Νέα μελέτη αναδεικνύει εναλλακτικές επιλογές για τη διαχείριση της νόσου
Τρεις διαφορετικές στρατηγικές διατροφικής παρέμβασης – ο διαλείπων περιορισμός ενέργειας, η χρονικά περιορισμένη κατανάλωση φαγητού και ο συνεχής περιορισμός ενέργειας – φαίνεται ότι βελτιώνουν το γλυκαιμικό προφίλ και μειώνουν το σωματικό βάρος σε άτομα με διαβήτη τύπου 2 και παχυσαρκία. Η σύγκριση των τριών αυτών μοντέλων έγινε στο πλαίσιο νέας μελέτης που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Ενδοκρινολογικής Εταιρείας ENDO 2025, στο Σαν Φρανσίσκο. Στόχος ήταν να αποτιμηθεί η επίδρασή τους στη διαχείριση του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 σε άτομα με αυξημένο σωματικό βάρος.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Δημοφιλής σοκολάτα ανακαλείται λόγω καρκινογόνου ουσίας – Δείτε φωτογραφία
Η κλινική δοκιμή πραγματοποιήθηκε στην Κίνα, στο Πρώτο Συνεργαζόμενο Νοσοκομείο του Πανεπιστημίου Zhengzhou, μεταξύ Νοεμβρίου 2021 και Νοεμβρίου 2024. Στη μελέτη συμμετείχαν 90 ενήλικες με μέσο όρο ηλικίας 37 ετών, με σχετικά πρόσφατη διάγνωση διαβήτη και μέσο δείκτη μάζας σώματος 31,7. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ισάριθμες ομάδες, ακολουθώντας αντίστοιχα τις τρεις διαφορετικές στρατηγικές διατροφής, υπό την επίβλεψη διαιτολόγων για διάρκεια 16 εβδομάδων.
Παρότι στο τέλος της δοκιμής οι τρεις ομάδες εμφάνισαν συγκρίσιμες μειώσεις στο βάρος και στη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c), η ομάδα που ακολούθησε τον διαλείποντα περιορισμό φάνηκε να παρουσιάζει πιο ξεκάθαρα βελτιωτικά στοιχεία. Ειδικότερα, παρατηρήθηκε μεγαλύτερη μείωση της γλυκόζης νηστείας, βελτιωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη και σημαντική μείωση στα τριγλυκερίδια, χωρίς διαφορές ως προς τις ηπατικές ενδείξεις ή τα επίπεδα ουρικού οξέος.
Η υπογλυκαιμία ήταν σπάνια και ήπια σε όλες τις ομάδες, ενώ η τήρηση του διατροφικού προγράμματος ήταν υψηλότερη στην ομάδα του διαλείποντος περιορισμού, φτάνοντας το 85%, έναντι 84% στην ομάδα του συνεχούς περιορισμού και 78% στην ομάδα της χρονικά περιορισμένης διατροφής.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής της έρευνας, Haohao Zhang, τα ευρήματα ενισχύουν την άποψη ότι προσαρμοσμένες διατροφικές στρατηγικές μπορούν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά ως συμπληρωματικό εργαλείο στη διαχείριση του διαβήτη τύπου 2, προσφέροντας επιλογές που ενδέχεται να αυξάνουν τη συμμόρφωση των ασθενών, χωρίς να διαφοροποιούν σημαντικά την ασφάλεια της παρέμβασης.
