Για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, η επιστημονική κοινότητα θεωρούσε ότι η αύξηση του Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) που παρατηρείται στα παιδιά μετά την ηλικία των περίπου 6 ετών αντανακλά μια επανασυσσώρευση σωματικού λίπους, ένα φαινόμενο γνωστό ως «adiposity rebound» ή «αναπήδηση του λίπους». Ωστόσο, νέα μελέτη αμφισβητεί αυτή τη θεωρία, υποστηρίζοντας ότι η αύξηση του ΔΜΣ δεν οφείλεται κυρίως σε περισσότερο λίπος, αλλά στη φυσιολογική ανάπτυξη μυών και άλλων άλιπων ιστών.
Η έρευνα παρουσιάστηκε στο European Congress on Obesity και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Journal of Nutrition. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η παραδοσιακή ερμηνεία του φαινομένου μπορεί να έχει οδηγήσει επί δεκαετίες σε λανθασμένα συμπεράσματα σχετικά με τον κίνδυνο μελλοντικής παχυσαρκίας στα παιδιά.
Ο ΔΜΣ ακολουθεί μια χαρακτηριστική πορεία κατά την παιδική ηλικία. Αυξάνεται γρήγορα τον πρώτο χρόνο ζωής, στη συνέχεια μειώνεται σταδιακά και φτάνει στο χαμηλότερο σημείο περίπου στην ηλικία των 4 ετών. Από εκεί και μετά αρχίζει ξανά να αυξάνεται, επιστρέφοντας περίπου στα επίπεδα που είχε το παιδί γύρω στα 2 χρόνια. Για δεκαετίες, αυτή η νέα άνοδος θεωρούνταν ένδειξη ότι το σωματικό λίπος αρχίζει να αυξάνεται ξανά.
Η νέα ανάλυση, όμως, δείχνει ότι αυτή η ερμηνεία πιθανόν να είναι λανθασμένη. Σύμφωνα με τους ερευνητές, όταν χρησιμοποιούνται πιο αξιόπιστες μέθοδοι εκτίμησης της σύστασης του σώματος και όχι μόνο ο ΔΜΣ, δεν παρατηρείται πραγματική «επιστροφή» του σωματικού λίπους. Αντίθετα, η αύξηση του ΔΜΣ εξηγείται κυρίως από τη φυσιολογική ανάπτυξη της μυϊκής μάζας, των οστών και των υπόλοιπων άλιπων ιστών, καθώς το σώμα προετοιμάζεται για την επόμενη φάση ανάπτυξης.
Η θεωρία της «αναπήδησης του λίπους» χρησιμοποιείται από το 1984 και έχει επηρεάσει σημαντικά την παιδιατρική αξιολόγηση του κινδύνου παχυσαρκίας. Πολλοί επαγγελματίες υγείας θεωρούσαν ότι όσο νωρίτερα εμφανιζόταν αυτή η αύξηση του ΔΜΣ, τόσο μεγαλύτερος ήταν ο κίνδυνος εμφάνισης παχυσαρκίας αργότερα στη ζωή.
Ο επικεφαλής της νέας μελέτης υποστηρίζει ότι αυτή η σχέση βασίζεται κυρίως σε στατιστικές συσχετίσεις και όχι σε αποδεδειγμένους βιολογικούς μηχανισμούς. Όπως επισημαίνει, σε αντίθεση με την εφηβεία, που αποτελεί μια σαφή βιολογική μετάβαση με γνωστές ορμονικές αλλαγές, η αύξηση του ΔΜΣ μετά την προσχολική ηλικία φαίνεται να αποτελεί φυσιολογικό στάδιο της ανάπτυξης και όχι ένδειξη ότι το παιδί αρχίζει να συσσωρεύει περισσότερο λίπος.
