Νέα μελέτη αποκαλύπτει απροσδόκητο τροφικό κατακερματισμό
Η πολυπλοκότητα και η εντυπωσιακή βιοποικιλότητα των τροπικών κοραλλιογενών υφάλων ήταν για καιρό συνώνυμες με τη σταθερότητα και την ανθεκτικότητα. Ωστόσο, νέα μελέτη με επικεφαλής τον Kelton McMahon από το Πανεπιστήμιο του Ρόουντ Άιλαντ ανατρέπει αυτή την αντίληψη, δείχνοντας ότι τα τροφικά δίκτυα των υφάλων είναι πολύ πιο εξειδικευμένα (και κατ’ επέκταση πιο ευάλωτα) απ’ όσο πίστευαν οι επιστήμονες.
Με ανάλυση σταθερών ισοτόπων αμινοξέων, η ερευνητική ομάδα αποκάλυψε ότι είδη όπως τα Lutjanus kasmira, L. ehrenbergii και L. fulviflamma δεν είναι καθολικοί θηρευτές, αλλά βασίζονται σε εντελώς ξεχωριστές διατροφικές οδούς. Κάθε ένα από αυτά εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από μια συγκεκριμένη πηγή τροφής, όπως φυτοπλαγκτόν, μακροάλγη ή κοράλλια, χωρίς επικάλυψη μεταξύ τους.
Αυτός ο διαχωρισμός μετατρέπει τον ύφαλο από ένα διασυνδεδεμένο πλέγμα σε ένα μωσαϊκό από απομονωμένα μικροοικοσυστήματα. Αν διαταραχθεί μία μόνο ενεργειακή οδός, για παράδειγμα λόγω κλιματικής αλλαγής ή ανθρωπογενών πιέσεων, μπορεί να διακοπεί η τροφική αλυσίδα για δεκάδες είδη ταυτόχρονα.
Η ανακάλυψη αυτή υποδεικνύει ότι οι κοραλλιογενείς ύφαλοι είναι πιο δομημένοι αλλά και πιο εύθραυστοι απ’ ό,τι πιστεύαμε. Αντί να στηρίζονται σε εναλλαξιμότητα μεταξύ ειδών, λειτουργούν με υψηλό βαθμό εξάρτησης από συγκεκριμένες πηγές πρωτογενούς παραγωγής.
