Γιατί είναι απαραίτητη τη στενή ιατρική παρακολούθηση και πιθανή προσαρμογή της αγωγής.
Νέα δεδομένα δείχνουν ότι ο συνδυασμός των φαρμάκων τύπου GLP-1 με πολλαπλές θεραπείες για την αρτηριακή πίεση μπορεί, σε ορισμένους ασθενείς, να αυξήσει τον κίνδυνο υπότασης, ζάλης και λιποθυμικών επεισοδίων. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα ευρήματα δεν αποτελούν λόγο αποφυγής των GLP-1 φαρμάκων, αλλά υπογραμμίζουν την ανάγκη στενότερης παρακολούθησης και πιθανής προσαρμογής της αντιυπερτασικής αγωγής.
Η μελέτη, η οποία παρουσιάστηκε στην ετήσια συνάντηση της Endocrine Society, εξέτασε δεδομένα από 42.262 ενήλικες με υπέρταση που λάμβαναν θεραπεία με φάρμακο GLP-1 παράλληλα με τουλάχιστον δύο αντιυπερτασικά φάρμακα. Οι ερευνητές παρακολούθησαν την εμφάνιση επεισοδίων που σχετίζονταν με χαμηλή αρτηριακή πίεση σε χρονικά σημεία έξι, δώδεκα και είκοσι τεσσάρων μηνών μετά την έναρξη της θεραπείας.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, στους έξι μήνες από την έναρξη των GLP-1 φαρμάκων, τα επεισόδια υπότασης αυξήθηκαν από 8,7% σε 10,2% μεταξύ των ασθενών που λάμβαναν παράλληλα δύο ή περισσότερα φάρμακα για την πίεση. Η αύξηση αυτή παρατηρήθηκε και στα επόμενα χρονικά σημεία της παρακολούθησης. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ασθενείς και όσοι είχαν διαβήτη τύπου 2 εμφάνισαν συχνότερα τέτοια προβλήματα.
Οι ερευνητές εξηγούν ότι τα φάρμακα GLP-1, όπως οι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1, μπορούν να έχουν μέτρια αλλά σημαντική επίδραση στη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Η δράση αυτή μπορεί να είναι ευεργετική για πολλούς ανθρώπους με υπέρταση, όμως σε όσους ήδη λαμβάνουν αρκετά αντιυπερτασικά φάρμακα η συνολική μείωση της πίεσης μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να γίνει υπερβολική.
Η επίδραση αυτή δεν φαίνεται να οφείλεται αποκλειστικά στην απώλεια βάρους. Είναι γνωστό ότι η μείωση του σωματικού βάρους συνδέεται συνήθως με χαμηλότερη αρτηριακή πίεση, όμως νεότερα στοιχεία δείχνουν ότι ένα μέρος της πτώσης της πίεσης σε άτομα που λαμβάνουν GLP-1 φάρμακα μπορεί να σχετίζεται άμεσα με τη δράση των ίδιων των φαρμάκων. Οι πιθανοί μηχανισμοί περιλαμβάνουν τη χαλάρωση των αγγείων, τη μείωση ορισμένων σημάτων στρες στον οργανισμό και αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο οι νεφροί διαχειρίζονται το αλάτι.
Ένας ακόμη παράγοντας που μπορεί να συμβάλλει είναι η αφυδάτωση. Τα GLP-1 φάρμακα συχνά μειώνουν την όρεξη και σε ορισμένους ανθρώπους μπορεί να μειώσουν την πρόσληψη υγρών. Παράλληλα, ανεπιθύμητες ενέργειες όπως ναυτία, έμετοι ή γαστρεντερικές ενοχλήσεις μπορούν να οδηγήσουν σε απώλεια υγρών. Η αφυδάτωση από μόνη της μπορεί να προκαλέσει πτώση της αρτηριακής πίεσης και να ενισχύσει τα συμπτώματα όταν συνδυάζεται με αντιυπερτασική αγωγή.
Οι ειδικοί συστήνουν στα άτομα που λαμβάνουν GLP-1 φάρμακα και θεραπεία για την υπέρταση να παρακολουθούν τακτικά την αρτηριακή τους πίεση και να ενημερώνουν τον γιατρό τους εάν εμφανίσουν επίμονη ζάλη, αδυναμία, τάση για λιποθυμία ή πτώσεις. Η επαρκής ενυδάτωση και η αργή αλλαγή θέσης, όπως το να σηκώνεται κάποιος σταδιακά από το κρεβάτι ή την καρέκλα, μπορούν επίσης να μειώσουν την πιθανότητα εμφάνισης συμπτωμάτων.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται επειδή πολλοί ασθενείς ξεκινούν αντιυπερτασική αγωγή πριν χάσουν βάρος. Μετά από σημαντική απώλεια κιλών, η ίδια δόση φαρμάκων μπορεί να έχει διαφορετική επίδραση στον οργανισμό και σε ορισμένες περιπτώσεις να χρειάζεται επανεκτίμηση από τον θεράποντα ιατρό.
Το βασικό μήνυμα των ειδικών είναι ότι τα GLP-1 φάρμακα παραμένουν σημαντικά εργαλεία για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και του διαβήτη τύπου 2, αλλά η χρήση τους απαιτεί σωστή ιατρική παρακολούθηση, ιδιαίτερα όταν ο ασθενής λαμβάνει ήδη πολλαπλά φάρμακα για την αρτηριακή πίεση. Η προσαρμογή της θεραπείας όταν χρειάζεται μπορεί να βοηθήσει στην αποφυγή επεισοδίων υπότασης χωρίς να στερεί από τους ασθενείς τα οφέλη αυτών των θεραπειών.
