Η κατανάλωση ελαιολάδου πριν από την κατανάλωση υδατανθράκων περιόρισε την αρχική αύξηση του σακχάρου στο αίμα ποντικών, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη του Πανεπιστημίου του Κιότο. Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2026 στο περιοδικό Diabetes, εξέτασε πώς η χρονική σειρά πρόσληψης λίπους και γλυκόζης επηρεάζει τη γαστρική κένωση, την έκκριση ορμονών και τη μεταγευματική γλυκαιμία, διερευνώντας τους φυσιολογικούς μηχανισμούς που συνδέουν αυτές τις αποκρίσεις.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Τυρί του τοστ: Ανάκληση-μαμούθ 235,7 τόνων – Τρεις από τους 13 ασθενείς εμφάνισαν αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο (Φωτο)
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ποντίκια που είχαν προηγουμένως παραμείνει νηστικά κατά τη διάρκεια της νύχτας. Μία ομάδα έλαβε νερό πριν από τη γλυκόζη, δεύτερη ομάδα ελαιόλαδο 15 λεπτά πριν από τη γλυκόζη και τρίτη ομάδα ελαιόλαδο 15 λεπτά μετά. Ακολούθησαν μετρήσεις της γλυκόζης αίματος, της ινσουλίνης, της γλυκαγόνης και των εντερικών ορμονών GIP και GLP-1, καθώς και εκτίμηση της γαστρικής κένωσης.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Το κόλπο με τη σάλτσα που κάνει ένα γεύμα να φαίνεται πιο υγιεινό
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η χορήγηση ελαιολάδου πριν από τη γλυκόζη μείωσε σημαντικά τις συγκεντρώσεις σακχάρου στα 15 και 30 λεπτά, συγκριτικά με τις άλλες ομάδες. Παράλληλα, επιβράδυνε τη γαστρική κένωση και αύξησε την έκκριση γλυκαγόνης, GIP και GLP-1. Η συνολική έκθεση στη γλυκόζη κατά το διάστημα των 120 λεπτών δεν παρουσίασε στατιστικά σημαντική διαφορά, καθώς η επίδραση εντοπίστηκε κυρίως στην αρχική μεταγευματική περίοδο.
Η ίδια πειραματική διαδικασία εφαρμόστηκε σε δύο μοντέλα διαβητικών ποντικών, συμπεριλαμβανομένων ζώων με σοβαρή ανεπάρκεια ινσουλίνης. Και στις δύο περιπτώσεις, το ελαιόλαδο πριν από τη γλυκόζη περιόρισε τη μεταγευματική αύξηση του σακχάρου και καθυστέρησε τη γαστρική κένωση. Οι ορμονικές αποκρίσεις διατηρήθηκαν παρά τη διαταραγμένη λειτουργία των παγκρεατικών βήτα κυττάρων, γεγονός που εξετάστηκε περαιτέρω με γενετικές και φαρμακολογικές παρεμβάσεις.
Η διερεύνηση των μηχανισμών έδειξε ότι η γλυκαγόνη και η GLP-1 συμμετέχουν στη συγκεκριμένη απόκριση μέσω αλληλοεπικαλυπτόμενων οδών σηματοδότησης. Ο αποκλεισμός καθεμιάς ξεχωριστά δεν εξάλειψε την επίδραση του ελαιολάδου, ενώ ο ταυτόχρονος αποκλεισμός περιόρισε τη μείωση της γλυκόζης και κατήργησε την ανιχνεύσιμη επιβράδυνση της γαστρικής κένωσης. Πρόσθετα πειράματα έδειξαν συμμετοχή του πνευμονογαστρικού νεύρου στη ρύθμιση αυτών των αποκρίσεων, χωρίς να αποδεικνύεται ότι είναι απολύτως απαραίτητο.
Η σύγκριση διαφορετικών λιπαρών ουσιών έδειξε ότι το λινέλαιο, όπως και το ελαιόλαδο, περιόρισε την αύξηση της γλυκόζης και επιβράδυνε τη γαστρική κένωση. Το ιχθυέλαιο είχε περιορισμένη επίδραση, ενώ το χοιρινό λίπος προκάλεσε ισχυρότερη απόκριση από το λάδι καρύδας. Το ελαιόλαδο συνδέθηκε με εντονότερη έκκριση γλυκαγόνης και GIP στις συγκεκριμένες πειραματικές συγκρίσεις, καθώς και αυξημένη έκκριση GLP-1.
Οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι τα ευρήματα προέρχονται από πειράματα σε ποντίκια και απαιτούν επιβεβαίωση με κλινικές μελέτες σε ανθρώπους. Η έρευνα προσδιορίζει ορμονικές και νευρικές διεργασίες μέσω των οποίων η κατανάλωση ελαιολάδου πριν από τη γλυκόζη επηρεάζει την πρώιμη μεταγευματική γλυκαιμία. Τα αποτελέσματα παρέχουν επιστημονική βάση για περαιτέρω αξιολόγηση της σειράς κατανάλωσης των τροφίμων σε άτομα με και χωρίς διαβήτη.
Επιστημονική δημοσίευση: https://diabetesjournals.org/diabetes/article/doi/10.2337/db26-0531/172660/Olive-Oil-Before-Oral-Glucose-Delays-Gastric
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
