Μια νέα μελέτη διαπιστώνει ότι η ακραία ζέστη μειώνει την παραγωγή γάλακτος έως και 10% και η προσθήκη τεχνολογιών ψύξης αντισταθμίζει μόνο περίπου το ήμισυ της απώλειας
Ενώ πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η κλιματική αλλαγή θα μειώσει την παραγωγή καλλιεργειών, έχει γίνει λιγότερη έρευνα σχετικά με τις επιπτώσεις της στην κτηνοτροφία. Οι γαλακτοπαραγωγοί γνωρίζουν ήδη ότι οι αγελάδες τους είναι ευάλωτες στη ζέστη. Τι σημαίνει όμως περισσότερη ζέστη; Σε μια από τις πιο ολοκληρωμένες αξιολογήσεις των επιπτώσεων της ζέστης στις γαλακτοπαραγωγές αγελάδες, μια μελέτη στο περιοδικό Science Advances διαπιστώνει ότι μία ημέρα ακραίας ζέστης μπορεί να μειώσει την παραγωγή γάλακτος έως και 10%. Οι επιπτώσεις αυτού του ζεστού καιρού μπορούν να διαρκέσουν περισσότερο από 10 ημέρες αργότερα, καθώς οι προσπάθειες να διατηρηθούν οι αγελάδες δροσερές είναι ανεπαρκείς.
«Η κλιματική αλλαγή θα έχει ευρείες επιπτώσεις σε αυτό που τρώμε και πίνουμε, συμπεριλαμβανομένου αυτού του κρύου ποτηριού γάλα», λέει ένας από τους συν-συγγραφείς της μελέτης, ο Eyal Frank, επίκουρος καθηγητής στη Σχολή Δημόσιας Πολιτικής Harris . «Η μελέτη μας διαπίστωσε ότι η ακραία ζέστη οδηγεί σε σημαντικές και διαρκείς επιπτώσεις στην προσφορά γάλακτος, και ακόμη και οι πιο υψηλής τεχνολογίας και με επαρκείς πόρους φάρμες αναπτύσσουν στρατηγικές προσαρμογής που μπορεί να μην είναι επαρκείς για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής».
Ο Φρανκ και οι συν-συγγραφείς του, Κλερ Παλαντρί, Αγιάλ Κίμχι, Γιανίβ Λαβόν, Εφραίμ Έζρα και Ραμ Φίσμαν, μελέτησαν τη γαλακτοκομική βιομηχανία στο Ισραήλ, ένα προηγμένο γαλακτοκομικό σύστημα που αντιπροσωπεύει τις κορυφαίες χώρες παραγωγής γάλακτος. Οι ερευνητές αναλύουν δεδομένα μετεωρολογικών δεδομένων σε μεγάλο βαθμό τοπικών περιοχών για να μετρήσουν τον αντίκτυπο της υγρής θερμότητας σε περισσότερες από 130.000 γαλακτοπαραγωγικές αγελάδες στο Ισραήλ σε διάστημα 12 ετών. Στη συνέχεια, πραγματοποίησαν έρευνα σε περισσότερους από 300 γαλακτοπαραγωγούς για να δουν πόσο έχουν βοηθήσει οι τεχνολογίες ψύξης.
«Η γαλακτοκομική βιομηχανία στο Ισραήλ αποτελεί ένα καλό πεδίο δοκιμών, επειδή οι εκμεταλλεύσεις είναι διάσπαρτες σε όλη τη χώρα και βιώνουν ένα ευρύ φάσμα θερμοκρασιών και υγρασίας που αντιπροσωπεύουν συνθήκες για τις κορυφαίες χώρες παραγωγής γάλακτος σε όλο τον κόσμο», λέει ο συν-συγγραφέας Ram Fishman, αναπληρωτής καθηγητής Δημόσιας Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ. «Επιπλέον, σχεδόν όλοι οι αγρότες έχουν ήδη υιοθετήσει συστήματα εξαερισμού και ψεκασμού για να διατηρούν τις αγελάδες τους πιο δροσερές. Επιπλέον, οι ισραηλινές γαλακτοκομικές εκμεταλλεύσεις είναι από τις πιο τεχνολογικά προηγμένες στον κόσμο, επομένως οι όποιες επιπτώσεις υφίστανται είναι πιθανότατα μεγαλύτερες σε άλλες περιοχές».
Η ομάδα ερευνητών διαπίστωσε ότι η παραγωγή γάλακτος μειώθηκε σημαντικά τις ζεστές και υγρές ημέρες—έως και 10% όταν οι θερμοκρασίες (υγρού βολβού) ξεπέρασαν τους 26°C. Οι θερμοκρασίες υγρού βολβού συνδυάζουν πληροφορίες σχετικά με τη θερμοκρασία του αέρα περιβάλλοντος και την υγρασία. Με αυτόν τον τρόπο, προσφέρουν ένα μέτρο που καταγράφει καλύτερα το θερμικό στρες. Η ίδια θερμοκρασία αέρα περιβάλλοντος είναι πολύ διαφορετική σε ξηρές ή υγρές ημέρες για τους ανθρώπους και τις αγελάδες. Όταν οι αγελάδες εκτίθενται σε αυτή την υγρή ζέστη, που συχνά αναφέρεται ως συνθήκες «ατμόλουτρου», χρειάζονται περισσότερες από 10 ημέρες για να επανέλθει η παραγωγή γάλακτος σε κανονικά επίπεδα. Ενώ σχεδόν σε όλες τις εκμεταλλεύσεις που συμμετείχαν στην έρευνα οι ερευνητές είχαν υιοθετήσει τεχνολογίες ψύξης, αυτές οι προσπάθειες προσαρμογής αντιστάθμισαν μόνο περίπου τις μισές απώλειες σε ημέρες 20°C (68°F). Όσο πιο ζεστό γίνεται, τόσο λιγότερο βοηθούν. Στους 24°C (75,2°F), αντιστάθμισαν το 40% των απωλειών. Παρόλα αυτά, οι ερευνητές διαπιστώνουν ότι αξίζει τον κόπο να εγκαταστήσουν εξοπλισμό ψύξης, καθώς οι αγρότες θα μπορούν να αποσβέσουν το κόστος εγκατάστασης του εξοπλισμού σε περίπου ενάμιση χρόνο.
«Οι γαλακτοπαραγωγοί γνωρίζουν πολύ καλά τις αρνητικές επιπτώσεις που έχει το θερμικό στρες στα κοπάδια τους και χρησιμοποιούν πολλαπλές μορφές προσαρμογής», λέει ο συν- συγγραφέας Ayal Kimhi, αναπληρωτής καθηγητής στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Κοινωνικοοικονομικής Έρευνας Shoresh . «Η προσαρμογή είναι δαπανηρή και οι αγρότες πρέπει να εξισορροπήσουν προσεκτικά τα οφέλη που αποκομίζουν έναντι του κόστους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο βλέπουμε κάποιες επενδύσεις σε μέτρα ψύξης, αλλά όχι πλήρη απομόνωση των αγελάδων από το περιβάλλον τους, κάτι που θα ήταν πολύ δαπανηρό να εφαρμοστεί».
Οι ερευνητές χρησιμοποιούν τις εκτιμήσεις τους για να δείξουν πώς η κλιματική αλλαγή θα μπορούσε να επηρεάσει την παραγωγή γάλακτος παγκοσμίως μέχρι τα μέσα του αιώνα, και ποιες χώρες επωφελούνται περισσότερο από την προσαρμογή. Διαπιστώνουν ότι, χωρίς ψύξη, οι 10 κορυφαίες χώρες παραγωγής γάλακτος θα μπορούσαν να δουν τη μέση ημερήσια παραγωγή γάλακτος να μειώνεται κατά 4% – με ορισμένες χώρες να επηρεάζονται περισσότερο από άλλες. Τρεις από τους πέντε κορυφαίους παραγωγούς – η Ινδία, το Πακιστάν και η Βραζιλία – βλέπουν μεγαλύτερες απώλειες από το Ισραήλ: μεταξύ 3,5% και 4% ανά αγελάδα την ημέρα. Είναι επίσης οι χώρες που επωφελούνται περισσότερο από την ψύξη. Ωστόσο, ακόμη και με την ψύξη, οι πέντε μεγαλύτεροι παραγωγοί (συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας) εξακολουθούν να βλέπουν απώλειες μεταξύ 1,5% και 2,7% ανά αγελάδα την ημέρα.
«Η έρευνά μας υπογραμμίζει την αξία και τους περιορισμούς των τεχνολογιών ψύξης και άλλων προσπαθειών που καταβάλλουν οι γαλακτοπαραγωγοί για να προσαρμοστούν στην κλιματική αλλαγή», λέει η επικεφαλής συγγραφέας Claire Palandri, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στη Σχολή Δημόσιας Πολιτικής Harris. «Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα πρέπει να εξετάσουν περισσότερες στρατηγικές όχι μόνο για την ψύξη των αγελάδων αλλά και για τη μείωση των παραγόντων στρες, όπως ο περιορισμός και ο διαχωρισμός των μοσχαριών. Οι παράγοντες στρες καθιστούν τις αγελάδες πιο ευαίσθητες στη θερμότητα και λιγότερο ανθεκτικές».
