυϊκή μάζα σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, σχεδόν διπλή διαφορά στο ποσοστό μυϊκής απώλειας.
Ωστόσο η μελέτη έχει σημαντικούς περιορισμούς που οι ερευνητές αναγνωρίζουν ρητά. Παρά τη διαφορά στη μυϊκή μάζα, η μελέτη δεν κατέγραψε σαφείς βελτιώσεις στη σωματική λειτουργία, τη δύναμη ή τα καρδιομεταβολικά αποτελέσματα στις 24 εβδομάδες. Η διατήρηση μυϊκής μάζας είναι βιολογικά λογική και πιθανώς ευεργετική, αλλά δεν αποδείχθηκε ακόμα αν μεταφράζεται σε ουσιαστικά κλινικά οφέλη για τη δύναμη, την ποιότητα ζωής και τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα υγείας. Απαιτούνται μεγαλύτερες και μακρύτερες κλινικές δοκιμές πριν το φάρμακο μπορέσει να αξιολογηθεί ως πιθανή συνδυαστική θεραπεία.
