Η σκοτεινή χωματερή της fast fashion στην Ινδία
Στην πόλη Panipat, στο βόρειο τμήμα της Ινδίας, αποκαλύπτεται μια από τις λιγότερο γνωστές αλλά καθοριστικές πτυχές της παγκόσμιας βιομηχανίας fast fashion. Εκεί, σύμφωνα με δημοσιογραφικό ρεπορτάζ του CNN και της δημοσιογράφου Hanako Montgomery, καταλήγει κάθε χρόνο πάνω από ένα εκατομμύριο τόνοι μεταχειρισμένων ρούχων, τα οποία συγκεντρώνονται για να ανακυκλωθούν και να επανέλθουν στην αγορά ως νέα προϊόντα ένδυσης.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Το ελληνικό ελαιόλαδο που κατέκτησε την πρωτιά στον μεγαλύτερο διαγωνισμό ελαιολάδου παγκοσμίως
Η εικόνα που περιγράφεται δεν θυμίζει έναν «πράσινο» κύκλο ανακύκλωσης, αλλά μια τεράστια βιομηχανική ζώνη όπου άνθρωποι εργάζονται αδιάκοπα μέσα σε αποπνικτικές συνθήκες. Σε μεγάλες αποθήκες, εργάτες διαχωρίζουν ρούχα κατά χρώμα και υλικό, συχνά με γυμνά χέρια και χωρίς επαρκή προστασία, ενώ στον αέρα αιωρούνται ίνες υφασμάτων και λεπτή σκόνη που εισπνέεται καθημερινά. Πολλά από τα ρούχα αυτά φτάνουν σχεδόν καινούρια, με ετικέτες ακόμα επάνω τους.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Ανακαλούνται συμπληρώματα διατροφής που μπορούν να «διαλύσουν» την καρδιά – Η πασίγνωστη μάρκα πωλείται και στην Ελλάδα
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Γνωστό εντομοκτόνο προκαλεί σοβαρές βλάβες στην υγεία – Ευρωπαϊκός συναγερμός
Οι επιπτώσεις στην υγεία των εργαζομένων είναι σοβαρές. Εργάτες περιγράφουν συνεχή βήχα και δυσκολία στην αναπνοή, ενώ γιατροί της περιοχής αναφέρουν περιστατικά χρόνιων αναπνευστικών παθήσεων που επιδεινώνονται με τον χρόνο. Σύμφωνα με ειδικούς, η παρατεταμένη έκθεση στη σκόνη των κλωστοϋφαντουργικών μονάδων μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε πνευμονική ίνωση, μια κατάσταση με μη αναστρέψιμες βλάβες στους πνεύμονες.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Ασύρματα ακουστικά: Ακτινοβολία, χημικά και προβλήματα στην ακοή – Τι λέει η επιστήμη για την ασφάλεια χρήσης τους
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Τα τρόφιμα που “καταστρέφεις” βάζοντάς τα στο ψυγείο και αυτά που κρατάς στο ντουλάπι ενώ χρειάζονται ψύξη
Ακόμη πιο ανησυχητικές είναι οι συνθήκες στις μονάδες βαφής και επεξεργασίας υφασμάτων. Εκεί, χημικές ουσίες χρησιμοποιούνται συχνά χωρίς επαρκή μέσα προστασίας, ενώ ατμοί και απόβλητα απελευθερώνονται σε χώρους χωρίς σωστό αερισμό. Υπάρχουν αναφορές εργατών για δερματικές βλάβες που αποδίδονται σε επαφή με τοξικά υλικά, ενώ τα υγρά απόβλητα καταλήγουν σε ανοιχτά αποχετευτικά συστήματα, μολύνοντας το έδαφος και το νερό. Παρότι εκπρόσωποι της τοπικής βιομηχανίας υποστηρίζουν ότι παρέχονται μέσα προστασίας στους εργαζομένους, αποδίδουν την έλλειψή τους στη μη χρήση τους από τους ίδιους τους εργάτες, μια θέση που αμφισβητείται από μαρτυρίες και ιατρικές εκτιμήσεις.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Πόσο κρατάνε τα αυγά στο ψυγείο και πώς θα διαπιστώσεις ότι ήρθε η ώρα να τα πετάξεις
Οι περιβαλλοντικές συνέπειες δεν περιορίζονται εντός των εργοστασίων. Τα λύματα από τη βαφή και την επεξεργασία υφασμάτων καταλήγουν συχνά σε ανοιχτά κανάλια, επιβαρύνοντας τα υδάτινα αποθέματα που χρησιμοποιούν οι τοπικές κοινότητες για πόση, καλλιέργεια και καθημερινή χρήση. Έρευνες στην περιοχή έχουν δείξει υψηλά ποσοστά αναφερόμενων προβλημάτων υγείας μεταξύ των κατοίκων, ενώ οι τοπικές αρχές έχουν δεχθεί κριτική για ανεπαρκείς ελέγχους στην τήρηση των περιβαλλοντικών κανονισμών.
Το συνολικό αποτέλεσμα είναι μια βιομηχανία που παρουσιάζεται ως μέρος της κυκλικής οικονομίας της μόδας, αλλά στην πράξη μεταφέρει το περιβαλλοντικό και υγειονομικό κόστος σε ευάλωτες κοινότητες.
