Νέα μελέτη σε πάνω από 3.000 ασθενείς διαπιστώνει ότι και οι δύο προσεγγίσεις μειώνουν σημαντικά το λίπος, αλλά προκαλούν παράλληλα και μέτρια απώλεια μυϊκής μάζας
Η ερώτηση που ταλανίζει γιατρούς και ασθενείς δεν είναι πλέον μόνο πόσα κιλά χάνουμε, αλλά τι ακριβώς χάνουμε. Νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο JAMA Network Open από ερευνητές του Vanderbilt Health συγκρίνει για πρώτη φορά με συστηματικό τρόπο τις αλλαγές στη σύσταση σώματος μεταξύ ασθενών που έλαβαν φάρμακα GLP-1 και ασθενών που υπεβλήθησαν σε βαριατρική επέμβαση. Το κεντρικό εύρημα είναι αποκαλυπτικό για όλους όσους αντιμετωπίζουν τα δύο αυτά εργαλεία ως εναλλακτικά μεταξύ τους.
Η μελέτη ανέλυσε ηλεκτρονικά αρχεία υγείας 1.257 ασθενών που υπεβλήθησαν σε βαριατρική χειρουργική επέμβαση στο Vanderbilt Health από το 2017 έως το 2022, καθώς και 1.809 ασθενών που έλαβαν τα φάρμακα σεμαγλουτίδη ή τιρζεπατίδη από το 2018 έως το 2023. Για την αξιολόγηση της σύστασης σώματος χρησιμοποιήθηκε βιοηλεκτρική ανάλυση σύνθεσης, μια μέθοδος που εκτιμά τη λιπώδη και την άλιπη μάζα βάσει χαρακτηριστικών όπως ύψος, βάρος, ηλικία, φύλο και ιστορικό διαβήτη.
Τι αποκαλύπτει η σύγκριση των δύο μεθόδων
Σε διάστημα 24 μηνών, και οι δύο θεραπευτικές προσεγγίσεις παρήγαγαν παρόμοια πρότυπα. Οι ασθενείς εμφάνισαν σημαντικές μειώσεις στη λιπώδη μάζα και ταυτόχρονα μέτριες μειώσεις στην άλιπη μάζα, η οποία περιλαμβάνει κυρίως μυϊκό ιστό. Παράλληλα, ο λόγος άλιπης προς λιπώδη μάζα αυξήθηκε, γεγονός που υποδηλώνει συνολική βελτίωση της σύστασης σώματος.
Η σημασία αυτής της ισορροπίας είναι κλινικά ουσιαστική. Υψηλό ποσοστό λιπώδους μάζας συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακά και άλλα παθολογικά επεισόδια. Αντίθετα, η διατήρηση άλιπης μάζας συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου. Αυτό σημαίνει ότι η ταυτόχρονη απώλεια μυϊκής μάζας κατά τη θεραπεία της παχυσαρκίας δεν είναι αδιάφορη παρενέργεια, αλλά παράγοντας που επηρεάζει άμεσα τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα υγείας.
Η έρευνα εντόπισε επίσης μια διαφορά μεταξύ φύλων. Οι άνδρες ασθενείς τείνουν να διατηρούν την άλιπη μάζα τους πιο αποτελεσματικά μακροπρόθεσμα σε σύγκριση με τις γυναίκες. Οι ερευνητές επισημαίνουν την ανάγκη για περαιτέρω μελέτες που να διερευνούν τις μηχανιστικές διαφορές μεταξύ χειρουργικής και φαρμακολογικής αντιμετώπισης, ιδίως ως προς τον τρόπο με τον οποίο μεταβάλλεται η άλιπη μάζα σε πραγματικές κλινικές συνθήκες.
