Η συστηματική άσκηση μπορεί να μειώσει σημαντικά τον χρόνο κατά τον οποίο οι ασθενείς εμφανίζουν κολπική μαρμαρυγή, σύμφωνα με νέα μελέτη που παρουσιάστηκε στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας. Η μελέτη NEXAF εξέτασε ένα πρόγραμμα διάρκειας ενός έτους, το οποίο συνδύαζε αρχικά εποπτευόμενες προπονήσεις υψηλής έντασης με μακροχρόνια άσκηση στο σπίτι και ψηφιακή παρακολούθηση. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς που συμμετείχαν στο πρόγραμμα είχαν 45% μικρότερη επιβάρυνση από την κολπική μαρμαρυγή σε σύγκριση με όσους έλαβαν τη συνήθη φροντίδα.
295 ασθενείς σε πρόγραμμα ενός έτους
Στη μελέτη συμμετείχαν 295 ασθενείς με μη μόνιμη κολπική μαρμαρυγή, με μέση ηλικία τα 64 έτη, ενώ περίπου το 30% ήταν γυναίκες. Όλοι είχαν επίπεδα σωματικής δραστηριότητας χαμηλότερα από τις γενικές συστάσεις. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες, με τη μία να ακολουθεί το πρόγραμμα άσκησης και την άλλη να συνεχίζει τη συνήθη φροντίδα. Το πρόγραμμα περιλάμβανε οκτώ εποπτευόμενες προπονήσεις υψηλής έντασης κατά τις πρώτες τέσσερις έως έξι εβδομάδες. Στη συνέχεια, το μεγαλύτερο μέρος της άσκησης πραγματοποιούνταν στο σπίτι, με παρακολούθηση και καθοδήγηση μέσω έξυπνου ρολογιού, εφαρμογής και διαδικτυακής πλατφόρμας. Για την αντικειμενική καταγραφή της αρρυθμίας, όλοι οι συμμετέχοντες είχαν εμφυτεύσιμο καρδιακό καταγραφέα, ώστε οι ερευνητές να μπορούν να υπολογίσουν με ακρίβεια τον συνολικό χρόνο που βρίσκονταν σε κολπική μαρμαρυγή.
Μετά από έναν χρόνο, η επιβάρυνση από την κολπική μαρμαρυγή ήταν 3,9% στην ομάδα της άσκησης έναντι 7,1% στην ομάδα της συνήθους φροντίδας. Η διαφορά αντιστοιχεί σε σχετική μείωση κατά 45% και αποτελεί το βασικό εύρημα της μελέτης. Ωστόσο, η βελτίωση αυτή δεν συνοδεύτηκε από στατιστικά σημαντική διαφορά στην ειδική για την κολπική μαρμαρυγή ποιότητα ζωής. Οι ερευνητές κατέγραψαν παράλληλα βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής φυσικής κατάστασης και μείωση της καρδιακής συχνότητας ηρεμίας στους ασθενείς που ακολούθησαν το πρόγραμμα. Ακόμη πιο σημαντική ήταν η διαφορά στις νοσηλείες. Οι συνολικές νοσηλείες μειώθηκαν κατά 37%, ενώ οι νοσηλείες που σχετίζονταν ειδικά με την κολπική μαρμαρυγή μειώθηκαν κατά 46% στην ομάδα της άσκησης.
Τα αποτελέσματα έχουν ενδιαφέρον επειδή η άσκηση αποτελεί ήδη μέρος των συστάσεων για την αντιμετώπιση των παραγόντων κινδύνου της κολπικής μαρμαρυγής, όμως η οργανωμένη άσκηση εξακολουθεί να χρησιμοποιείται λιγότερο από όσο θα μπορούσε. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία, μόλις περίπου ένας στους δέκα επιλέξιμους ασθενείς παραπέμπεται για αποκατάσταση με βάση την άσκηση.
Το συγκεκριμένο πρόγραμμα έχει επίσης ενδιαφέρον επειδή δεν βασίστηκε αποκλειστικά σε συχνές επισκέψεις σε κέντρο αποκατάστασης. Η αρχική περίοδος εποπτευόμενης άσκησης ακολουθήθηκε από μακροχρόνια άσκηση στο σπίτι με ψηφιακή υποστήριξη, ένα μοντέλο που οι ερευνητές θεωρούν εφικτό να εφαρμοστεί ευρύτερα στην κλινική πράξη. Προηγούμενες μελέτες είχαν επίσης δείξει ότι προγράμματα που συνδυάζουν εποπτευόμενη και κατ’ οίκον άσκηση μπορούν να μειώσουν τις υποτροπές της κολπικής μαρμαρυγής και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων.
