Η αξιολόγηση της πεκτινεστεράσης που παράγεται από τον μη γενετικά τροποποιημένο μύκητα Aspergillus luchuensis αποκαλύπτει διαφορετικό προφίλ κινδύνου ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα
Η EFSA δημοσίευσε αξιολόγηση ασφάλειας για το ένζυμο τροφίμων πεκτινεστεράση (pectin pectylhydrolase, EC 3.1.1.11), το οποίο παράγεται από τον μη γενετικά τροποποιημένο μύκητα Aspergillus luchuensis CBS 148463 της εταιρείας Solyve. Το ένζυμο αυτό ανήκει στην κατηγορία των υδρολασών και χρησιμοποιείται για την αποικοδόμηση της πηκτίνης, μιας φυτικής ίνας που βρίσκεται στα κυτταρικά τοιχώματα φρούτων και λαχανικών, με εφαρμογές σε δώδεκα διαδικασίες παραγωγής τροφίμων.
Η πεκτινεστεράση είναι ένζυμο που καταλύει την υδρόλυση των εστερικών δεσμών της πηκτίνης, βοηθώντας στη βελτίωση της υφής, της διαύγειας και της απόδοσης χυμού κατά την επεξεργασία φρούτων και λαχανικών. Χρησιμοποιείται ευρέως στη βιομηχανία παραγωγής χυμών, κρασιού, μαρμελάδων και άλλων επεξεργασμένων προϊόντων φυτικής προέλευσης. Το ένζυμο κρίθηκε ελεύθερο από βιώσιμα κύτταρα του οργανισμού παραγωγής.
Επειδή τα υπολείμματα του ενζύμου αφαιρούνται πλήρως σε τέσσερις από τις δώδεκα διαδικασίες παραγωγής, η εκτίμηση διατροφικής έκθεσης υπολογίστηκε για τις υπόλοιπες οκτώ διαδικασίες. Η εκτιμώμενη έκθεση ανέρχεται σε έως 24,388 mg ολικών οργανικών στερεών (TOS) ανά κιλό σωματικού βάρους ημερησίως στους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς.
Οι δοκιμές γονοτοξικότητας δεν ανέδειξαν ανησυχία ασφάλειας. Η συστηματική τοξικότητα αξιολογήθηκε μέσω μελέτης επαναλαμβανόμενης δόσης 90 ημερών από του στόματος σε αρουραίους, όπου η Επιτροπή προσδιόρισε επίπεδο μη παρατηρούμενης δυσμενούς επίδρασης (NOAEL) στα 2.401 mg TOS/kg σωματικού βάρους ημερησίως, δηλαδή στην υψηλότερη δόση που δοκιμάστηκε.
Το κεντρικό εύρημα της αξιολόγησης είναι η διαφοροποίηση του περιθωρίου έκθεσης ανάλογα με την ηλικία. Το περιθώριο έκθεσης, δηλαδή ο λόγος NOAEL προς εκτιμώμενη έκθεση, ήταν 119 για βρέφη, 98 για νήπια, 147 για παιδιά και 175 για εφήβους, ενώ ανερχόταν σε 543 για ενήλικες και 649 για ηλικιωμένους. Η Επιτροπή έκρινε ότι τα περιθώρια για τις τέσσερις νεότερες ηλικιακές ομάδες είναι ανεπαρκή για να αποκλειστούν ανησυχίες ασφάλειας.
Επιπλέον, η αναζήτηση ομολογίας της αμινοξικής αλληλουχίας της πεκτινεστεράσης με γνωστά αλλεργιογόνα αποκάλυψε αντιστοιχία με δύο αναπνευστικά αλλεργιογόνα. Η Επιτροπή εκτίμησε ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί κίνδυνος αλλεργικών αντιδράσεων κατά τη διατροφική έκθεση στο ένζυμο, αν και οι αλλεργίες από αναπνευστικά αλλεργιογόνα και από διατροφική έκθεση δεν είναι πάντα ισοδύναμες.
