Ο οικονομικός τρόπος μετατροπής γεωργικών υπολειμμάτων σε φθηνή ζάχαρη
Μια νέα καινοτόμος μέθοδος που αναπτύχθηκε από επιστήμονες του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον υπόσχεται να μετατρέψει τα υπολείμματα του καλαμποκιού όπως κοτσάνια και φλοιοί, σε πολύτιμη πηγή φθηνής ζάχαρης, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για πιο βιώσιμη και οικονομικά αποδοτική παραγωγή βιοκαυσίμων. Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Bioresource Technology, αξιοποιεί μια νέα τεχνική με χρήση αλκαλικών αλάτων που βασίζονται στο σουλφίτη του αμμωνίου.
Η βασική ιδέα πίσω από την έρευνα είναι να αξιοποιηθεί η άφθονη και μέχρι σήμερα υποχρησιμοποιημένη βιομάζα, όπως τα γεωργικά απόβλητα, ως πρώτη ύλη για την παραγωγή ζυμώσιμων σακχάρων. Η ομάδα του καθηγητή Bin Yang κατάφερε να αναπτύξει μια διαδικασία προεπεξεργασίας, κατά την οποία τα υπολείμματα καλαμποκιού εκτίθενται σε υδροξείδιο του καλίου και θειώδες αμμώνιο σε ήπιες θερμοκρασίες. Αυτή η χημική προσέγγιση επιτρέπει στα ένζυμα να διασπούν τα δύσκολα πολυμερή, όπως η κυτταρίνη και η λιγνίνη, σε σάκχαρα τα οποία μπορούν να ζυμωθούν σε βιοκαύσιμα χωρίς την ανάγκη περαιτέρω επεξεργασίας.
Σημαντικό πλεονέκτημα της μεθόδου είναι το χαμηλό κόστος, καθώ οι ερευνητές υπολόγισαν ότι η παραγόμενη ζάχαρη μπορεί να διατεθεί στην αγορά σε τιμή μόλις 28 σεντς ανά λίβρα, καθιστώντας την ανταγωνιστική με εισαγόμενη ζάχαρη χαμηλού κόστους. Επιπλέον, η ίδια η διαδικασία δημιουργεί και ένα πρόσθετο προϊόν: ένα είδος λιπάσματος που μπορεί να επιστραφεί στο έδαφος, προσφέροντας αναπλήρωση των θρεπτικών συστατικών στους αγρότες.
Η τεχνολογία, που βρίσκεται στη διαδικασία κατοχύρωσης με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, αποτελεί το αποτέλεσμα συνεργασίας με κορυφαία ερευνητικά ιδρύματα, μεταξύ των οποίων το Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ, το Εθνικό Εργαστήριο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (NREL), το USDA και το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σεντ Λούις. Η χρηματοδότηση προήλθε από το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ, μέσω του Γραφείου Τεχνολογιών Βιοενέργειας.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Yang, η διαδικασία δεν παράγει καθόλου απόβλητα, συνδυάζοντας τη βιωσιμότητα με την αποδοτικότητα. Ο επόμενος στόχος για την ερευνητική ομάδα είναι η επέκταση της τεχνολογίας σε πιλοτική κλίμακα, ώστε να επιβεβαιωθεί η πρακτική εφαρμογή της σε ευρύτερη βιομηχανική βάση.