Νέα στοιχεία αποκαλύπτουν συσχετισμό με γενετική προδιάθεση σε εφήβους
Μια σημαντική μελέτη που παρουσιάστηκε στο διεθνές συνέδριο ENDO 2025 αποκαλύπτει ότι η κατανάλωση τεχνητών γλυκαντικών ουσιών μπορεί να επιταχύνει την έναρξη της εφηβείας σε παιδιά και εφήβους, ειδικά όταν συνυπάρχει γενετική ευαισθησία. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της Ταϊβανέζικης Διαχρονικής Μελέτης Εφηβείας (TPLS), που περιελάμβανε 1.407 εφήβους, από τους οποίους 481 διαγνώστηκαν με κεντρική πρόωρη εφηβεία, μια νευροορμονικά προερχόμενη διαταραχή με αυξανόμενη συχνότητα διεθνώς.
Συσχέτιση γλυκαντικών με την πρώιμη έναρξη της ήβης
Οι επιστήμονες εξέτασαν την κατανάλωση ασπαρτάμης, σουκραλόζης, γλυκυρριζίνης (από γλυκόριζα) και προσθήκες ζάχαρης σε επεξεργασμένα τρόφιμα και ποτά. Βρέθηκε ότι όσο μεγαλύτερη η κατανάλωση, τόσο υψηλότερος ο κίνδυνος εμφάνισης πρόωρης εφηβείας. Στα αγόρια, εντοπίζεται ισχυρότερη επίδραση από τη σουκραλόζη, ενώ στα κορίτσια η συσχέτιση παρατηρείται και με τα τρία γλυκαντικά καθώς και με τα πρόσθετα σάκχαρα.
Η πρόωρη εφηβεία μπορεί να προκαλέσει ψυχολογικές και σωματικές επιπτώσεις, όπως συναισθηματική αστάθεια, χαμηλότερο τελικό ανάστημα και αυξημένο κίνδυνο μεταβολικών ή αναπαραγωγικών διαταραχών στην ενήλικη ζωή. Σύμφωνα με τον επικεφαλής ερευνητή Dr. Yang-Ching Chen, τα ευρήματα φωτίζουν τον ρόλο της σύγχρονης διατροφής ως επιγενετικού ενεργοποιητή σε παιδιά που έχουν ήδη έναν γενετικά καθορισμένο κίνδυνο για πρώιμη ήβη.
Οι ερευνητές ποσοτικοποίησαν τον γενετικό κίνδυνο μέσω πολυγονιδιακής βαθμολογίας που βασίστηκε σε 19 γονίδια σχετιζόμενα με την κεντρική πρόωρη εφηβεία. Επιπλέον, προγενέστερες μελέτες του Chen έχουν δείξει ότι τα τεχνητά γλυκαντικά δεν επιδρούν μόνο ορμονικά, αλλά τροποποιούν και το εντερικό μικροβίωμα, μεταβάλλοντας γονιδιακή δραστηριότητα που σχετίζεται με την ορμονική ωρίμανση.
Για παράδειγμα, η ακεσουλφάμη Κ (Ace-K) φαίνεται να ενεργοποιεί «γλυκιά» γευστικά μονοπάτια στον εγκέφαλο, τα οποία συνδέονται με την παραγωγή αναπαραγωγικών ορμονών και παραγόντων άγχους. Αντίστοιχα, η γλυκυρριζίνη φαίνεται να επηρεάζει την αναλογία ωφέλιμων και επιβλαβών εντερικών βακτηρίων, γεγονός που με τη σειρά του διαταράσσει τη φυσιολογική ενεργοποίηση του άξονα υποθαλάμου–υπόφυσης–γονάδων.
