Νέα μελέτη εξετάζει τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της πρώιμης μητρικής κατάθλιψης στα παιδιά
Έως και το 25% των νέων μητέρων υποφέρουν από επιλόχεια κατάθλιψη, η οποία μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη γονεϊκή τους συμπεριφορά και την ευημερία των παιδιών τους. Μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Illinois Urbana-Champaign εξετάζει τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της πρώιμης μητρικής κατάθλιψης στα παιδιά, υπογραμμίζοντας την ανάγκη παροχής επαρκούς υποστήριξης σε μητέρες που μπορεί να αγωνίζονται.
«Θέλαμε να διερευνήσουμε πώς η πρώιμη επιλόχεια κατάθλιψη της μητέρας μπορεί να επηρεάσει την εκτελεστική λειτουργία και τη συναισθηματική υπερφαγία των παιδιών, εστιάζοντας στους ψυχολογικούς μηχανισμούς που προκαλούν τα αποτελέσματα», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας Samantha Iwinski, μεταδιδακτορική ερευνητική συνεργάτης στο Τμήμα Ανθρώπινης Ανάπτυξης και Οικογενειακών Σπουδών στο Ιλινόις.
- ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Επικίνδυνες τοξίνες σε βρεφικές τροφές – Αυτές είναι οι μάρκες που πρέπει να αποφύγετε
“Η συναισθηματική υπερκατανάλωση τροφής είναι η χρήση της τροφής για την αντιμετώπιση του άγχους ή των συναισθημάτων αντί για τη χρήση της για την ικανοποίηση της πείνας. Αντί να σκέφτονται το φαγητό ως πηγή τροφής ή απόλαυσης, γίνεται στρατηγική αντιμετώπισης αρνητικών συναισθημάτων. Εάν τα παιδιά δεν μπορούν να μιλήσουν για τα συναισθήματά τους ή να δείξουν πώς αισθάνονται πραγματικά, μπορεί να αντιδράσουν σε μια αγχωτική κατάσταση.”
- ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Σοβαρός κίνδυνος από αναψυκτικά Coca-Cola: Μαζική ανάκληση
Η μελέτη περιελάμβανε οικογένειες που συμμετείχαν στο έργο Midwest STRONG Kids2, το οποίο διερευνά πώς η ατομική βιολογία αλληλεπιδρά με το οικογενειακό περιβάλλον για την προώθηση υγιεινών διατροφικών συνηθειών στα μικρά παιδιά. Οι μητέρες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια για να αξιολογήσουν την επιλόχεια κατάθλιψη στις έξι εβδομάδες, τη συναισθηματική λειτουργία των παιδιών στους 24 μήνες και τη διατροφική συμπεριφορά των παιδιών στους 48 μήνες.
Οι ερευνητές ανέλυσαν τα δεδομένα χρησιμοποιώντας το μοντέλο βιοψυχοκοινωνικών οδών, το οποίο περιγράφει πώς οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ βιολογικών, ψυχολογικών και κοινωνικών παραγόντων επηρεάζουν τα αποτελέσματα της υγείας, συμπεριλαμβανομένης της αυτορρύθμισης της όρεξης. Επικεντρώθηκαν στην επιλόχεια κατάθλιψη ως κρίσιμο κοινωνικό παράγοντα που προβλέπει τη συναισθηματική υπερφαγία των παιδιών, με τη μεσολάβηση συναισθηματικών και γνωστικών ψυχολογικών διεργασιών.
«Στο δείγμα μας, σχεδόν το 12% των μητέρων πληρούσε τα κριτήρια για επιλόχεια κατάθλιψη και διαπιστώσαμε ότι η μητρική επιλόχεια κατάθλιψη στις έξι εβδομάδες επηρέασε αρνητικά την εκτελεστική λειτουργία των παιδιών με αναστολή και συναισθηματικό έλεγχο στους 24 μήνες και υπερφαγία στους 48 μήνες», είπε η Iwinski.
- ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Σκόνη ή υγρό στο πλυντήριο ρούχων; Ποιο είναι καλύτερο για τα λευκά και ποιο για τα χρωματιστά; – Έρευνα
“Η αναστολή περιλαμβάνει τη δυνατότητα ελέγχου της προσοχής, των συμπεριφορών και των σκέψεών του. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει το να κάνει κανείς ό,τι μπορεί να είναι κατάλληλο σε μια δεδομένη κατάσταση, που μπορεί να περιλαμβάνει υπέρτατες εσωτερικές προδιαθέσεις. στενοχώρια».
Εκτός από τις έμμεσες επιπτώσεις στη διατροφική συμπεριφορά μέσω της εκτελεστικής λειτουργίας, υπήρξε επίσης άμεση συσχέτιση μεταξύ της κατάθλιψης της μητέρας και της υπερφαγίας των παιδιών.
Οι μητέρες που πάσχουν από επιλόχειο κατάθλιψη μπορεί να ανταποκρίνονται λιγότερο στις γνωστικές και συναισθηματικές ανάγκες των παιδιών τους, κάτι που μπορεί να επηρεάσει την υγιή ανάπτυξη και την ικανότητα αυτορρύθμισης. Οι γυναίκες με συμπτώματα επιλόχειας κατάθλιψης μπορεί επίσης να εμπλέκονται σε διακυμάνσεις της όρεξης, διαμορφώνοντας αυτή τη συμπεριφορά για τα παιδιά τους.
Οι ερευνητές λένε ότι τα ευρήματά τους υπογραμμίζουν την ανάγκη για έγκαιρη παρέμβαση και υποστήριξη για τις γυναίκες που πάσχουν από κατάθλιψη.
“Υποστηρίζοντας την ψυχική υγεία της μητέρας, στηρίζουμε πραγματικά τις οικογένειες, λόγω των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων στα παιδιά. Είναι σημαντικό να έχουμε έγκαιρη αναγνώριση του τι μπορεί να συμβαίνει για να βοηθήσουμε τις οικογένειες να διδάξουν στα παιδιά τους υγιεινές στρατηγικές αντιμετώπισης συναισθημάτων, όπως παιχνίδι, επίγνωση ή ακόμα και να μιλάμε για τα συναισθήματά μας”, δήλωσε η Iwinski.
“Οι δάσκαλοι και άλλοι υποστηρικτικοί ενήλικες μπορούν επίσης να συμμετάσχουν στην υποστήριξη παιδιών και οικογενειών. Για παράδειγμα, μπορούν να εξετάζουν τα πρότυπα διατροφής, να παρατηρούν πώς μπορεί να αντιδρούν τα παιδιά σε ορισμένες καταστάσεις και αν το φαγητό μπορεί να είναι ένας μηχανισμός αντιμετώπισης γι’ αυτά. Στη συνέχεια, μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις πληροφορίες για να μιλήσουν για άλλους τρόπους αντιμετώπισης των συναισθημάτων και να φέρουν την οικογένεια περισσότερο στη συζήτηση.”
