Η Αγιάσος της Λέσβου, με τα λιθόστρωτα δρομάκια και το καστανοδάσος, που χαρακτηρίζεται από τους καλόκαρδους ανθρώπους και τις λαϊκές παραδόσεις, έχει τα δικά της χρώματα αλλά και το δικό της λεξιλόγιο…. Στο Αγιασιώτικο λεξικό -μην απορείτε… υπάρχει- βρήκαμε τη λέξη καϊνάρι, παραδοσιακό ποτό της Αγιάσου, ένα ζεστό ρόφημα που το απολαμβάνουν καθημερινά οι ντόπιοι και το συστήνουν στους τουρίστες για να ξεκουραστούν, να ζεσταθούν το χειμώνα και να απολαύσουν πιο καλά τα χρώματα του τόπου τους όπως λένε. Πίνοντας το καϊνάρι βυθίζεσαι σε μια εξωτική, έντονη γεύση από κανέλα, μπαχάρι, τζίντζερ, τσάι του βουνού, φασκόμηλο, γαρίφαλο και φλούδες πορτοκαλιού.
- Δείτε επίσης: Lidl: Πρόστιμο 12.000 ευρώ από την Περιφέρεια Αττικής
Το φτιάχνουν όπως το χαμομήλι, βράζοντας νερό και ρίχνοντας μέσα μια κουταλιά από το μείγμα. Με μια κουταλιά μέλι η γεύση του απογειώνεται. Ουσιαστικά είναι τσάι με βαθυκόκκινο χρώμα, που φτιάχνεται με πολλά διαφορετικά μπαχαρικά, βότανα και υπόσχεται τόνωση, ευεξία και ανθεκτικότητα στα κρυολογήματα. Το Καϋνάρ όπως διαβάζουμε στο lesvoskitchen.gr είναι ένα ρόφημα αρκετά κοινό στην Νότια Τουρκία και στα Άδανα. Στα Τούρκικα kaynar σημαίνει «βραστός» ή «πράγμα που βράζει, που κοχλάζει».
Αν και κυκλοφορούν διάφορες παραλλαγές, όπου προστίθενται ή αφαιρούνται μπαχαρικά, για Αγιασιώτικο καϊνάρι ακολουθεί μία τυπική παραδοσιακή συνταγή
Συστατικά : πόσιμο νερό
ξυλάκια Kανέλλας
λίγο μπαχάρι
γαρίφαλο,
φλούδες πορτοκαλιού
τσάι του βουνού,
φασκόμηλο,
πιπερόριζα,
γκαλανγκάλ (μια ρίζα ίδια με το τζίντερ)..κ
ότι άλλο μπαχαρικό θεωρείτε ότι του ταιριάζει!!
Τα βράζουμε με νερό και ζάχαρη (την προσθέτουμε στο τέλος του βρασμού) αργά για αρκετή ώρα. (γύρω στα 15 λεπτά).Το Καινάρι θέλει να σταθεί λίγο πρίν σερβιριστεί με τριμμένο καρύδι.
Πηγή: lesvoskitchen.gr
- Δείτε επίσης Είναι υγιεινή η πίτσα;
