Επιστήμονες στην Αυστραλία φέρνουν επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο η βρώμη επεξεργάζεται και εμπορεύεται
Η υψηλή περιεκτικότητα σε λάδι στους κόκκους βρώμης δημιουργεί προκλήσεις κατά την άλεση, μειώνοντας την αποδοτικότητα της επεξεργασίας και περιορίζοντας την καινοτομία προϊόντων – ιδιαίτερα σε τομείς υψηλής ζήτησης όπως το αλεύρι βρώμης και οι φυτικές πρωτεΐνες. Ενώ το λάδι μπορεί να αφαιρεθεί από μερικώς αλεσμένες νιφάδες βρώμης – χρησιμοποιώντας υπερκρίσιμο διοξείδιο του άνθρακα πριν από την περαιτέρω άλεση – αυτή η προσέγγιση είναι επίπονη και δαπανηρή. Όμως νέα έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Αυστραλίας παρέχει στοιχεία για βιολογικούς παράγοντες που προκαλούν την παραγωγή ελαίου στη βρώμη, μια ανακάλυψη που θα βοηθήσει στην επεξεργασία και ενδεχομένως θα αυξήσει περαιτέρω τη ζήτηση για βρώμη.
Η μείωση της περιεκτικότητας σε λάδι στους κόκκους βρώμης που κατάφεραν οι ερευνητές, θα ενισχύσει την επεξεργασία και την ευελιξία των προϊόντων, τοποθετώντας τα παράλληλα με τα παραδοσιακά βασικά δημητριακά όπως το κριθάρι, το καλαμπόκι, το σιτάρι και το ρύζι, και θα οδηγήσει περαιτέρω στην ανάπτυξη του κλάδου. Χρησιμοποιώντας προηγμένες τεχνικές απεικόνισης και μοριακές τεχνικές, οι ερευνητές εντόπισαν βασικά ένζυμα που οδηγούν στη σύνθεση ελαίου στους κόκκους βρώμης. Αυτό ανοίγει τον δρόμο για την ανάπτυξη ποικιλιών βρώμης χαμηλής περιεκτικότητας σε έλαιο, οι οποίες είναι πιο εύκολες στην άλεση και πιο κατάλληλες για αγορές υψηλής ζήτησης, όπως τα φυτικά τρόφιμα και το αλεύρι βρώμης.
Τα ευρήματα του UniSA παρέχουν περαιτέρω στοιχεία για τους μηχανισμούς που διέπουν την ποσότητα ελαίου σε έναν κόκκο βρώμης. Αυτά τα ευρήματα θα βοηθήσουν στην καθοδήγηση μελλοντικών προσπαθειών βελτίωσης ποικιλιών βρώμης με φυσική περιεκτικότητα σε έλαιο, βελτιώνοντας τις αποδόσεις άλεσης και δημιουργώντας νέες ευκαιρίες προστιθέμενης αξίας σε όλη την αλυσίδα εφοδιασμού βρώμης.
«Η αναπαραγωγή ποικιλιών βρώμης χαμηλής περιεκτικότητας σε λάδι είναι μια οικονομικά αποδοτική προσέγγιση, αλλά απαιτεί περαιτέρω κατανόηση της παραγωγής λαδιού στη βρώμη. Εδώ είναι που η έρευνά μας είναι κρίσιμη. Η ανάλυσή μας έχει εντοπίσει αρκετά βασικά ένζυμα που εμπλέκονται στη σύνθεση ελαίου, τα οποία θα μπορούσαν να τροποποιηθούν γενετικά για να μειώσουν την περιεκτικότητα σε έλαιο των κόκκων βρώμης.»
«Η μείωση της περιεκτικότητας σε λάδι θα μπορούσε επίσης να ξεκλειδώσει νέες ευκαιρίες σε τομείς όπως το αλεύρι βρώμης και οι εναλλακτικές πρωτεΐνες, κάτι που θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά τη θέση της Αυστραλίας στην αγορά». Το οικονομικό δυναμικό αυτών των ευκαιριών αντικατοπτρίζεται στην ποσότητα βρώμης που εξάγεται παγκοσμίως. Για παράδειγμα, το 2022 παρήχθησαν παγκοσμίως είκοσι έξι εκατομμύρια μετρικοί τόνοι βρώμης, κατατάσσοντάς την στην έβδομη θέση μεταξύ των δημητριακών σε ποσότητα παραγωγής.
Τα ευρήματα της UniSA χρησιμοποιούνται από την κοινοπραξία ποιότητας κόκκων βρώμης της Grains Research and Development Corporation (GRDC) για τη βελτίωση της καταλληλότητας για άλεση και ανάπτυξη συστατικών τροφίμων/ποτών. Πρόσθετη έρευνα συνεχίζεται εντός της κοινοπραξίας, η οποία θα βασιστεί στα ευρήματα της μελέτης για την περαιτέρω ενημέρωση των προσπαθειών βελτίωσης που αποσκοπούν στη μείωση της περιεκτικότητας σε λάδι στη βρώμη.
Ο Δρ Croser δήλωσε ότι η ανάπτυξη γραμμών χαμηλής περιεκτικότητας σε λάδι θα βελτιώσει την αποτελεσματικότητα στη διαδικασία άλεσης αλευριού και ενδεχομένως θα οδηγήσει σε νέες χρήσεις για τη βρώμη. «Καθώς η ζήτηση για φυτικά τρόφιμα βρίσκεται σε άνοδο, αναμένουμε ότι η έρευνα της κοινοπραξίας για την ποιότητα των κόκκων βρώμης θα βοηθήσει την Αυστραλία να τεθεί στην πρώτη γραμμή της καινοτομίας στη βρώμη, υποστηρίζοντας τόσο τους καλλιεργητές, όσο και τους μεταποιητές και τους εξαγωγείς.»
Αναφορά: Darren Lau, Leigh Donnellan, John C. Harris, Julie E. Hayes, Janine Croser, Peter Hoffmann. Πρωτεωμικές και λιπιδομικές αναλύσεις αποκαλύπτουν νέες μοριακές γνώσεις σχετικά με τη ρύθμιση των λιπιδίων της βρώμης (Avena sativa L.) και την αλληλεπίδραση με τη σύνθεση αμύλου κατά την ανάπτυξη των κόκκων . Διεθνές Περιοδικό Βιολογικών Μακρομορίων , 2025; 306: 141305 DOI: 10.1016/j.ijbiomac.2025.141305
