Τα ευρήματα νέας μελέτης
Η ανδρική φαλάκρα, ή αλλιώς ανδρογενετική αλωπεκία, αφορά εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Παρά τη συχνότητά της, οι θεραπευτικές επιλογές παραμένουν περιορισμένες και συχνά αναποτελεσματικές ή προσωρινές. Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Frontiers in Pharmacology προτείνει τη δεοξυριβόζη, ένα φυσικό σάκχαρο του ανθρώπινου σώματος, γνωστό κυρίως ως συστατικό του DNA. Ερευνητές από το Νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας και το Νορβηγικό Γεωτεχνικό Ινστιτούτο, σε συνεργασία με το Food Packaging Forum, δοκίμασαν την επίδραση της δεοξυριβόζης σε αρσενικά ποντίκια με τριχόπτωση που προκαλείται από τεστοστερόνη. Εφάρμοσαν ένα τζελ με το συγκεκριμένο σάκχαρο στο δέρμα των ζώων και παρατήρησαν ότι η αναγέννηση των τριχών ήταν ισοδύναμη με εκείνη που επιτυγχάνεται με τη μινοξιδίλη, το δραστικό συστατικό του γνωστού φαρμακευτικού προϊόντος Rogaine.
Μέσα σε λίγες εβδομάδες, η ανάπτυξη των μαλλιών έφτασε σε ποσοστά 80-90% και στις δύο ομάδες. Μάλιστα, ο συνδυασμός μινοξιδίλης και δεοξυριβόζης δεν παρουσίασε επιπλέον όφελος, υποδηλώνοντας ότι το νέο σάκχαρο μπορεί να λειτουργεί εξίσου αποτελεσματικά από μόνο του. Η έρευνα βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο και έχει εφαρμοστεί αποκλειστικά σε ζωικά μοντέλα, ωστόσο τα πρώτα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά. Η καθηγήτρια Sheila MacNeil, ομότιμη καθηγήτρια Μηχανικής Ιστών στο Πανεπιστήμιο του Sheffield, δήλωσε ότι η ερευνητική ομάδα αρχικά διερευνούσε την ικανότητα της δεοξυριβόζης να ενισχύει την επούλωση πληγών μέσω της αγγειογένεσης, όταν παρατήρησε πως τα ποντίκια που έλαβαν θεραπεία παρουσίαζαν ταχύτερη αναγέννηση των μαλλιών. Σύμφωνα με την ίδια, η ουσία πιθανόν ενισχύει την αιμάτωση των θυλάκων και κατά συνέπεια προωθεί τη φυσική τριχοφυΐα.
Η δεοξυριβόζη είναι το σάκχαρο που αποτελεί μέρος της ραχοκοκαλιάς του DNA, μαζί με το φωσφορικό άλας. Πέρα από τη βασική της βιολογική λειτουργία, η συγκεκριμένη έρευνα υποδεικνύει ότι μπορεί να έχει και εφαρμογή στην αναγεννητική ιατρική, ιδιαίτερα σε παθήσεις όπως η τριχόπτωση, αλλά και σε περιπτώσεις όπου η τριχόπτωση προκαλείται από φαρμακευτική αγωγή, όπως η χημειοθεραπεία. Αν και η επιστημονική κοινότητα παραμένει επιφυλακτική, καθώς η μηχανιστική δράση της δεοξυριβόζης στην τριχοφυΐα δεν έχει πλήρως κατανοηθεί, η υπόθεση ότι λειτουργεί μέσω της ενίσχυσης της μικροκυκλοφορίας στους θύλακες των τριχών φαίνεται εύλογη. Οι ερευνητές αναγνωρίζουν ότι απαιτούνται περισσότερες μελέτες σε ανθρώπους, ωστόσο η προοπτική μιας φθηνής, ασφαλούς και φυσικής θεραπείας που μπορεί να ενισχύσει την αυτοεκτίμηση εκατομμυρίων ανθρώπων είναι κάτι που δεν περνά απαρατήρητο.
