Δοκιμή 145 ημερών σε αγρόκτημα
Το κόστος διατροφής αποτελεί συνήθως τη μεγαλύτερη επιχειρησιακή δαπάνη σε κάθε μονάδα πάχυνσης βοοειδών. Μια πειραματική δοκιμή που διεξήχθη μεταξύ Ιουνίου και Οκτωβρίου 2023 στο Sandstone Ranch στο Κολοράντο επιχείρησε να συγκρίνει δύο στρατηγικές διατροφής σε αριθμούς: Υδροπονικό κριθάρι με άχυρο έναντι συμβατικού μείγματος σιτηρών με άχυρο. Η δοκιμή παρακολούθησε τέσσερις νεαρούς ταύρους, δύο ανά ομάδα, και κατέγραψε αναλυτικά δεδομένα κόστους και εσόδων για κάθε ζώο.
Το θεμέλιο της σύγκρισης είναι η διαφορά στην τιμή ανά κιλό μεταξύ των δύο διατροφικών στρατηγικών. Το υδροπονικό κριθάρι παρήχθη με κόστος περίπου 0,10 ευρώ ανά κιλό, μια τιμή που καλύπτει τον σπόρο, την ηλεκτρική ενέργεια, το νερό και τα λοιπά λειτουργικά έξοδα, αλλά δεν περιλαμβάνει εργατικό κόστος, καθώς η παραγωγή απαιτούσε περίπου 3 ώρες ημερησίως. Το συμβατικό μείγμα σιτηρών από αραβόσιτο, βρώμη, όσπρια και συμπυκνωμένα σφαιρίδια κόστισε 0,57 ευρώ ανά κιλό σε χονδρική τιμή, δηλαδή πάνω από πέντε φορές περισσότερο. Το άχυρο ήταν κοινό και στις δύο ομάδες με κόστος 0,28 ευρώ ανά κιλό.
Καθώς οι αναλογίες σίτισης υπολογίζονταν στο 3% του σωματικού βάρους και αναπροσαρμόζονταν καθώς τα ζώα μεγάλωναν, το ημερήσιο κόστος αυξανόταν και για τις δύο ομάδες με την πάροδο του χρόνου. Η ομάδα με υδροπονικό κριθάρι είχε μέσο ημερήσιο κόστος 7,52 ευρώ ανά ζώο, από 6,53 στην έναρξη έως 8,80 στη λήξη. Η ομάδα με σιτηρά ξεκίνησε από 8,98 ευρώ και έφτασε τα 14,16, με μέσο όρο 11,39. Στον τελευταίο μήνα η διαφορά είχε διευρυνθεί στο 61%.
Συνολικό κόστος και απόδοση σφαγίου
Για ολόκληρη την περίοδο των 145 ημερών, το συνολικό κόστος διατροφής ανά ζώο ήταν 1.090 ευρώ για την ομάδα κριθαριού και 1.651 ευρώ για την ομάδα σιτηρών. Συμπεριλαμβανομένων των εξόδων σφαγής και επεξεργασίας (559 ευρώ ανά ζώο), η συνολική διαφορά έφτανε τα 561 ευρώ ανά ζώο υπέρ της υδροπονικής στρατηγικής. Σε εκτροφή 50 κεφαλών, αυτό μεταφράζεται σε εξοικονόμηση άνω των 28.000 ευρώ.
Ωστόσο, τα ζώα που διατράφηκαν με σιτηρά παρουσίασαν μεγαλύτερη αύξηση βάρους: κατά μέσο όρο 214 κιλά έναντι 132 κιλών για την ομάδα κριθαριού. Ο ταύρος №8 της ομάδας σιτηρών ήταν το πιο αποδοτικό ζώο της δοκιμής, με κόστος 3,15 ευρώ ανά κιλό αύξησης. Οι μέσοι όροι των δύο ομάδων όμως ήταν κοντά: 3,75 ευρώ ανά κιλό για το κριθάρι έναντι 3,54 για τα σιτηρά, κάτι που σημαίνει ότι το πλεονέκτημα αποτελεσματικότητας των σιτηρών δεν αντισταθμίζει πλήρως το υψηλότερο απόλυτο κόστος τους.
Τα βαρύτερα σφάγια της ομάδας σιτηρών απέδωσαν μεγαλύτερα έσοδα από λιανική πώληση σε απόλυτα νούμερα. Το καθαρό αποτέλεσμα όμως, μετά την αφαίρεση του κόστους, ήταν διαφορετικό: ο μέσος καθαρός αποτέλεσμα ανά ζώο ήταν 1.193 ευρώ για το κριθάρι έναντι 1.021 για τα σιτηρά, δηλαδή πλεονέκτημα 14,4% υπέρ της υδροπονικής στρατηγικής.
Αυτό το πλεονέκτημα διευρύνεται σημαντικά αν τα ζώα που διατρέφονται με κριθάρι πληρούν τις προϋποθέσεις για πιστοποίηση ως βοδινό χορτονομής, αφού τα αντίστοιχα κομμάτια πωλούνται σε τιμή 2,58 έως 3,44 ευρώ υψηλότερη ανά κιλό από τα συμβατικά. Εφαρμόζοντας συντηρητικά premium 2,58 ευρώ ανά κιλό μόνο στις εκλεκτές τομές, ο μέσος καθαρός αποτέλεσμα ανά ζώο κριθαριού ανέρχεται σε 1.851 ευρώ, δηλαδή 45% υψηλότερα από τον μέσο όρο της ομάδας σιτηρών.
Τέλος, το εργατικό κόστος για την παραγωγή υδροπονικού κριθαριού δεν συμπεριλαμβάνεται και αποτελεί πραγματική λειτουργική δαπάνη που θα διαφέρει ανά τοποθεσία και αγορά εργασίας. Το δείγμα τεσσάρων μόνο ζώων είναι πολύ μικρό για στατιστικά ασφαλή συμπεράσματα. Τα δύο ζώα της ομάδας κριθαριού ανήκαν σε διαφορετικές φυλές μεταξύ τους, κάτι που επηρεάζει την ατομική απόδοση. Επιπλέον, η μελέτη δεν αξιολόγησε μακροπρόθεσμους δείκτες υγείας ζώων, ούτε τις γευστικές προτιμήσεις των καταναλωτών μεταξύ των δύο κατηγοριών κρέατος. Τα συμπεράσματα είναι ενδιαφέροντα ως πιλοτική ένδειξη, όχι ως αποδεδειγμένη διαχειριστική πολιτική.
