Μπορεί ένα μπολ με αλάτι να «στεγνώσει» το σπίτι;
Στο διαδίκτυο κυκλοφορεί η συμβουλή να βάζουμε μπολ με αλάτι στα περβάζια για να γλιτώσουμε από την υγρασία και τη μούχλα τον χειμώνα. Το ερώτημα είναι αν αυτό δουλεύει ή είναι απλώς μία εντυπωσιακά απλή φήμη χωρίς αντίκρυσμα
Η συμπύκνωση εμφανίζεται όταν ο ζεστός αέρας του σπιτιού ακουμπά μια κρύα επιφάνεια, συνήθως το τζάμι ή το μεταλλικό κούφωμα. Εκεί η θερμοκρασία πέφτει απότομα, ο αέρας χάνει τη δυνατότητα να κρατά τους υδρατμούς και αυτοί γίνονται σταγόνες. Όσο χαμηλότερη η θερμοκρασία της επιφάνειας και όσο υψηλότερη η σχετική υγρασία μέσα, τόσο πιο γρήγορα «ιδρώνουν» τα παράθυρα. Στην πράξη, με εξωτερικό κρύο και εσωτερική θέρμανση, τα αλουμίνια και τα τζάμια γίνονται οι πιο κρύες ζώνες του σπιτιού και μαζεύουν νερό.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Παθογόνο βακτήριο σπέρνει τον τρόμο: Ένας νεκρός, εκατοντάδες παιδιά άρρωστα κι ακόμη άγνωστη η πηγή της μόλυνσης
Οι συνέπειες δεν είναι μόνο αντιαισθητικές. Η επίμονη υγρασία φέρνει μούχλα, καταστρέφει βερνίκια και ξύλα, σαπίζει κάσες και ροκανίζει μεταλλικά μέρη (μεντεσέδες, βίδες) με διάβρωση. Πάνω απ’ όλα, η μούχλα επιβαρύνει την υγεία: αλλεργίες, ερεθισμοί, άσθμα, βρογχίτιδες.
Στα αυτοκίνητα το πρόβλημα λύνεται με κλιματισμό που αφυγραίνει. Στο σπίτι, η «πατέντα» με το αλάτι υπόσχεται να ρουφήξει υγρασία. Θεωρητικά, το αλάτι λειτουργεί ως αφυγραντικό: γεμίζεις ένα ρηχό μπολ ή βαζάκι, το αφήνεις στο περβάζι και περιμένεις να στεγνώσει την ατμόσφαιρα γύρω από το τζάμι. Στην πράξη, η αποτελεσματικότητα είναι περιορισμένη. Το αλάτι αρχίζει να δεσμεύει υδρατμούς μόνο όταν η σχετική υγρασία ανεβαίνει αρκετά και, ακόμη κι έτσι, η ποσότητα που μπορεί να απορροφήσει είναι μικρή σε σχέση με τον όγκο αέρα ενός δωματίου. Είναι ένα «μπαλωματάκι», όχι λύση.
Αν θέλεις πραγματικό έλεγχο της συμπύκνωσης, η στρατηγική είναι ξεκάθαρη: μειώνεις την υγρασία του εσωτερικού αέρα και αυξάνεις την αποβολή της προς τα έξω. Εξαερισμός με ανοιχτό φύλλο ή μικροαερισμό στα κουφώματα, χρήση ανεμιστήρων μπάνιου/κουζίνας, αποφυγή στεγνώματος ρούχων σε εσωτερικούς χώρους, σταθερή θερμοκρασία για να μην παγώνουν οι επιφάνειες, θερμοδιακοπή/μονωτικά προφίλ σε κουφώματα και—αν χρειάζεται—ηλεκτρικός αφυγραντήρας. Αυτά περιορίζουν την παραγωγή υδρατμών και κρατούν τις επιφάνειες πάνω από το «σημείο δρόσου», εκεί όπου δεν δημιουργούνται σταγόνες.
Συμπερασματικά το μπολ με αλάτι μπορεί να βοηθήσει λίγο σε μικρές γωνιές, αλλά δεν σταματά την αιτία. Για να μην ξαναδεις τζάμια να «κλαίνε» και μαυρίλες στις γωνίες, δούλεψε με αερισμό, θερμομόνωση και έλεγχο υγρασίας. Αυτό σώζει και τα παράθυρά σου και—σημαντικότερο—τους πνεύμονές σου.
