Η κλιματική αλλαγή επιμηκύνει τη σεζόν τους
Η παλιά λογική που έλεγε ότι η σεζόν των τσιμπουριών ξεκινά με τις πρώτες ζεστές μέρες της άνοιξης έχει ξεπεραστεί. Τα τσιμπούρια είναι πια ενεργά σχεδόν όλο το χρόνο, ακόμα και σε μηδενικές ή αρνητικές θερμοκρασίες, και οι ειδικοί βλέπουν άμεση σχέση με την κλιματική αλλαγή. Ηπιότεροι χειμώνες και παρατεταμένες περίοδοι ζέστης επιτρέπουν στα τσιμπούρια να ενεργοποιούνται νωρίτερα την άνοιξη και να παραμένουν δραστήρια αργότερα το φθινόπωρο. Αυτό σημαίνει ότι το παράθυρο έκθεσης για ανθρώπους και ζώα έχει διευρυνθεί σημαντικά. Παλαιότερα θεωρούνταν ότι θερμοκρασία κάτω από 7 βαθμούς τα κρατούσε ανενεργά. Τα τελευταία χρόνια αυτό δεν ισχύει με σταθερότητα.
Εξίσου σημαντική είναι η γεωγραφική τους εξάπλωση. Τα τσιμπούρια δεν ζουν πλέον αποκλειστικά σε δάση και ψηλά χόρτα. Εντοπίζονται σε αστικά πάρκα, παιδικές χαρές και ιδιωτικούς κήπους. Ο τρόπος που κολλούν στο θύμα δεν αλλάζει: κάθονται στις άκρες των χόρτων ή στα κατώτερα κλαδιά θάμνων και περιμένουν να περάσει κάποιος. Με το παραμικρό άγγιγμα μεταπηδούν σε δέρμα ή ρούχα και αναζητούν ήσυχα κατάλληλο σημείο για να τσιμπήσουν.
Ο κίνδυνος δεν είναι απλά η φαγούρα. Τα τσιμπούρια μπορούν να μεταδώσουν αρκετά παθογόνα, τα πιο γνωστά από τα οποία είναι η Βορρελίωση (βακτηριακή λοίμωξη που μπορεί να προκαλέσει πυρετό, κόπωση και δερματικές αλλαγές, συνήθως αντιμετωπίσιμη με αντιβιοτικά) και η εγκεφαλίτιδα από τσιμπούρια (ιογενής νόσος που μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή εγκεφάλου και μηνίγγων, για την οποία υπάρχει εμβόλιο που συστήνεται σε περιοχές υψηλού κινδύνου). Λιγότερο γνωστές αλλά εξίσου υπαρκτές είναι η αναπλάσμωση, η βαβεσίωση (γνωστή και ως «ελονοσία σκύλου», επικίνδυνη και για ανθρώπους), οι ρικετσιώσεις και ο κυματοειδής πυρετός Q.
Η πρόληψη παραμένει η πιο αποτελεσματική στρατηγική. Κατά την παραμονή σε εξωτερικούς χώρους συνιστώνται ανοιχτόχρωμα, μακριά ρούχα που επιτρέπουν την εύκολη ανίχνευση του εντόμου, σε συνδυασμό με ειδικά απωθητικά σπρέι. Η παραμονή στο κέντρο των μονοπατιών μειώνει την επαφή με χόρτα και θάμνους. Μετά την επιστροφή από φύση ή πάρκο, απαιτείται προσεκτικός έλεγχος ολόκληρου του σώματος, ιδιαίτερα σε σημεία όπως οι μασχάλες, η βουβωνική χώρα, το πίσω μέρος των γονάτων και το τριχωτό της κεφαλής.
Αν ανακαλύψετε ένα τσιμπούρι, η αφαίρεσή του πρέπει να γίνει το συντομότερο δυνατό με λαβίδα ή ειδική κάρτα αφαίρεσης. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται λάδια, βαζελίνη ή κόλλα, γιατί στρεσάρουν το έντομο και αυξάνουν τον κίνδυνο μετάδοσης παθογόνων. Η αφαίρεση γίνεται χωρίς στρίψιμο ή πίεση. Μετά, η περιοχή απολυμαίνεται και παρακολουθείται για τις επόμενες μέρες. Ερύθημα που εξαπλώνεται ή συμπτώματα γριπώδους φύσης αποτελούν σήμα για άμεση επίσκεψη στον γιατρό.
