Του Γιάννη Ζαμπετάκη*
Για τον Μπαμπά…
Σαν σήμερα, ο Μπαμπάς (ο Αριστοτέλης) έχει γενέθλια.
Ο πατέρας όμως έχει πετάξει για τον ουρανό πριν από 4 περίπου χρόνια, μετά από μακροχρόνια πάλη με το Parkinson’s και την άνοια. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν ένα καθημερινός πόνος και για εκείνον αλλά και για τους ανθρώπους που τον φρόντιζαν: τη μητέρα μου και μια “άγια” κυρία από την Γεωργία: τη Μαρίνα μας.
Εκείνες τις μέρες, οι Βρετανικοί Times είχαν απασχοληθεί με την ευθανασία και είχα γράψει αυτό το άρθρο: I wish I could have eased dad’s suffering
Πιστεύω ότι κάτι πρέπει να κάνει η πολιτεία και να κάνει νόμιμη την ευθανασία σε ανθρώπους που πάσχουν από ανίατες ασθένειες.
Εδώ στην Ιρλανδία, μπορούμε πλέον να κάνουμε μια τέτοια δήλωση στην διαθήκη μας. Γιατί μια ζωή στο κρεβάτι με ανίατες νευρο-εκφυλιστικές ασθένειες δεν είναι πια ζωή αλλά ένα καθημερινό μαρτύριο…
Υ.Γ.
Α ρε Μπαμπά, πέταξες πριν προλάβω να σε φέρω εδώ στο Κέλτικο νησί για να δεις από κοντά το Πανεπιστήμιο, το χωριό μας, το Λίμερικ και το Wild Atlantic Way…
Email: [email protected]
Twitter: @yanzabet
