Νέα μελέτη δείχνει πως ούτε οι μεταμοσχεύσεις μικροβίων δεν αρκούν, αν το διατροφικό υπόβαθρο είναι τοξικό
Τρισεκατομμύρια μικροοργανισμοί συμβιώνουν στον ανθρώπινο οργανισμό και σχηματίζουν ένα κρίσιμο οικοσύστημα, γνωστό ως μικροβίωμα, το οποίο υποστηρίζει τη λειτουργία της πέψης, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και προστατεύει από παθογόνους εισβολείς. Όταν αυτό το οικοσύστημα διαταραχθεί λόγω φαρμακευτικών αγωγών, μεταμοσχεύσεων ή νόσων, η αποκατάστασή του δεν είναι μόνο επιθυμητή, αλλά καθοριστική για την υγεία.
Μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature καταλήγει στο συμπέρασμα πως η διατροφή αποτελεί τον πιο αποτελεσματικό και φυσικό τρόπο επανόρθωσης ενός εξαντλημένου μικροβιώματος. Το εύρημα αυτό δεν αφορά μόνο τη θεραπεία, αλλά θέτει νέες βάσεις και στην πρόληψη.
Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στη σχέση μεταξύ της διατροφής και της ευαλωτότητας του εντέρου απέναντι σε ευκαιριακά παθογόνα, όπως η σαλμονέλα. Χορήγησαν σε πειραματόζωα διατροφές δυτικού τύπου (χαμηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες, πλούσιες σε λιπαρά και απλά σάκχαρα) ή ισορροπημένες, και παρακολούθησαν τις επιπτώσεις τους μετά την τεχνητή εξάντληση του μικροβιώματος. Όπως διαπιστώθηκε, τα ζώα που τρέφονταν ανθυγιεινά ανέπτυξαν σοβαρότερες λοιμώξεις και παρέμειναν σε κατάσταση μικροβιακής ανεπάρκειας για εβδομάδες.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η δυτική διατροφή δεν ευνοεί τη φυσική ανασύσταση της ποικιλομορφίας του μικροβιώματος. Οι απλοί υδατάνθρακες δεν δημιουργούν επαρκή θρεπτικά υποστρώματα για την ανάπτυξη μιας πλούσιας και ανθεκτικής μικροβιακής κοινότητας. Η φυσιολογική διαδοχή και αλληλεξάρτηση μεταξύ των βακτηρίων διαταράσσεται, με αποτέλεσμα την επικράτηση ενός μόνο, συχνά λιγότερο ευεργετικού, τύπου μικροβίου.
Ακόμα και οι μεταμοσχεύσεις κοπράνων φαίνεται να χάνουν τη δυναμική τους αν δεν συνοδεύονται από κατάλληλη διατροφή. Στα πειράματα της ομάδας, ποντίκια που δέχθηκαν μεταμόσχευση μικροβίων ενώ ακολουθούσαν διατροφή δυτικού τύπου δεν παρουσίασαν αξιοσημείωτη ανάκαμψη. Η αποκατάσταση του μικροβιώματος δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τεχνητές παρεμβάσεις. Η καθημερινή διατροφική συμπεριφορά παίζει καθοριστικό ρόλο. Δημητριακά ολικής αλέσεως, χόρτα και φυτικές ίνες συνιστούν όχι μόνο ασπίδα απέναντι στους παθογόνους μικροοργανισμούς, αλλά και το υπόβαθρο για ένα ισχυρό ανοσοποιητικό και μια ευέλικτη μικροβιακή κοινότητα.
